แฟนเก่า...สิ่งมีชีวิตที่ผมอยากเลิกคิดถึงซักที

ผมเลิกกับแฟนเก่ามาจะเกือบปีแล้ว เวลาใครถาม ใครแซว เราก็บอกว่าเราลืมได้ตลอดทั้งที่จริงๆแล้ว เราก็รู้อยู่ว่าลึกๆเรายังรักเขาอยู่ เพียงแค่เขาอาจจะเข้ามาในความคิดเรานานๆครั้ง ไม่ได้ทั้งวันเหมือนกับช่วงแรกๆที่เลิกกัน ก่อนหน้านี้เราอยู่คนเดียวจนชิน อาจจะมีแว้บบ้างแต่บางครั้งใครจะรู้ว่าในคลื่นลูกเล็กๆบางจังหวะมันก็มีคลื่นลูกใหญ่มา  ต้นเหตุมาจากการเห็นรูปเขาแม้เพียงแว้บเดียวที่เห็นรูป แต่ใจเราก็ยังจดจ่อกับสิ่งนั้นก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน   บางทีก็เผลอนึกถึงเมื่อก่อนแล้วแอบอมยิ้ม แต่สุดท้ายก็รู้สึกตัวว่ามันผ่านมาแล้ว  และจไม่มีวันกลับมา

              ผมเป็นคนที่เห็นภาพแฟนเก่าไม่ได้เลย เรียกว่าเป็นของแสลงตอนนี้เลยก็ได้ครับ ถ้าเห็นเเล้วมันเหมือนเครื่องไทม์แมชชีนมันติด พอเราหวนนึกถึงเขาซ้ำไปซ้ำมา แน่นอนครับเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นไม่บ่อยนักกับผม

                แต่มันก้แปลกที่ทำไมผมยังไม่สามารถลืมเธอได้100เปอร์เซ็น ในระยะนี้ยิ่งหาคนใหม่เท่าไหร่เราก็ยิ่งนึกถึงเขา มันเป็เรื่องยากนะที่จะไม่เปรียบเทียบคนเก่ากับใหม่   เมื่อก่อนผมเป็นที่มักจะมองผญที่จะมาเป็นแฟนผมแค่รูปลักษณ์ภายนอก เอาให้ควงแล้วเท่ไว้ก่อน และผมยังเป็นคนที่มีเสป็กสูง ถ้าคนที่พบคุญหรือคบอยู่ข้อบกพร่องเพียงเล็กน้อย ก็จะพยายามเฟดตัววทันที แต่กับเธอคนนี้เธอไม่ใช่คนอย่างที่ผมพุดมาทั้งหมดก่อนหน้านี้ เป็นผญกลางๆ แต่เธอนิสัยดี ใจเธอสวยมาก ณ ตอนนี้ผมไม่เคยสนว่าเธอจะ สูงเตี้ย อ้วนผอม ขาวดำ เธอไม่ใช่คนที่มีรูปร่างเพอร์เฟ็กเหมือนที่ผมฝัน แค่เธอเป็นเธอผมก็
ยังรักเป็นเธอ ยิ่งเห็นเธอตอนปัจจุบันนี้ก็อาจจะไม่ได้น่ารักเท่าแต่ก่อนแต่แปลกที่ผมยังคิดถึงเธอ



   แต่ถึงผมจะคิดถึงมากแค่ไหนก็ไม่มีทางพาตัวเองเข้าไปเจ็บ ไม่ส่อง บล้อคเฟส ไลน์ ไอจี จะได้ไม่เห็นรูปของเธออีก ส่วนใหญ่มักเกิดจากความบังเอิญมากกว่า  และในหัวผมไม่เคยคิดเเม้แต่จะกลับไป หรือให้ความหวังตัวเองที่ไม่มีวันเป็นจริง เรารู้ตัวเองดี ว่าเราอยู่ในฐานะอะไร ทำได้แค่นึกถึงบ้างเป็นบางครั้ง แล้วหวังว่าซักวันมันจางหายไปเอง ซักวันนึงผมคงคิดกับเขาแค่เพื่อนได้....จริงๆ