ลูกชายอายุ 8 ขวบอยู่ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเอกชน
ก่อนหน้านี้เคยตรวจพบว่า ลูกมีพัฒนาการช้า เริ่มรักษาตอนอายุ 3 ขวบ
ซึ่งการรักษาก็ยังเป็นไปในเรื่องพัฒนาการทั่วไป หัดพูด ยืน เดิน ต่อบล็อค ร้อยลูกปัด
ต่อมาเมื่อลูกเข้าชั้นประถม เริ่มมีปัญหาหนักขึ้นจากสมาธิสั้น รวมทั้งอ่านเขียนไม่ได้ (เพราะมาจากโรงเรียนอนุบาลแบบบูรณการ)
ทางบ้านได้ช่วยกันอย่างเต็มความสามาถ จนสามารถอ่านและเขียนได้ดีขึ้น
แต่การเรียนก็เป็นไปแบบลุ้นกันสุดๆ บางวันไม่จดอะไรมาเลย แม่ก็ตามจากเพื่อนๆเพื่อเพียงหวังให้เค้าเรียนพอผ่านไปได้
เพราะเข้าใจความจำกัดของพัฒนการของลูกตัวเองดี
เมื่อเข้าประถมสอง เค้าเริ่มเรียนรู้ที่จะลีกเลี่ยง ซอ่นสมุด พูดเอาตัวรอดว่าส่งไปแล้ว
พอซักไซ้ไล่เรียงก็ต้องตามงานกันใหม่ ปัญหาที่หนักใจมากคือเค้ามักจะไม่พูด
ไม่ว่าถามอะไร เค้าจะเงียบ ไม่ตอบ แม้แต่นั่งร้องไห้เพราะติดกระดุมไม่ได้ก็ทำมาแล้ว
ทุกครั้งที่ถามไถ่เพราะอยากช่วยเหลือเค้าเลือกจะนิ่งเงียบ เค้ามีน้องชาย1คนซึ่งมีพัฒนาการเป็นปกติเวลาที่น้องทำให้เค้าโกรธ
เค้าจะเงียบแล้วระเบิดร้องไห้ ตะโกนไม่เป็นภาษา ดูเป็นเด็กเก็บกด
ที่ให้ความสำคัญของเด็กทั้งสอง เมื่อได้ของเล่น หรือไปเที่ยวจะได้ไปทั้งคู่ไม่เคยแบ่งแยก แต่น้องที่เป็นปกติจะมีบทบาทมากกว่า
เพราะเค้ามีอารมณ์ร่วมในกิจกรรมต่างๆมากว่า
เป็นห่วงลูกมากว่าจากที่สมาธิสั้น พัฒนาการช้า(ปัจจุบันพบแพทย์ และกินยา) จะเพิ่มโรคซึมเศร้ามาด้วย
อยากให้ช่วยชีแนะวิธีที่เหมาะสมด้วยค่ะ ในส่วนของแพทย์ที่พบอยู่เป็นด้านพัฒนาการเด็กค่ะซึ่งให้ความเห็นกลางๆในเรื่องนี้
คือให้ลองดูๆไปก่อน ให้ความสนใจเค้ามากขึ้น
อยากถามว่า เราควรทำอย่างไรกับเค้าดีคะ กลัวว่าการปฏิบัติกับเค้าอย่างทุกวันนี้ จะเป็นการทำที่ไม่ถูก ทำร้ายเค้าอยู่ น้องชาย จะอายุใกล้กัน แบบหัวปีท้ายปี น้องจะพูดเก่งและฉอเลาะมากกว่า คนทั่วไป รวมถึงคนใกล้ตัวก็เลยจะเอ็นดูน้องชายมากกว่า
จุดตรงนี้มีผลกับพฤติกรรมที่เค้าแสดงออกมาไม๊คะ
ถ้าลูกไม่ยอมพูดจนเหมือนเด็กเก็บกดจะทำยังไงดีคะ
ก่อนหน้านี้เคยตรวจพบว่า ลูกมีพัฒนาการช้า เริ่มรักษาตอนอายุ 3 ขวบ
ซึ่งการรักษาก็ยังเป็นไปในเรื่องพัฒนาการทั่วไป หัดพูด ยืน เดิน ต่อบล็อค ร้อยลูกปัด
ต่อมาเมื่อลูกเข้าชั้นประถม เริ่มมีปัญหาหนักขึ้นจากสมาธิสั้น รวมทั้งอ่านเขียนไม่ได้ (เพราะมาจากโรงเรียนอนุบาลแบบบูรณการ)
ทางบ้านได้ช่วยกันอย่างเต็มความสามาถ จนสามารถอ่านและเขียนได้ดีขึ้น
แต่การเรียนก็เป็นไปแบบลุ้นกันสุดๆ บางวันไม่จดอะไรมาเลย แม่ก็ตามจากเพื่อนๆเพื่อเพียงหวังให้เค้าเรียนพอผ่านไปได้
เพราะเข้าใจความจำกัดของพัฒนการของลูกตัวเองดี
เมื่อเข้าประถมสอง เค้าเริ่มเรียนรู้ที่จะลีกเลี่ยง ซอ่นสมุด พูดเอาตัวรอดว่าส่งไปแล้ว
พอซักไซ้ไล่เรียงก็ต้องตามงานกันใหม่ ปัญหาที่หนักใจมากคือเค้ามักจะไม่พูด
ไม่ว่าถามอะไร เค้าจะเงียบ ไม่ตอบ แม้แต่นั่งร้องไห้เพราะติดกระดุมไม่ได้ก็ทำมาแล้ว
ทุกครั้งที่ถามไถ่เพราะอยากช่วยเหลือเค้าเลือกจะนิ่งเงียบ เค้ามีน้องชาย1คนซึ่งมีพัฒนาการเป็นปกติเวลาที่น้องทำให้เค้าโกรธ
เค้าจะเงียบแล้วระเบิดร้องไห้ ตะโกนไม่เป็นภาษา ดูเป็นเด็กเก็บกด
ที่ให้ความสำคัญของเด็กทั้งสอง เมื่อได้ของเล่น หรือไปเที่ยวจะได้ไปทั้งคู่ไม่เคยแบ่งแยก แต่น้องที่เป็นปกติจะมีบทบาทมากกว่า
เพราะเค้ามีอารมณ์ร่วมในกิจกรรมต่างๆมากว่า
เป็นห่วงลูกมากว่าจากที่สมาธิสั้น พัฒนาการช้า(ปัจจุบันพบแพทย์ และกินยา) จะเพิ่มโรคซึมเศร้ามาด้วย
อยากให้ช่วยชีแนะวิธีที่เหมาะสมด้วยค่ะ ในส่วนของแพทย์ที่พบอยู่เป็นด้านพัฒนาการเด็กค่ะซึ่งให้ความเห็นกลางๆในเรื่องนี้
คือให้ลองดูๆไปก่อน ให้ความสนใจเค้ามากขึ้น
อยากถามว่า เราควรทำอย่างไรกับเค้าดีคะ กลัวว่าการปฏิบัติกับเค้าอย่างทุกวันนี้ จะเป็นการทำที่ไม่ถูก ทำร้ายเค้าอยู่ น้องชาย จะอายุใกล้กัน แบบหัวปีท้ายปี น้องจะพูดเก่งและฉอเลาะมากกว่า คนทั่วไป รวมถึงคนใกล้ตัวก็เลยจะเอ็นดูน้องชายมากกว่า
จุดตรงนี้มีผลกับพฤติกรรมที่เค้าแสดงออกมาไม๊คะ