วัยทำงาน อายุ 30 ต้นๆ มีใครที่ทำงานทุกอย่างเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตนเองมั้ยครับ

ขอเล่าที่มาที่ไปก่อนนะครับ ยาวนิดหนึ่ง >> ผมอายุ 31 ทำงานมาแล้วเกือบ 10 ปี เรียนจบระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยของรัฐในกรุงเทพมหานคร ตอนอายุ 21 ปี เริ่มทำงานครั้งแรกที่โรงงานแถวปทุมธานี ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่จัดซื้อ โดย 3 เดือนแรกเป็นช่วงของการทดลองงานก่อนว่าคุณจะได้ไปต่อมั้ย มีเพื่อนร่วมชะตากรรมหรือที่เรียกว่าเด็กใหม่ รวมผมด้วยเป็น 3 คน ในตำแหน่งที่ต่างกัน ผมก็ไม่ถือว่าเก่งมากแต่อาศัยที่เข้ากับพี่ๆในที่ทำงานได้ดี จึงคอยขอคำปรึกษาและสอบถามเกี่ยวกับการดำเนินงานอยู่เสมอ เมื่อครบกำหนด 3 เดือน ก็เป็นเวลาที่ต้องตัดสินจากบริษัทแล้วว่าใครจะได้ไปต่อ สรุป มีผมและเพื่อนอีก 1 คน ได้ไปต่อ ส่วนอีกคนหนึ่งไม่ผ่านงาน หลังจากได้รับการบรรจุแล้วนั้น เหมือนกับว่าผมจบมาอายุยังน้อยและเป็นงานประจำงานแรกที่ต้องรับผิดชอบ ซึ่งตอนนั้นติดเพื่อน (เพื่อนมหาลัย) และ ติดเที่ยว ลาบ้าง ขาดงานบ้าง สายบ้าง สรุปผมถูกเชิญให้ออก (ทำต่ออีก 3 เดือนหลังได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำ) จากนั้นก็กลับไปพักกับเพื่อนแถวย่านรวมคำแหง เป็นเวลาเกือบ 3 เดือน พร้อมกับหางานไปด้วย ซึ่งส่วนมากใช้การสมัครในเว็ปหางานทั่วไป มีหลายบริษัทเรียกไปทดสอบและสัมภาษณ์แต่ก็ไม่มีที่ไหนเลยเรียกไปทำงาน จนผมท้อมากอีกทั้งต้องขอเงินจากทางบ้านมาเพื่อใช้ในการดำเนินชีวิต จนสุดท้ายต้องเก็บของกลับบ้านที่ต่างจังหวัด แต่ก็ยังไม่ถึงบ้าน ผมขอพักกับน้อง(น้องแท้ๆ) ซึ่งกำลังเรียนอยู่ในระดับปริญาตรี ในมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในภาคอีสาน เช่นเคย ผมก็หางานไปด้วย ด้วยความหวังว่าจะได้งานทำ โดยสมัครในสายงานที่ตัวเองเคยมีประสบการณ์มาแล้วเพื่อหวังว่าประสบการณ์ทำงานจะเป็น credit ทำให้ได้งานมากกว่าคนอื่น แต่ไม่เลย ไม่มีบริษัทไหนเรียกตัวเลย ซึ่งครั้งนี้ก็เหมือนเช่นเคย ผมต้องขอเงินจากที่บ้านเพื่อใช้ในการดำเนินชีวิตซึ่งเท่ากับว่าต้องส่งให้ทั้งผมและน้องสองคน ผ่านไป 3 เดือน ผมเลยตัดสินใจกลับบ้านเกิดเพื่อไปตั้งหลัก แต่ไม่เป็นอย่างที่คิด ทุกอย่างแย่มากในสายตาพ่อ ผมเรียนจบแล้วแต่ตกงานต้องเกาะที่บ้านกิน มีแต่แม่ที่ให้กำลังใจ ผมบอกกับแม่ว่าจะไปจากบ้าน แม่ถามว่าจะไปที่ไหน ผมบอกผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เหมือนฟ้าหลังฝน หลังจากอยู่บ้านมา 1 เดือน ผมเปิดเจอประกาศรับสมัครงานของมหาลัยที่น้องผมกำลังศึกษาอยู่ แต่เป็นวิทยาเขตที่มีพื้นที่ในจังหวัดที่ติดแม่น้ำโขง ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป (ลูกจ้างชั่วคคราว) ผมสมัครและเข้ารับการคัดเลือกปรากฏว่าผมได้รับคัดเลือกให้เข้าทำงาน ผมดีใจมากและที่บ้านก็ดีใจมากด้วยเช่นกัน ตอนนั้นเงินเดือนที่ได้รับ 7,xxx บาท ไม่รู้ว่าน้อยหรือมากแต่ก็ทำให้ชีวิตผมดีขึ้น มอเตอไซต์คันแรกพ่อผมเป็นคนดาวน์ให้เพื่อใช้ขี่มาทำงาน ผมต้องย้ายมาพักในที่ทำงานซึ่งทำให้เซฟค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนลงไปมาก ที่ทำงานใหม่ถือว่าดีมากสำหรับผม ได้เจอคนมากมาย เพื่อนที่ทำงานก็คอยช่วยเหลือกัน ทำงานมาเรื่อยๆจนอายุ 24 ปี แต่ยังมองไม่เห็นความก้าวหน้าในชีวิตตัวเองเลย ...