สวัสดีทุกคน
เรื่องของเรามีอยู่ว่า เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง เราก็คุยเล่นกันตามปกติแบบเพื่อน พอเวลาผ่านไปเราเริ่มรู้สึกว่าเขาคิดกับเราเกินเพื่อนแน่เลย ซึ่งสุดท้ายมันก็ใช่จริงๆ ตอนแรกเราก็บอกเขาไปนะว่าแบบเป็นเพื่อนกันนี่แหละดีแล้ว เราก็เป็นเพื่อนกันมาเรื่อยๆแหละ แต่เขาก็ดูแลเรา มีปัญหาอะไรก็คอยช่วยเสมอเลยทุกเรื่องด้วย ก็รู้แหละว่าเขาก็ยังไม่เลิกคิด จนวันหนึ่งเราก็ใจอ่อนนะ ผู้หญิงเอาจริงเวลาใครที่ดูแลใส่ใจเราดีมากๆ เราก็รู้สึกอบอุ่นและค่อยๆใจอ่อนลงๆ เป็นปกติ พอผ่านไปเรื่อยๆเรากับเขาก็คุยกันตลอด ไปเที่ยว กินข้าว ดูหนังกันเหมือนแฟนเลย (แต่จริงๆเขาไม่เคยขอนะ) ก็เป็นแบบนี้มานานแล้วนะ เกือบๆปีได้ ตอนแรกเราก็ไม่พูดนะเรื่องนี้แบบขอเป็นแฟน เราก็อยากรู้ว่าเขาจะพูดไหม แต่เขาก็ไม่เคยพูดเลยจนแบบเราก็เริ่มถามว่า เราเป็นอะไรกันนี่ ทำไมไม่เคยขอเป็นแฟนเลย เขาก็เงียบนะไม่ได้พูดอะไร พอหลังๆเราถามอีกเขาก็บอกว่ารอเวลาที่มันโอเค (ในใจนี่ โอ๊ย....แล้วเวลาไหนหะที่มันโอเค !!) เราก็เบื่อจะถามแล้ว แบบเราก็รักเขานะ คือเราสองคนก็มีบอกรักกันนะ แต่ไม่เคยพูดว่าเป็นแฟน แล้วเวลามีใครถามว่าเราเป็นอะไรกันเราทั้งคู่ก็จะตอบว่าเป็นเพื่อนกัน (ก็ต้องตอบแบบนี้จะให้ตอบอะไรได้) แต่ก็นั่นแหละเพื่อนก็รู้นะว่าเรากับเขาคุยกัน แต่มันก็แบบไม่ชัดเจน เราก็ไม่รู้ว่าทำไม เป็นเพราะเราคิดมากหรือเขาไม่แน่ใจอะไรหรือป่าว เพราะเราก็ยอมรับนะว่าเราเป็นคนขี้งอล เอาแต่ใจพอสมควร พูดตรงๆ ขี้แกล้ง แต่ถ้าเราทำอะไรเกินไปเราก็จะขอโทษและจะคุยกันอย่างเข้าใจ พยายามเข้าใจกันและกัน มันก็ประมาณนี้...............เอ๋อเราจะบอกว่าแบบหลังๆเราพยายามแสดงมากขึ้นในแบบให้คนอื่นเห็นนะว่ามันก็ไม่ใช่เพื่อนอ่า ซึ่งใครเห็นใครก็รู้ (แต่เขาก้ยังไม่ได้ขอนะนะ) ส่วนตอนนี้เราก็มีความรู้สึกแบบเรารักเขามาก แต่เขารักเราน้อยลงด้วย เพราะรู้สึกเหมือนเขาคุยน้อยลง ตอบสั้นขึ้น บางทีไม่ค่อยถามไถ่ เล่นด้วยก็ดูเหมือนจะรำคาญ (อันนี้เป็นเพราะเราคิดมากปนๆกันไปด้วยหรือป่าวก็ไม่รู้)
ก็นั่นแหละตรงไหนไม่ใช่แฟนหรอ มันก็เหมือนนะ จริงๆคือใช่เลยแหละแต่เขาไม่เคยพูดเลย เรายอมรับนะว่าน้อยใจบางทีก็รู้สึกว่ามันไม่ชัดเจน ไม่รู้จะทำยังไง เคยคิดนะว่าจะรักหรือจะเลิก แต่แบบคิดถึงเวลาอยู่ด้วยกันมันก็มีความสุข ........ความรักนี่มันมาพร้อมความทุกข์จริงๆเลย
ใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างป่าว?
เราควรทำยังไงดี?
