ผู้ชายข้างบ้าน

ฉันตกหลุมรักรุ่นพี่คนหนึ่งค่ะ เค้าเป็นพี่ข้างบ้านฉันอ่าค่ะ เราบังเอิญเจอกันก็ตอนนี้ได้ประมาณ2 อาทิตแล้วค่ะ คือ พี่เขาพึ่งจะย้ายมาบ้านข้างๆเมื่อราวๆ2 เดือนก่อน แต่แปลกทำไมไม่เคยเห็นหน้าเลยก็ไม่รู้ เรื่องมันเริ่มเมื่อ แม่ฉันใช้ให้ไปซื้อน้ำ แบบ น้ำดื่มเป็นแพ็คอะค่ะ  แต่แบบ นึกออกใช่ไหมค่ะว่ามันแพ็คค่อนข้างจะใหญ่และหนักมาก และฉันต้องปั่นจักรยานไปซื้อไง(ขี่รถไม่เป็นอ่า) ตอนปั่นกลับบ้านนี่ปกติมาก ปั่นมาได้ดีทรงตัวถูกทางมาก แต่!!! ฉันไม่ได้เปิดรั้วบ้านไว้ จังหวะที่จะจอดจักรยานนี่แหละค่ะ ความที่แรงโน้มถ่วงจากแพ็คน้ำมันเยอะทำให้ตละกร้าหน้ารถจักรยานมันเอียงและ โครมมมม!! ล้มไม่เป็นท่า
นิรนาม: เอ่อ เป็นไรปะครับ
ฉัน: อ่อ เปล่าๆค่ะ แฮ่ๆ น้ำมันล้มเฉยๆค่ะ
นิรนาม: เดี่ยวผมช่วยยกนะครับ
ฉัน: ขอบคุณมากๆนะค่ะ
และเมื่อเขาคนนั้นช่วยยกเข้ามาในบ้านได้ความแม่ฉัน
แม่: อ้าวนั่นใครอะ นา (ชื่อฉันเองค่ะ)
ฉัน: ไม่รู้อะแม่ เขามาช่วยยกเฉยๆ
แม่:ฮือออ
นิรนาม : เอ่อ ผมชื่อ นิกครับ อยู่บ้านข้างๆนี่เอง พอดีเห็น เค้ายกไม่ไหวอะครับเลยอาสาช่วย
แม่: อ่อ ขอบใจมากนะพ่อหนุ่ม กินข้าวรึยังหละลูก มาๆกินข้าวกัน
ฉัน: แม่ รู้จักเขาหรอไงกัน
แม่: นี่มารยาท เขาอุสาห์ช่วย
นิก: ไม่เป็นไรครับ พอดีผมกินเรียบร้อยแล้ว
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
ฉัน: เดี่ยวไปส่งนะ แล้วก็ ขอบใจ
นิก: ห้วนเนอะ นี่เราอะ น่าจะอายุน้อยกว่านะ เรียกพี่นิกสิครับ
ฉัน : พี่ไร เพ้อเจ้อ อายุเท่าไหร่ ฉัน 17 นะจะบอกให้
นิก:17 หรอ โห้วว พี่18 แล้วครับน้อง นี่ถึง17 จริงดิ ส่วนสูงนี่น่าจะ สัก 15 ถึงหรอเปล่า
ฉัน: นี่ปากแบบนี้ ไม่น่าโตมา18 ปีได้เลยเนอะ ไปๆกลับบ้านไปปะ เบื่อขี้หน้า และหลังจากวันนั้น เราสองคนก็ไม่ได้เจอกันเลย นี่ผ่านมา3 วันแล้วด้วย รู้สึกเหมือนเหงาปากหน่อยๆ