ตัดผู้ชายเห็นแก่ตัวออกจากชีวิตยังไง.

สวัสดีเพื่อนๆทุกคนที่เข้ามาอ่านกระทู้แรกของเรานะคะ เริ่มเลยแล้วกัน เรื่องมันก็มีอยู่ว่า เรากับสามีแต่งงานกันมาได้5ปีแล้ว ตอนนี้แยกกันอยู่มาจะ2ปีแล้ว เหตุผลที่แยกกันอยู่เพราะเราจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น จับได้แบบคาตา คาหนังคาเขาเลย ตามไม่เจอที่โรงแรมเห็นนอนแก้ผ้าหลับกันอยู่ เรานี่ทำไรไม่ถูกเลย ได้แต่คิดในใจว่า ไม่ควรเสียใจเพราะคนที่เค้ารักเราคงไม่มีทางทำเราเสียใจ ส่วนเพื่อนที่ไปด้วยกันนางก็บอกเราว่าให้จัดการผู้หญิงคนนั้นซะ แต่เรากลับไม่ได้ยินที่เค้าพูด หูอื้อไปหมด สมองสั่งการให้เดินหันหลังออกมา ในหัวได้ยินแค่คำว่า เค้าไม่ได้เลือกเทอแล้วเค้าหมดรักแล้ว เทอไม่มีค่าสำหรับผู้ชายคนนั้นแล้ว เราได้ยินแค่นี้กลับบ้านมาเก็บเสื้อผ้าอออกจากบ้านที่เช่าอยู่ด้วยกัน ใจคิดอย่างเดียวคือต้องอยู่ให้ได้เพื่อลูก (เรากับเค้ามีลูกกันแล้ว2คนคนโต2ขวบคนเล็กเพิ่งคลอด ณ ตอนนั้นนะคะ) มาเล่าต่อ แฟนเราเป็นคนหน้าตาดี สาวๆชอบเค้าเยอะ เป็นช่างสัก แน่นอนว่า เดือนนึงรายได้ก็มากอยู่ พอที่จะเลี้ยงเราและลูกได้ แต่เราก็ไม่งอมีงอเท้านะ เราก็ทำงานหาเงินช่วยสามีถึงไม่มากมายแต่ก็พอดูแลค่าใช้จ่ายได้บางส่วน สามีเราเค้าดูรักเรามาก ไม่เคยให้ไปไหนคนเดียว ไม่เคยให้ต้องกินข้าวคนเดียว ไม่เคยทำให้ลำบากใจเรื่องผู้หญิงเลยตลอดเวลาที่อยู่กันมา แต่มีช่วงหลังๆที่เรากลับบ้านแม่เราไปคลอดลูกคนเล็กนี่แหละ ที่เค้าเปลี่ยนไป เราก็คิดว่าที่เค้าเปลี่ยนเพราะเครียดเรื่องงานแต่ที่ไหนได้ มันมีคนอื่น คนที่จับได้ก็อีกคน คนที่จับไม่ได้ก็มีเยอะมาก เรารู้ความจริงทีหลัง หลังจากที่แยกกันกับเค้าแล้ว เพื่อนรอบตัวเล่าให้ฟัง เรานี่อึ้งไปอีกรอบ ไม่คิดว่า7ปีที่รู้จักมันมา คนที่อยู่กับเรามันเฟค ตัวตนของมันคือเจ้าชู้หรอวะ ในใจนี่งงไปหมด ลืมบอกไปว่าก่อนแต่งานเราคบกับเค้ามา2ปีเค้าถึงขอแต่งงาน รวมรู้จักมันมา7ปี ตัดมาตอนที่จับได้ว่านอนกับคนอื่นแล้วกันนะ ผู้หญิงที่มานอนกับมัน เจอกันที่กทมได้แค่วันเดียวแล้วไปได้กัน หลังจากนั้นพากันเข้าบ้านมันที่ชลบุรีอยู่กัน3-4วัน แม่มันรู้เห็นเป็นใจ ไม่มีบอกเราซักคำ เรานี่นั่งโง่เลี้ยงลูกอ่อนๆ ทำงานไปด้วยคิดแค่ว่าผัวไปธุระ งานยุ่งไรงี้ พอมันกลับภูเก็ตหาเราได้2วัน( เราหมายถึงเรากับเค้าทำงานที่ภูเก็ต) วันที่3ผู้หญิงคนนั้นที่เจอกันที่กทมบินตามลงมา แล้วเราก็ไปจับได้อย่างที่เล่าไปแล้วข้างต้น  