ผมคุยกับคนๆนึงผมรู้สึกดีกับเขานะครับเพราะผมชอบเขาที่นิสัยและลักษณะเขาที่เขาสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็ก แล้วเราก็คุยกันได้สักพักเธอก็เล่าเรื่องแฟนเก่าเธอให้ฟังแล้วเรื่องครอบครัวของเธอทุกครั้งที่เธอเล่าเธอจะร้องไห้ ซึ่งผมก็พยามพูดให้เธอรู้สึกดีและรับฟังเธอเสมอ ซึ่งบางครั้งเวลาเธอไปข้างนอกผมก็จะบอกเธอว่าให้ใส่หมวกกันน็อคแล้วขับรถดีๆหรือเวลาเธอไปดื่มผมก็จะแกล้งถามเธอว่าให้ไปเป็นเพื่อนไหมเพราะจากที่ผมไปกับเธอผมก็สังเกตุเธอเป็นคนเฟรนรี่กับทุกคนแล้วยิ่งในกลุ่มที่เธอไปดื่มมีแต่ ผช ผมก็สังเกตเวลาเธอไปเล่นพูแล้วเธอก้ม ผช แถวนั้นก็จะมองเธอทุกครั้งซึ่งผมยอมรับนะว่าผมไม่เคยแม้แต่จะคิดหลังจากเธอกินเสร็จแล้วกลับผมก็ทักแชทไปบอกเธอว่าให้แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วเธอก็ถามเหตุผลผมก็ตอบไปตามตรงแต่เธอก็แค่รับปากลืมบอกไปเวลาผมไปทุกครั้งกับเธอผมไม่ดื่มเหล้านะครับเพราะผมไม่ดื่มแต่ที่ผมไปเพราะผมเป็นห่วงถึงแม้เราจะไม่ได้เป็นแฟนกันก็ตาม แต่จุดที่พีคแล้วทำให้ผมแอบน้อยใจอยู่เสมอ เวลาเธอคุยแชทกับผมหรือเธอดื่มเธอก็จะพูดถึงแฟนเก่าว่ารู้สึกดีและมีหวั่นไหวบ้างแต่ก็ไม่ได้อยากกลับไปรีเทรินแต่เธอก็บอกนะว่าผมก็ทำให้รู้สึกดีทั้งตอนที่ไปวัดด้วยกันแต่เธอบอกแฟนเก่าเธอนั้นทำให้เขารู้สึกมีความสุขมากซึ่งผมอ่านในแชทที่เธอตอบผมยอมรับนะว่าผมก็แอบมีนำตาซึมๆ และน้อยใจ แต่ผมก็พิมกลับไปว่าไม่เป็นไรมันเป็นเรื่องปกติของคนที่หวั่นไหวต่อแฟนเก่าแล้วผมก็พูดไปว่าผมไม่แคร์นะแค่ทำให้เธอรู้สึกดีผมก็สุขใจแล้ว แต่จริงๆแล้วในใจผมเมื่อได้อ่านประโยคเธอปุปผมนั้นเศร้าลงทันที แต่ผมก็ไม่รู้นะว่าเรื่องของเราจะเป็นไงต่อไป ที่ผมพิมในกระทู้นี้ผมแค่ต้องการระบายความในใจเพราะผมเป็นคนที่ชอบเก็บความรู้สึกไว้กับตัวเอง ขอบคุณนะครับสำหรับคนที่เข้ามาอ่านความรู้สึกผม
ผมอยากรู้ว่าผมควรทำไงต่อครับเธอยังหวั่นไหวกับแฟนเก่าเธอ