เรามักจะให้ความสำคัญกับคนที่มาก่อน มาลำดับแรกเสมอ โดยบางทีก็ละเลยความรู้สึกเพื่อนสนิทไป ให้ความสำคัญผิดคน เหมือนต้องการจะรักษาความสัมพันธ์และเป็นคนดีของทุกคนตลอดเวลา ใครเข้ามาก็ช่วยหมด ไม่ว่าจะเพื่อนผิวเผิน หรือเพื่อนร่วมห้อง แคร์ความรู้สึกทุกคนมาก เวลาใครนัดอะไรกันก็ไปหมด เพราะไม่อยากให้ใครน้อยใจ

ไม่กล้าปฏิเสธคน บางทีก็เหนื่อยมากๆ และมักจะเป็นคนที่ทุกคนต้องการตลอด หมายถึงว่าเราเป็นคนเฮฮา คนอื่นไม่มาก็ได้ แต่เราต้องไป ถ้าขาดเรานัดจะล่ม อย่างเช่นถ้านัดชนกัน เราก็จะเลือกคนที่นัดเราก่อน ทั้งๆที่เพื่อนสนิทเราเป็นคนนัด แต่เขาดันมาทีหลัง เราก็จะรู้สึกผิดทุกครั้งที่ไม่สามารถไปกับทุกคนได้ ทั้งๆที่บางทีเพื่อนอาจจะไม่คิดอะไร แต่เราก็ไปคิดแทนเพื่อนว่าต้องโกรธแน่ๆ หรือบางเรื่องเราลำบากใจมากๆ ทั้งๆที่เราเลือกจะไม่ทำ ไม่ทนก็ได้ แต่เราก็ทนทำด้วยความรู้สึกที่แย่มาก แต่ไม่อยากให้เขามองเราไม่ดี แล้วก็เลือกที่จะไม่ปฏิเสธเอง

เราเป็นคนดีในสายตาทุกคนเลย แต่มันเหนื่อยมาก เราอยากเป็นคนhereบ้างแต่ขอแค่ดีในสายตาเพื่อนสนิทก็พอ ควรทำยังไงดีทั้งๆที่เพื่อนสนิทเรายกให้เราเป็นที่ 1 ตลอด เราอยากกล้าปฏิเสธคนบ้าง บางทีคนที่เข้ามาก็เห็นแก่ตัวกับเราแล้วก็ทำร้ายความรู้สึกเราด้วยซ้ำ แต่เราก็มักจะมองข้ามแล้วก็ช่วยทุกคนอยู่ดี เหมือนให้ใครเข้ามาในชีวิตง่ายเกินไปด้วย