จะเป็นเพื่อนหรือเป็นแฟน สรุปแล้วเราเป็นอะไรกัน หาความชัดเจนไม่เจอ
เรื่องของเรามีอยู่ว่า เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง เราก็คุยเล่นกันตามปกติแบบเพื่อน พอเวลาผ่านไปเราเริ่มรู้สึกว่าเขาคิดกับเราเกินเพื่อนแน่เลย ซึ่งสุดท้ายมันก็ใช่จริงๆ ตอนแรกเราก็บอกเขาไปนะว่าแบบเป็นเพื่อนกันนี่แหละดีแล้ว เราก็เป็นเพื่อนกันมาเรื่อยๆแหละ แต่เขาก็ดูแลเรา มีปัญหาอะไรก็คอยช่วยเสมอเลยทุกเรื่องด้วย ก็รู้แหละว่าเขาก็ยังไม่เลิกคิด จนวันหนึ่งเราก็ใจอ่อนนะ ผู้หญิงเอาจริงเวลาใครที่ดูแลใส่ใจเราดีมากๆ เราก็รู้สึกอบอุ่นและค่อยๆใจอ่อนลงๆ เป็นปกติ พอผ่านไปเรื่อยๆเรากับเขาก็คุยกันตลอด ไปเที่ยว กินข้าว ดูหนังกันเหมือนแฟนเลย (แต่จริงๆเขาไม่เคยขอนะ) ก็เป็นแบบนี้มานานแล้วนะ เกือบๆปีได้ ตอนแรกเราก็ไม่พูดนะเรื่องนี้แบบขอเป็นแฟน เราก็อยากรู้ว่าเขาจะพูดไหม แต่เขาก็ไม่เคยพูดเลยจนแบบเราก็เริ่มถามว่า เราเป็นอะไรกันนี่ ทำไมไม่เคยขอเป็นแฟนเลย เขาก็เงียบนะไม่ได้พูดอะไร พอหลังๆเราถามอีกเขาก็บอกว่ารอเวลาที่มันโอเค (ในใจนี่ โอ๊ย....แล้วเวลาไหนหะที่มันโอเค !!) เราก็เบื่อจะถามแล้ว แบบเราก็รักเขานะ คือเราสองคนก็มีบอกรักกันนะ แต่ไม่เคยพูดว่าเป็นแฟน แล้วเวลามีใครถามว่าเราเป็นอะไรกันเราทั้งคู่ก็จะตอบว่าเป็นเพื่อนกัน (ก็ต้องตอบแบบนี้จะให้ตอบอะไรได้) แต่ก็นั่นแหละเพื่อนก็รู้นะว่าเรากับเขาคุยกัน แต่มันก็แบบไม่ชัดเจน เราก็ไม่รู้ว่าทำไม เป็นเพราะเราคิดมากหรือเขาไม่แน่ใจอะไรหรือป่าว เพราะเราก็ยอมรับนะว่าเราเป็นคนขี้งอล เอาแต่ใจพอสมควร พูดตรงๆ ขี้แกล้ง แต่ถ้าเราทำอะไรเกินไปเราก็จะขอโทษและจะคุยกันอย่างเข้าใจ พยายามเข้าใจกันและกัน มันก็ประมาณนี้...............เอ๋อเราจะบอกว่าแบบหลังๆเราพยายามแสดงมากขึ้นในแบบให้คนอื่นเห็นนะว่ามันก็ไม่ใช่เพื่อนอ่า ซึ่งใครเห็นใครก็รู้ (แต่เขาก้ยังไม่ได้ขอนะนะ) ส่วนตอนนี้เราก็มีความรู้สึกแบบเรารักเขามาก แต่เขารักเราน้อยลงด้วย เพราะรู้สึกเหมือนเขาคุยน้อยลง ตอบสั้นขึ้น บางทีไม่ค่อยถามไถ่ เล่นด้วยก็ดูเหมือนจะรำคาญ (อันนี้เป็นเพราะเราคิดมากปนๆกันไปด้วยหรือป่าวก็ไม่รู้)
ก็นั่นแหละตรงไหนไม่ใช่แฟนหรอ มันก็เหมือนนะ จริงๆคือใช่เลยแหละแต่เขาไม่เคยพูดเลย เรายอมรับนะว่าน้อยใจบางทีก็รู้สึกว่ามันไม่ชัดเจน ไม่รู้จะทำยังไง เคยคิดนะว่าจะรักหรือจะเลิก แต่แบบคิดถึงเวลาอยู่ด้วยกันมันก็มีความสุข ........ความรักนี่มันมาพร้อมความทุกข์จริงๆเลย
ใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างป่าว?
เราควรทำยังไงดี?