ผมทำถูกหรือผิดที่ทิ้งเทอไป

กระทู้คำถาม
ช่วงนั้นผมอยู่ ม.4ได้ วัยกำลังสนุก ผมเป็นคนที่ตลก คุยเก่ง  ไม่ค่อยคิดไรแต่จริงๆแลวผมคิดมาก
คิดในหัว ไม่ค่อยได้พูดออกมา เก็บมันไว้มาตลอด

ผมเลยจะมาเล่าให้ทุกคนฟัง ถึงแฟนเก่าผมคนหนึ่ง เรารู้จักกัน เพราะผมไปรู้จักกับเพื่อนของเขา
เจอกันบ่อย   วันหนึ่งเขาก็ทักมาหาผม ผมก็คุยไปตามปกติคุยเป็นเพื่อนไม่ได้คิดไร คุยกันประจำจนสนิทกัน เจอกันทักกัน เที่ยวด้วยกัน เรียนไม่เก่งเขาก็สอนผม จนกระทั้งผมรู้สึกมีความสุขเมื่อได้อยู่กับเขา รู้สึกได้เลยอะว่าเราชอบเขา ผมจึงตัดสินใจ ไปซื้อสร้อยข้อมือ แล้วผมก็ชวนเทอไปดูหนัง วันนั้นผมคิดจะขอเทอเป็นแฟน  พอไปถึงโรงหนังเราก็เข้าโรงหนังเร็วหน่อย เพราะไม่มีไรทำ555 เรานั่งคุยกันไปมาไร้สาระ จนหนังเริ่ม
ดูได้ไปสักพักผมไปวางมือ โดนมือเทอ ทำให้ผมตกใจและอายเป็นอย่างมาก เทอก็ขำผม ผมก็เขิน
จนไม่รู้จะทำยังไงเลยดูหนังต่อ จนหนังจบ ผมก็เตรียมตัวออกจากโรง ผมก็มีความคิด ขึ้นมาทันที
ว่าวันนี้เราชวนเทอ มาทำไรกันแน่ แค่ดูหนังออ
เราต้องขอเทอเป็นแฟนสิ ผมจึงตัดสินใจย่อตัวลง และคุกเข่า ผมบอกความรู้สึกไปทั้งหมด และหยิบสร้อยให้ ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมมีความสุขมากตั้งแต่เจอเทอ
ได้โปรดคบกับผมนะครับ ผมคิดในใจได้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เราไม่อาจฝืนเรื่องแบบนี้ได้
เทอก็พยักหน้า ทำให้ผมนั้นดีใจมาก ผมจะดูแล
เทอดีๆเลย พูดในใจ พอเราคบกันไปสักพักอะไรมันก็ดีไปหมด เทอก็คอยสอนการบ้านผม ติวสอบ
คะแนนผมดีขึ้นมาเยอะเลย555 จาก5-6/10 เป็น
8-10/10 ตลอด จนมีอยู่วันหนึ่งเทอโทรกล้อง คุยเห็นหน้ากับผม
แม่เขาก็เข้ามาด่า ช่วงนี้ลูกติดโทรศัพท์นะ
เล่นมากระวังจะโดน เทอก็วางสายผมไป
ในใจผมก็คิดว่า ปกติของแม่แหละอบรมสั่งสอนลูก  จนเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยขึ้น เทอพยายามแอบคุยกับผมบ้าง ทำให้เราคุยกันน้อยลง แม่เทอคอยสังเกตอยู่ เพราะช่วงปิดเทอมผมไปต่างจังหวัด เลยไม่ได้เจอกัน เทอแชทมาคุยตามปกติ
และมีอยุ่ครั้งหนึ่ง แม่ด่าเทออย่างหนักเรื่องโทรศัพท์  ความคิดผมนะแม่ผมยังไม่บ่นขนาดนี้เลย  แม่ของเขาก็ด่าเทอจนร้องไห้ แลวเทอก็หลุดพูดออกมาคณะคุยกับผม ว่าจะด่าไรหนักหนา แค่เล่นโทรศัพท์ ทำให้ผมคิดขึ้นมาทันที ปัญหาไม่ใช้ใครเลย มันคือตัวผมเอง ที่เป็นปัญหา ผมเลยบอกเทอไปว่า ก็แบบนี้แหละลูกสาวคนเดียว แม่ก็ห่วงเป็นธรรดา เทอก็บอกมันมากเกินไปป่าววะ ผมเลยบอกว่า อย่าพูดอย่างนี้สิมันไม่ดีนะ ผมเลยขอวางสายเทอ จนผมไปสืบไปมา จนรู้ว่า แม่เทอไม่อยากให้ลูกมีแฟนในวัยเรียน ผมก็ถามเทอจริงรึป่าว เทอก็บอกจริง ผมก็คิดแปลว่าแม่เทอก็ไม่รู้ว่าเราคบกันสิ ทำให้ผมเห็นเลยว่า เทอเริ่ม แบบ แอบคุยบ้าง โกหกแม่บ้าง ไปกับเพื่อนใรนี้ จนวันหนึ่ง
เทอมาหน้าตาอารมณ์น่าจะไม่ดี ผมจึงถามเป็นไรหรอ เทอก็บอกแม่เทอด่าอีกละ  ผมก็เริ่มคิดละ ว่าคนที่มาทำให้ครอบครัวต้องทะเลาะกัน
คือผมเอง จนผมไม่คุยกับเทอไปสักพัก ผมตัดสินใจบอกเลิกเทอเลยละ ผมสงสารเขา เสียน้ำตาเพราะคนอย่างผมซึ่งเป็นคนนอก ไม่ใช่คนในครอบครัวเขา จากคนเชื่อฟังแม่ต้องมาโกหก แอบ
แม่ ทำให้ผมรู้สึกไม่ดี ผมจึงบอกเลิกเทอ แบบตัดขาดไปเลยเทอจะได้ไม่ต้องกลับมาคิดเรื่องของเรา ให้มันจากความคิดถึงเป็นไม่อยากเจอหน้าแทน ไม่อยากคิดถึงมันอีก ผมอ้างต่างๆนา เทอส่งเสียงพูดมา ร้องไปพูดไป ผมนี้น้ำตาร่วงเลย555 ผมก็บอกทำดีละปล่อยเขาไปเถอะ เพราะใครถามผมเลิกกันทำไมอะ ผมด็ตอบไปแบบที่อ้างไป เราเริ่มเบื่อละ  แต่ในใจ ผมทำเพื่อเทอ ปล่อยวาง  จนเดียวนี้
เวลาเดินผ่านกันใน โรงเรียน เทอแทบไม่มองหน้าผมเลยละ  ก็เสียใจนิดๆแต่ก็ดีแลวละ จบ
(ความคิดผมตอนนั้นผมคิดได้แค่ทางนี้ทางเดียว
อาจจะดูโง่แต่ ผลที่ตามมา ก็กลับมาดี แม่ของเขาก็ไม่ทะเลาะกันแลว เพราะเขาร้องไห้  เสียใจ จนโพทในfacebook แม่เขามาเห็น จนเครีย
กันไปแลว ผมให้เพื่อนผมไปสืบไปถาม ว่า          
เครียกันยังไง แม่เขาบอกว่าที่หลังมีไรบอกกันตรงๆแม่ไม่ด่าหรอกแต่อย่าปิดบังแม่ไม่ชอบ)

อาจใช้ภาษาผิดขออภัย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่