ผมชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง ผมรู้ว่าไม่ว่าจะยังไงผมก็คบกับพี่เค้าไม่ได้ยุแร้วเพราะเพียงเเค่พี่เค้ามี “เเฟน” คัฟ.

ผมอยากจะมาเเชร์ อารมณ์ความรู้สึก “นกทั้ง ๆ ที่ผมยังไม่ได้เเม้เเต่ทำความรู้จักกันเลย”
ผมเป็นรุ่นน้องที่ มอ (มอ สุราษฏร์ครับ) ผมเจอพี่เค้าครั้งเเรกตอนเดินสวนกัน ที่ มอ.
พี่เค้าอยู่ปี 3 ชื่อ ฟิว สาขาภาษาไหม ？ผมไม่เเน่ใจ.. 5555555555+ ผมปลื้มพี่เค้ามาก ทั้งรอยยิ้ม ทั้งสีหน้าของพี่เค้า น่ารักที่สุด
หลังจากนั้น ผมรีบหาเฟสพี่เค้าหายากมาก  ผมเลยถามเพื่อนบ้าง สืบจากรุ่นพี่ในสาขาตัวเองบ้างเผื่อเป็นเพื่อนกัน （ความพยายามสูงมาก）
ไม่เกิน 3 วัน ผมเจอเฟสพี่เค้า ผมยอมในชื่อเฟสพี่เค้าเลยหายากมากมาก พอผมเจอเท่านั้นเเหละ ผมไม่รอช้าที่จะเเอดเเละอยากที่จะทำความรู้จักพี่เค้าคนนั้น ...................

ผมรอ....  2 วันเเล้ว ... 5 วันเเล้ว พี่เค้าไม่รับเลยผมก็ได้เเต่ส่องเฟสพี่เค้า

ดูรูป ดูโพสต่างๆ ที่ดูได้ ผมยิ้มได้ไม่นาน
ผมก็ต้องมาเจอกันโพสตที่เเฟน เค้าโพสตให้บ้าง ผมไม่รอช้าสัญชาตญาณ ความอยากรู้อยากเห็น, ความหวงออกมา .. ไอ้ผู้ชายคนนี้เป็นใคร ？
ผมก็ตามเข้าเฟสผู้ชายคนนั้นสิครับ จุกกว่าเดิมอีกครับ หวานสัส ผมก็ได้เเต่บอกตัวเองไม่เป็นไรชั่งมัน เฮ้อ นกสิครับ ！！
เเต่ถ้าพี่เค้าเลิกกันผมนี่ครับ คนเเรกที่จะเข้าไปจีบพี่เค้า