ตามหัวข้อเรื่องเลยครับคือผมมีปัญหากับตัวเองครับ / ต้องขอพูดก่อนนะครับว่าผมเลิกกินยาคุมสมาธิมาได้ 2 ปีแล้วแล้วก็พอๆกับเรื่องไปหาหมอด้วยครับ ขอเล่าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ ตอนเด็กผมเป็นพวกสมาธิสั้นครับเอาง่ายๆเป็นพวกอยู่ไม่สุขครับแล้วไม่ค่อยชอบทำตามใครด้วยพ่อแม่เลยพาไปหาหมอที่โรงบาลรามาครับ เลยถูกหมอวินิจฉัยว่าอาจเป็นโรคสมาธิสั้น เลยได้ยามาครับ / ผมขอพูดถึงผลการกินยาคุมสมาธิเข้าไปนะครับ สิ่งที่เห็นได้ชัดผมไม่ค่อยกระดุกกระดิกเหมือนเมื่อก่อน อยู่นิ่งขึ้นมาเชื่อฟังครูบาอาจารย์พ่อแม่ด้วย เวลากินยาเข้าไปในหัวจะมีคิดแต่เรื่องหนังสือกับเรียนครับ พอคิดอะไรแล้วต้องทำสิ่งนั้นให้ได้ / อาการของผมตอนกินยาจะเป็นอย่างนี้ครับ ทีนี้ผมขอพูดถึงผลข้างเคียงที่ผมได้เจอหน่อยนะครับ / เวลาผมกินยาแล้วจดจ่อกับเรื่องอะไรมากๆ จะไม่ยอมสนใจเรื่องอื่นเลย เวลาเพื่อนชวนผมคุยผมจะไม่คุยด้วยเลยครับ ต่อให้คุยก็คุยน้อยมากครับนับคำได้เลย เวลาเพื่อนชวนเล่นนู่นเล่นนี่ผมก็ปฏิเสธทันควันเลยครับ ปฏิเสธแบบไม่รักษาน้ำใจ เพื่อนส่วนใหญ่มองผมว่าผมเป็นพวกเด็กเรียนมากกว่าเล่นกับเพื่อน แล้วพอเวลากินยาเข้าไปจะรู้สึกไม่ดีครับ รู้สึกอึดอัดครับ เหมือนในใจสั่งให้ทำแต่เรื่องนี้พอเราไม่ยอมทำตามความคิดตัวเองมันจะรู้สึกแย่มากครับแล้วก็ใจสั่นอยู่ตลอดแล้วก็จะคิดแต่เรื่องเดิมเดิมครับ แต่ถ้าทำตามที่ตัวเองคิดก็จะหายไปเองครับอาการใจสั่น กินยานี้เข้าไปแล้วเพราะเวลายาใกล้หมดฤทธิ์ในหัวก็จะคิดว่าให้กินยาต่อ มันห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆครับ มันจะรู้สึกอึดอัดแล้วคิดแต่เรื่องเดิมๆครับ / ในหัวผมก็คิดว่าเหมือนยามันจะคุมเรามากกว่าที่เราคุมตัวเองซะอีก พอขึ้น ม .2 ผมตัดสินใจไม่กินยาครับ ตอนแรกก็ดีมาได้ปีนึงครับ สักพักหนึ่งเริ่มแย่เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้วอยู่ไม่สุข ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ไม่เชื่อฟังใครฟังแต่ตัวเอง เป็นเด็กติดเกมมาก
เริ่มไม่อยากไปโรงเรียน เป็นอย่างนี้มาประมาณ 2 ปีครับ เลิกกินยาตอนอายุ 14 ตอนนี้ปัจจุบันอายุ 16 แล้วครับ พอลองหันมาดูตัวเองตอนนี้รู้สึกแย่มากครับ
เห็นผลเสียของตัวเองเยอะมากครับ / เลยคิดว่าถ้ากลับไปกินยาเหมือนเมื่อก่อนจะดีไหม ผมรู้สึกว่าเมื่อก่อนดีกว่าตอนนี้อีก แต่ถ้าผมอยากกลับไปกินยาจริงๆผมคงต้องไปหาหมออีกครั้ง แต่มันเป็นเรื่องทำให้ผมกดดันมากครับ คิดในใจว่าถ้าต้องกลับไปกินยาอย่างนั้นมันจะดีไหม แต่ต้องเจ็บปวดแล้วเถียงกับความรู้สึกตัวเองอีก / ผมคิดว่าจะลองกลับไปเผชิญหน้ากับมันอีกครั้งครับ ถึงผมไม่ค่อยอยากจะกินมันอีกแล้วก็เหอะ แต่มันช่วยไม่ได้จริงๆครับตอนนี้รู้สึกว่ามันจำเป็นจริงๆ แต่ก็ยังไม่แน่ใจครับ เลยลองมาถามดูครับว่าเราควรกลับไปใช้ยาดีไหม หรือเราควรสอบถามแพทย์ดูก่อน ใครที่เคยเป็นแบบผมหรือเคยกินยาแบบผม ช่วยมาให้คำตอบหน่อยนะครับผมจะได้เอาไปตัดสินใจได้ อาจจะเขียนยาวสักหน่อยนะครับแต่อยากให้ได้รายละเอียด ขอบคุณที่เสียเวลาอ่านจริงๆครับ / ผมอยากให้ช่วยเรื่องนี้จริงๆครับ
ผมควรกลับไปกินยาคุมสมาธิดีไหมครับ?
เริ่มไม่อยากไปโรงเรียน เป็นอย่างนี้มาประมาณ 2 ปีครับ เลิกกินยาตอนอายุ 14 ตอนนี้ปัจจุบันอายุ 16 แล้วครับ พอลองหันมาดูตัวเองตอนนี้รู้สึกแย่มากครับ
เห็นผลเสียของตัวเองเยอะมากครับ / เลยคิดว่าถ้ากลับไปกินยาเหมือนเมื่อก่อนจะดีไหม ผมรู้สึกว่าเมื่อก่อนดีกว่าตอนนี้อีก แต่ถ้าผมอยากกลับไปกินยาจริงๆผมคงต้องไปหาหมออีกครั้ง แต่มันเป็นเรื่องทำให้ผมกดดันมากครับ คิดในใจว่าถ้าต้องกลับไปกินยาอย่างนั้นมันจะดีไหม แต่ต้องเจ็บปวดแล้วเถียงกับความรู้สึกตัวเองอีก / ผมคิดว่าจะลองกลับไปเผชิญหน้ากับมันอีกครั้งครับ ถึงผมไม่ค่อยอยากจะกินมันอีกแล้วก็เหอะ แต่มันช่วยไม่ได้จริงๆครับตอนนี้รู้สึกว่ามันจำเป็นจริงๆ แต่ก็ยังไม่แน่ใจครับ เลยลองมาถามดูครับว่าเราควรกลับไปใช้ยาดีไหม หรือเราควรสอบถามแพทย์ดูก่อน ใครที่เคยเป็นแบบผมหรือเคยกินยาแบบผม ช่วยมาให้คำตอบหน่อยนะครับผมจะได้เอาไปตัดสินใจได้ อาจจะเขียนยาวสักหน่อยนะครับแต่อยากให้ได้รายละเอียด ขอบคุณที่เสียเวลาอ่านจริงๆครับ / ผมอยากให้ช่วยเรื่องนี้จริงๆครับ