คบกันมานานอยู่ๆ แฟนนอกใจทำไงดี

ผมกับแฟนคบกันมาเกือบจะ2ปีแล้วครับ เขาเป็นรุ่นน้องผมหนึ่งปี เราเรียนโรงเรียนเดียวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันกลับบ้านด้วยกัน เสาอาทิตย์ก็ไปเล่นที่บ้านกัน บ้านผมกับเขาอยู่คนละอำเภอ ผมก็ไปมาหาเขาตลอด  ผมรู้สึกผูกพันธ์มากทั้งเขาและที่บ้านเขา ผมรักเขามาก จนรู้สึกว่าผมขาดเขาไปไม่ได้ เหมือนว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญที่สุดของชีวิตผม ผมออกจากโรงเรียนเก่าเพราะมีปัญหา เราต้องเรียนคนละอำเภอก็ไม่ไกลกันเท่าไหร่ ไปมาหากันได้เหมือนเดิม เขาเลิกเรียนผมก็ไปรับไปส่ง เหมือนเดิม ถึงวันจบ ผมต้องไปต่อ มหาลัย เขายังเรียนอยู่ ม.6 แล้วเขาต้องไปอยู่ ที่บ้านเขาก็ไม่ค่อยมีเงินทองมากมาย ผมเลยตัดสินใจว่า ผมจะไปทำงานหาเงินไว้ส่งเขาเรียนต่อมหาลัยก่อนหนึ่งปี ผมถึงจะเรียนมหาลัยตามหลังเขาไป ในช่วงที่ผมไปทำงานผมต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัด จะติดต่อกันก็ยากผมเลยให้เงินเขาไว้ซื้อโทรศัพท์ไว้ติดต่อผม เพราะเขาไม่มีโทรศัพท์ใช้ และเวลาผมจะไปมาหากันก็ยากด้วยระยะทางที่ไกลกันแล้วผมต้องรอวันที่ว่างจากการทำงานถึงจะกลับมาหาเขาได้ ระหว่างนั้นเองผมก็รู้สึกคิดถึงเขา เป็นห่วงเขาว่าจะอยู่ยังไงจะมีไรกินมั้ย ผมเลยทักเฟสไปหาเขาว่า อยู่ไหนทำไร กินไรยัง ตามประสาคนที่เป็นห่วงกันคิดถึงกัน ผมทำแบบนี้มาตลอด พอถึงวันที่ผมหยุดงาน ผมเลยนั่งรถไฟไปหาเขา ผมไปถึงตอนนั้นก็ดึกพอดี ผมเลยพาเขาไปกินข้าวแล้วไปซื้อของกินของใช้ไว้กินไว้ใช้ที่หอ พอผมไปส่งเขาที่หอหญิงที่เขาอยู่ เขามักจะพูดว่าเราน่าจะเปิดเป็นหอรวมเนาะ เราจะได้นอนด้วยกันได้  พอผมไปส่งเสร็จผมก็เดินทางกลับบ้าน พอผมถึงบ้าน ผมก็ทักเฟสไปหาเขาว่า ทำไรอยู่หรอ เขาก็ตอบว่า อ่านหนังสือ แล้วเขาก็พูดกับผมต่อว่า นี่เรา ม.6แล้วเราขอเวลาอ่านหนังสือได้มั้ยเราจะอ่านไม่ทันแล้วนี่ แล้วไม่ต้องทักมาอีกนะ เบื่อที่ต้องมาตอบคำถามอะไรเดิมๆแล้ว ผมเห็นว่าเขาไฝ่เรียนผมเลยไม่คิดไรให้เวลาเขาอ่านไป แต่ความจริงเขาไม่ได้อ่านหนังสือเลย เขาไปคุยกับผู้ชายที่เป็นรุ่นน้องของเขาเป็นสายรหัสเดียวกันกับเขา เขาคุยกันจนดึกดื่นตี2ตี3ถึงตี5เขายังไม่นอนเลย ทำแบบนี้มาตลอด เขาทำความรู้จักกัน3วัน เขานัดเจอกันในโรงเรียน เขาให้ผู้ชายคนนั้นไปส่งเขาที่หอ พอตลอด พอวันหยุดเสาร์อาทิตย์ปกติเขาต้องมาบ้านผม แต่เขาบอกวันนี้ไม่ว่างนะ ต้องไปทำธุระของโรงเรียนเดอนขบวนไรไม่รู้ แล้วเขาก็นัดผู้ชายคนนั้นให้ไปหาเขาพอเดินเสร็จ เขาก็นัดกันไปกินข้าวดูหนัง ไปเดินเล่น ผมยังไม่รู้  ผมเลยทักเฟสไปหาว่าตัวเองอยู่ไหนเดินเสร็จยัง เขาบอกว่ายังเดอนไม่เสร็จถ้าเสร็จแล้วถึงหอจะทักกลับมานะ ทั้งๆที่เขาเดินเสร็จแล้ว เขาปล่อยผมรอเขาทั้งวัน