เราเลี้ยงแฮมเตอร์ตัวนึงค่ะ อายุคงประมาณ เกือบปี
ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงแฮมเตอร์ วันนั้นไปเดินดูปลาตรงสวนจตุจักรเลยเดินไปเรื่อยๆจนเจอร้านนึง ก็เห็นแฮมสเตอร์สีเหลืองถูกแยกเดี่ยว เลยถามคนขาย คนขายบอกว่ามันไม่แข็งแรง เหมือนแบบจะทิ้งทำนองนี้ เราเลยรีบซื้อมา หากรงใหญ่อย่างดี จนเริ่มผูกพัน เล่นกันทุกวัน มีชื่อว่า สเลอบี้
จนประมาณสองเดือนก่อน ตาเค้าเริ่มบวมๆค่ะ เราเลยรีบพาไปโรงพยาบาลสัตว์ทันทีที่เห็น หมอก็บอกว่าไม่เป็นอะไร เลยให้วิตามินซีมาทาน เราก็ไม่เอะใจก็คิดว่าไม่เป็นไรจริงๆ จนพอมาเมื่อสามวันที่แล้วเค้าหอบแรงมาก แล้วก็ตาเหมือนมีหนอง เราเลยพาไปหาหมออีกรอบ แต่เปลี่ยนที่นะคะ อยู่ตรงแถวๆสาธุประดิษฐ์ หมอมาจากจุฬา หมอใจดีมาก ก็คือมีล้างหนองที่ตา แล้วก็ ให้ยาหยอดตากับยาทานแก้คันมา และนัดให้มาดูอาการทุกวัน
จนมาวันที่สาม(เมื่อวาน) ก็พาน้องไปหาหมออีกตามนัด คราวนี้โดนฉีดยาแล้วก็ดมควันออกซิเจนให้หายใจสะดวก เพราะน้องอาการเริ่มหนักมาก เดินไม่ได้ ทรงตัวไม่ได้ ก็นั่งรอไปร้องไห้ไป สรุปหมอบอกว่าจริงๆถ้าเป็นขนาดนี้แสดงว่าเป็นมานานแล้ว เพราะถ้าพึ่งเป็นจะไม่โทรมขนาดนี้
พอกลับมาบ้านเราดูก็คงรู้แล้วว่าน้องจะไปแล้ว ก็อุ้มมาไว้บนมือ ร้องไห้แบบหนักมาก น้องก็มองหน้าเราแล้วก็ถูจมูก แล้วก็พนมมือ พนมมือจริงๆค่ะ ก่อนหยุดหายใจไปบนมือเรา
ป.ล.ถ้าวันที่ไปหาหมอคลินิกแรกสุดเราเอะใจและไม่เชื่อหมอว่ามันปกติ มันคงจะรอดไปแล้ว ยังไงก็รักแกมากๆนะ และไม่มีวันลืมแกตลอดไป ที่มาตั้งไม่ได้อะไรนะคะ แค่อยากระบาย มันเศร้าจริงๆถ้าคุณเคยรักอะไรมากๆแล้วเสียมันไป
แฮมเตอร์ตาย เศร้ามาก เหมือนเราทำเขาตาย
ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงแฮมเตอร์ วันนั้นไปเดินดูปลาตรงสวนจตุจักรเลยเดินไปเรื่อยๆจนเจอร้านนึง ก็เห็นแฮมสเตอร์สีเหลืองถูกแยกเดี่ยว เลยถามคนขาย คนขายบอกว่ามันไม่แข็งแรง เหมือนแบบจะทิ้งทำนองนี้ เราเลยรีบซื้อมา หากรงใหญ่อย่างดี จนเริ่มผูกพัน เล่นกันทุกวัน มีชื่อว่า สเลอบี้
จนประมาณสองเดือนก่อน ตาเค้าเริ่มบวมๆค่ะ เราเลยรีบพาไปโรงพยาบาลสัตว์ทันทีที่เห็น หมอก็บอกว่าไม่เป็นอะไร เลยให้วิตามินซีมาทาน เราก็ไม่เอะใจก็คิดว่าไม่เป็นไรจริงๆ จนพอมาเมื่อสามวันที่แล้วเค้าหอบแรงมาก แล้วก็ตาเหมือนมีหนอง เราเลยพาไปหาหมออีกรอบ แต่เปลี่ยนที่นะคะ อยู่ตรงแถวๆสาธุประดิษฐ์ หมอมาจากจุฬา หมอใจดีมาก ก็คือมีล้างหนองที่ตา แล้วก็ ให้ยาหยอดตากับยาทานแก้คันมา และนัดให้มาดูอาการทุกวัน
จนมาวันที่สาม(เมื่อวาน) ก็พาน้องไปหาหมออีกตามนัด คราวนี้โดนฉีดยาแล้วก็ดมควันออกซิเจนให้หายใจสะดวก เพราะน้องอาการเริ่มหนักมาก เดินไม่ได้ ทรงตัวไม่ได้ ก็นั่งรอไปร้องไห้ไป สรุปหมอบอกว่าจริงๆถ้าเป็นขนาดนี้แสดงว่าเป็นมานานแล้ว เพราะถ้าพึ่งเป็นจะไม่โทรมขนาดนี้
พอกลับมาบ้านเราดูก็คงรู้แล้วว่าน้องจะไปแล้ว ก็อุ้มมาไว้บนมือ ร้องไห้แบบหนักมาก น้องก็มองหน้าเราแล้วก็ถูจมูก แล้วก็พนมมือ พนมมือจริงๆค่ะ ก่อนหยุดหายใจไปบนมือเรา
ป.ล.ถ้าวันที่ไปหาหมอคลินิกแรกสุดเราเอะใจและไม่เชื่อหมอว่ามันปกติ มันคงจะรอดไปแล้ว ยังไงก็รักแกมากๆนะ และไม่มีวันลืมแกตลอดไป ที่มาตั้งไม่ได้อะไรนะคะ แค่อยากระบาย มันเศร้าจริงๆถ้าคุณเคยรักอะไรมากๆแล้วเสียมันไป