พอจับได้ก็อย่างที่บอกเราหายไปเลย เค้าก็หายไปเลย ไม่มีคำลา ไม่มีคำพูดใดจากเราและเค้า ผ่านไป3เดือนเค้าโทรกลับมาขอโทษ โทรกลับมาเพื่อบอกว่าเดินไปไกลแล้วกลับมาไม่ได้แล้ว ซึ้งเราก็เข้าใจ ว่ามันจบแล้ว. แต่เค้าขอให้อย่าเพิ่งหย่ากับเค้าได้มั้ย เค้าขอแค่นี้ให้ถือทะเบียนสมรสนี้ไว้ก่อน เราไม่เข้าใจหรอกนะว่าทำไมแต่เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ฟังที่เค้าพูดแล้ววางสายไป เรากลับมาทำงานที่ภูเก็ตเหมือนเดิมส่วนลูกเราฝากแม่เราเลี้ยง เพราะถ้าเราจะไปเริ่มต้นงานที่อื่นเงินเดือนเราก็ต้องเริ่มใหม่ทุกอย่างมันต้องเริ่มใหม่ ซึ่งเราเริ่มงานใหม่ไม่ได้เพราะเงินเดือนเราต้องส่งลูกส่งแม่ เราเลยเลือกที่จะกลับมาภูเก็ตอีกครั้งและทำงานที่นั่น ที่ที่เราอาจจะเจอสามีเก่าและเมียน้อย และแล้วมันก็จริง เค้าอยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผยซึ่งเราก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ในหัวคิดแค่จะทำอะไรที่มันจะทำให้เรามีเงินเลี้ยงลูก เพราะตั้งแต่สามีเรามีคนใหม่เค้าก็ไม่ได้ส่งเสียเรากับลูกเหมือนตอนที่อยู่ด้วยกัน เราดุแลตัวเองและลูกด้วยเงินเดือนเราเอง แต่เค้าก้วนเวียนมารับไปกินข้าวบ้างดุหนังฟังเพลงบ้าง แวะเอาโน่นนั่นนี่มาให้บ้าง โทรหาเราบ้าง มาๆหายๆ แรกๆเราทำใจไม่ได้หรอกนะ ร้องไห้หนักมาก กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลอกตัวเองบ้างว่าเค้าจะกลับมา หลอกตัวเอว่าเค้ายังรักเราถึงได้แวะมาดูแล แต่ความเป็นจริงคือ เค้าแค่หวงไม่ให้เรามีคนอื่นเลยเทียวไล้เทียวขื่อ เสแสร้งสร้างภาพให้คนที่รู้จักคิดว่ายังไม่เลิกกัน เหตุผลมีไม่มากแค่เราเป็นสเปคที่ช่างสักหลายๆคนจีบแล้วเรื่องก็ไปเข้าหูมันว่ามีคนมาจีบ ทุกครั้งที่มีใครเข้ามาจีบมันจะกลับมาหามาทำดีด้วย โทรหาบ่อยขึ้น อะไรประมาณนี้ เราก้ลองคบคนใหม่ดูนะแต่เหมือนคบแล้วไม่ใช่ก็เลิกกันไป เลือกจนไม่อยากคุยกับใคร ถึงจุดที่แม้แต่มันเราก็ยังไม่อยากคุย เราจะตัดมันยังไงดี ด่าแล้วตัดทุกทางแล้วก็ไม่ยอมจบ แต่ไม่ยอมกลับมาไม่เลือกใครเลย จะให้เราย้ายที่ทำงานคงทำไม่ได้เพราะเงินเดือนเราค่อนข้างสูงแล้ว จะจัดการมันยังไงดี ยืดเยื้อมาเกือบปี เราเบื่อที่มีชื่อมันเข้ามาวนเวียนในชีวิตเราทั้งที่มันก็อยู่กับคนใหม่ ปล.ใจเรายังรู้สึกรักเค้านะแต่ให้กลับมาเหมือนเดิมคงไม่ได้แล้วมันพังไปหมดแล้ว แค่รู้สึกว่ารักอะแค่นั้นไม่ได้ต้องการให้เค้ากลับมา