ไปไหนมาไหนกับผู้ชายรุ่นน้อง พอเขากลับมาถึงหอมาเขาบอกว่า วันนี้เดินเหนื่อยจัง ขอนอนพักนะ แต่เท่าที่รู้ๆเขาก็คุยเฟสหาคนไอ่เด็กนั้นแหล่ะ โทรคุยกันจนชื่นใจ แลเวเขาค่อยมาทักหาเราว่า ขอนอนก่อนนะเหนื่อยมาก วันต่อมาเขานัดผู้ชายคนนั้นให้มารับพาไปเดินเล่นไปดูหนัง ไปตั้งแต่5โมงกลับมาอีกที5ทุ่ม โดยที่เขาทำลับหลังผมมาโดยที่ผมไม่รู้ เขากลับมาเขาก็คุยกับผมวันละ1นาทีทุกวัน แล้วเขาก็จะชอบพูดว่า ขอเวลาอ่านหนังสือก่อนนะ ผมก็นึกมาตลอดว่าเขาอ่านหนังสือ ผมก็ไม่ว่าไร ทั้งๆที่ผมรอเขาไปเที่ยวกับคนอื่นไปไหนมาไหนกันมาจนดึกดื่น เขาไม่เคยบอกผมเลย พอเขาทำแบบนี้มาตลอด ผมเลยสงสัย ผมเลยถามไปว่า เสาร์นี้ว่างมั้ย เขาบอกว่าไม่นะต้องเรียนพิเศษ ผมเลยบอกเขาไปไม่ว่างก็ต้องว่าง มาให้ได้ พอถึงวันผมก็ให้เขามา เขามาถึง เขาก็เกิดอาการหงุดหงิด เหมือนว่าเขานัดใครไว้แล้วไม่ได้ไป เขาอ้างว่าทำไมไม่ให้ไปดรียนพิเศษ นี่จะเรียนไม่ทันแล้วเนี่ย ผมเริ่มจะจับพิรุศเขาได้แล้ว ผมขอเขาดูเฟสบุ๊คของเขา เขาก็บอกไม่ได้ของส่วนตัว ผมบอกเขาไปว่าก็แค่อยากรู้ว่าคุยกับใครบ้าง เขาเลยบอกผมว่า ถ้าให้ดูอย่าเปิดอ่านนะ พอเขาให้ดูผมด้วยความหึงหวงก็กระชากโทรศัพท์มาเปิดอ่าน ดูแชทที่เขาคุยกัน แล้วเทียบเวลาที่เขาคุยกับผมที่บอกผมว่าเหนื่อยไปนอนก่อนนะ ไปอ่านหนังสือก่อนนะ ผมเทียบแล้วเวลาตรงกันพอดี แล้วผมนอน4ทุ่มทุกวัน ผมเทียบเวลาดู ตี2ตี3เขายังไม่หยุดคุยกันเลย บอกรักกัน คุยกันอย่างหวาน กับผมที่คบมา2ปี ดูแลกันมาตลอด เอาแต่ด่าผมว่าผม หาเรื่องทะเลาะแต่กับผม แต่กลับไปบอกรักรุ่นน้องที่พึ่งเข้ามาไม่ถึงอาทิตย์ไม่เคยดูแลกัน ไม่เคยช่วยไรมาก่อน เขากับหลงใหลเด็กคนนั้น จนลืมผมไป ผมโกรธมาก ที่เขาทำกับผมแบบนี้ เขาบอกว่าแค่คุยเล่นๆ ขอโทษนะขอโทษ ให้ทำไรก็ได้ ขอโทษนะ จะไม่ทำอีกแล้ว ผมโมโหเขามากจนผมน้ำตาไหล ผมเอาแต่โวยวายเหมือนคนขาดสติว่า ทำทำไม ทำกับกูได้ยังไง กูรักหวงห่วงแทบเป็นแทบตายทำกับกูแบบนี้หรอ ด้วยการขาดสติผมเลยลงไม้ลงมือกับเขา ด้วยความโมโห ด้วยความหึงหวงด้วยความขาดสติ ผมไม่รู้ว่าที่ผมทำมันถูกมั้ย ทุกวันนี้ผมยังลืมเขาไม่ได้เลยทั้งๆที่เขาทำแบบนี้กับผม ผมยังตามง้อตามเป็นห่วงตามดูแลเขาอยู่ แต่เขาเอาแต่พูดว่าอย่ามาเรื่องของกู เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เราเลิกกันนานแล้วไม่ต้องยุ่งกู แล้วเขาก็บล็อคเบอร์บล็อคเฟสบล็อคไลน์ผม ลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับผม ผมไปรับเขาเขาก็มองหน้าก็เอือมผม ถามผมว่ามาทำ ไร แล้วก็เดินหนีผมไปทั้งๆที่เวลามีไรไม่เคยจะพ้นผมเลยสักเรื่อง คุณคิดว่าผมควรจะทำยังไงดีให้แฟนผมกลับมา หรือผมควรทำยังไงกับเขาดี แต่ผมรับไม่ได้หรอกที่จะต้องขาดเขาไป ผมไม่รู้จริงๆว่าต้องทำยังไงช่วยผมหาทางออกที