สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากจะระบายเราอึดอัดใจมานานแล้วค่ะ มันเป็นปมในใจด้วยค่ะ เรารู้สึกว่าเราไม่ค่อยดีใจหรือยินดีเวลามีคนเค้าประสบผลสำเร็จเท่าไหร่น่ะค่ะ คือภายนอกเราก็ยิ้มแย้มยินดีแต่ข้างในเราก็รู้สึกเฟลกับตัวเองค่ะ เราเป็นคนแบบไม่พอใจในตัวเองค่ะ ชอบมองคนอื่นแล้วคิดว่าคนนั้นดีจัง คนนั้นสวยจัง ทำไมเราถึงเกิดมาขี้เหร่อย่างนี้นะ บางทีมีเพื่อนลดน้ำหนักสำเร็จแต่เรายังไม่สามารถลดได้แบบเค้าก็รู้สึกเสียใจ ไม่อยากไปพบไปเจอเค้า ไม่อยากเจอใครกลัวเค้าทัก กลัวเค้าว่าเราว่าเราทำไม่ได้ เรารู้ว่าเค้าไม่ว่าเราหรอก แต่เราคิดว่าเค้าต้องคิดในใจแน่ๆ บางทีบางคนเค้าทำอะไรได้ดีกว่าเรา เราจะเลิกทำสิ่งนั้นไม่อยากไปแข่งไปแพ้เขา เราชอบอิจฉาคนอื่นมองตัวเองไม่ดีบางครั้งก็ทำให้เราเป็นคนไม่มั่นใจ เบื่อโรค บางครั้งถึงขั้นซึมเศร้าไปเลย เราไม่รู้ว่าจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงค่ะ มันส่งผลเสียต่อสุขภาพด้วย เพราะเราเป็นเบาหวาน เวลาเราเครียดเราจะประชดตัวเองด้วยการกินอาหารเยอะๆ น้ำตาลก็จะคุมได้ไม่ค่อยดี เราก็ไปพบจิตแพทย์ก็แล้ว ก็ยังรู้สึกอย่างนี้อยู่ ใครมีคำแนะนำช่วยให้เราพอใจในตนเองแบะมีความempathy มากขึ้นมั้ยคะ เอาเป็นคำพูด หนังสือ หรือบทความอะไรก็ได้ คำแนะนำในการปฏิบัติก็ได้ค่ะ ข่วงนี้เราไม่มีอะไรทำด้วยยิ่งฟุ้งซ่านปล. แท็กอาหารด้วยเพราะกำลังลดความอ้วนค่ะ