**** ฟังมาเล่าต่อ ****

ผัวเมียคู่หนึ่ง ผัวชื่อยอม เมียชื่อน้อม เพิ่งสร้างบ้านใหม่เสร็จ ก็อยากจะเลี้ยงพระขึ้นบ้านใหม่ว่างั้นเถอะ
เพื่อเป็นสิริมงคลของครอบครัว จึงไปนิมนต์ ท่านพระครู มาจากวัดใกล้บ้าน

นายยอม  :  ท่านพระครูขอรับ ท่านไม่ต้องห่วงขอรับ งานฝังลูกนิมิตปีนี้ กระผมกับเมียยินดีช่วยทางวัดเต็มที่ขอรับ
                 เม๊ามอยกันเกือบชั่วโมง ใกล้เพลแล้ว ทำไม นางน้อม ยังไม่ยกอาหารออกมาถวายเพลเสียที
                 นายยอมตะโกนเสียงดัง (จนท่านพระครู สะดุ้งโหยง) อีน้อม นี่เมิงมัวทำอะไรอยู่ เพลแล้วนะเมิง

นางน้อม  :  ตะโกนเสียงดังลั่นรับออกมาจากครัว ก็มัวแต่ทำอาหารให้พวกเมิงยัดห่าไง หนอย ตูทำอยู่คนเดียว
                จะเอารีบเอาเร็ว แต่ไม่เข้ามาช่วยตู เหนื่อยจะตายห่านะเมิง รู้ไหม

นายยอม  :  อีน้อม นี่วอนถูกกระทืบแล้วนะเมิง ห่าง teen หน่อยเดียว ปากเก่งนะเมิง

นางน้อม  :  เอาสำรับออกมาจากครัว แล้ววาง โครม (จนท่านพระครูสะดุ้งอีกเป็นครั้งที่สอง) อยากยัดห่าเร็วทำไมไม่ไปช่วยตู หือ
                ทั้งผัวทั้งเมียต่างค้อนกันไปค้นกันมา จนท่านพระครู รู้สึกปลงสังเวชในใจ ท่านกล่าวว่า

พระครู    :  เอ้าอย่ามัวแต่ทะเลาะกันเลย ขอเชิญ พวกห่าและอีห่า มารับพรได้แล้ว

คู่ผัวเมีย  :  !!!!!!!!

                                           คริคริ ขอตัวไปยัดห่าแป๊ป 5555