อารมณ์โกรธมันพาไป เกือบทำให้เลิกกับแฟน

สวัสดีครับ เรื่องที่ผมจะมาโพสต์ลงวันนี้นะครับ มันอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆ ไร้สาระของหลายๆคนนะครับ แต่สำหรับผมนั้น มันเป็นเรื่องที่.... ออกจะปานกลางถึงใหญ่เลยทีเดียวเชียว เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมได้วีดีโอคอลกับแฟนผมอยู่ เหมือนทุกๆวันครับ แต่วันนี้มันพิเศษหน่อยนึง เพราะหมาผมมันคลอดลูกออกมา ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำไง ตอนหมาผมคลอดออกมา มันมีถุงไรไม่รู้ห่อลูกหมาไว้ ผมเห็นมันเหลือจะหายใจไม่ออก ผมก็เลยไปช่วยดึกออก แต่แฟนบอกว่า "อย่าไปทำไรมัน ให้แม่หมามันจัดการเอง" แต่ผมก็ยังไปดึกออก แบบว่า มันอดใจช่วยไม่ได้จริงๆ ผมก็เลยดึกซะขาดเลย แล้วผมก็คอยมองดูหมาน้อย ก็คนมันอดห่วงไม่ได้นิน้อ ก็นะ ถ้ามันตายขึ้นมา ผมเนี้ย จะโดนแม่ด่ายับ เป็นอะไรที่ไม่ไหวจะเคลียร์ เพราะแม่ผมดุมาก จนแฟนผมยังกลัว นั่นแหละครับ ผมก็ก้มไปดูลูกหมา แฟนก็บอกว่า "วางสายแล้วไปดูหมาเลยไป" ผมก็ยังไม่คิดไรมาก แต่ก็จี๊ดๆนิดนึง ก็แบบว่า ผมไม่เข้าใจ ว่าทำไมถึงต้องวางด้วย เราก็หันไปดูแป๊บเดียวเอง แล้วบางครั้ง หมาน้อย มันยังไม่ลืมตา แล้วมันก็คลานไปทั่ว ผมก็กลัวมันดุดไปใต้โซฟาหรือไปบนปลั๊กไฟไรเงี้ย ผมก็กลัวสิครับ เพราะแม่หมามันก็เห็นจะห่วงอะไรเล๊ย ผมก็ต้องเดินไปคว้ามันมานอนบนกองผ้า ประมาณ3ครั้งนี่แหละ ที่แฟนผมบอกให้วางแล้วไปดูหมา ทุกๆคนอาจจะดูแล้วว่า มันก็แค่เนี้ยป่ะวะ ไม่เห็นมันจะมีไรเลย ก็ใช่ครับ ว่ามันแค่เนี้ย แต่ผมรู้สึกว่า ที่แฟนผมพูดแบบเนี้ยมันทำให้จี๊ด ผมเลยบอกว๊า "เอ้อๆ ไม่ดูมันละหมาเนี้ย ปล่อยเลย ไม่สนใจละ" พร้อมกับชักสีหน้า ผมก็ไม่รู้นะ ว่าผมทำหน้าตาหน้ากลัวแค่ไหน แต่แฟนบอกว่า "กลัว" มันทำให้ผมอึ่งไปเลย ทำไมถึงต้องกลัวเราขนาดนั้นด้วย แล้วซึ่ง เราเป็นแฟนกัน แล้วมากลัวผมแบบเนี้ย จะคบกันยังไงล่ะทีนี้ แล้วผมก็รู้สึกเสียใจมาก แต่ก็ไม่รู้จะทำไง อารมณ์ก็บูดๆกันทั้งคู่ ไม่รู้จะเริ่มคุยกันยังไง ผมก็ไม่อยากปล่อยไปแบบนี้ เพราะมันอาจจะยิ่งกว่านี้ก็ได้ ผมก็เลย ง้อ ง้อ ง้อ แล้วก็ ง้อ ง้อ ง้อ แต่ก็ไม่รู้นะว่าจะหายโกรธยัง แต่ง้อไปง้อมา ก็รู้สึกว่าแฟนผมก็ดูปกติขึ้นเยอะละ จากที่หน้าบึ่งๆ บูดๆ ก็มียิ้มแย้ม ผมก็ได้ขับรถไปบ้านแฟน เพราะบ้านไฟดับ5555+ ผมก็ถามแฟนว่า ไฟมายัง แฟนก็บอกว่า "มาแล้ว" ผมก็บอกว่า "ไปหาที่บ้านนะ" แฟนผมก็ถามว่า "มาทำไม" ผมก็บอกว่า "มันร้อน" แฟนผมก็ตอบ "อืม" แล้วผมก็ขับรถออกไปเลย ระหว่างทาง ผมก็คิดว่า ไปดีป่าวว๊ะ เหมือนเขาไม่ค่อยอยากให้ไปทะไหร่เลย แต่ผมก็ยังขับไปเรื่อยๆ จนถึงบ้านเขาเลย พอไปถึง แฟนผมก็ก็ยังหน้าบึ้งๆบูดๆอยู่นะ จากนั้นผมก็เข้าไปในห้องแฟน แฟนนั่งอยู่หน้าคอม ส่วนผมนั่งอยู่บนเตียง ผมก็นั่งเล่นเกมส์ไป แฟนผมก็นั่งดูคลิ๊ปในเฟสไป ทีแรกพวกเราก็อยู๋เงียบๆกัน ผมก็เลยเริ่มชวนแฟนคุย ผมถามว่า "หนาวมั้ย" แฟนผมก็ตอบว่า "นิดนึง" ผมก็เลยเอาผ้าห่มที่อยู่บนเตียงเนี้ย เอาไปให้เขาห่ม จากนั้น ผมก็เริ่มชวนคุยไปเรื่อยๆ แล้วผมก็เขยิบเข้าไปใกล้แฟนเรื่อยๆ จนเข้าไปบนโซฟาตัวเดียวกัน แล้วผมก็สวมกอด แล้วก็หอมแก้มแฟน แล้วก็นั่งดูรายการๆ หนึ่งด้วยกัน และตลกดี พวกเราก็นั่งดูไป ขำไป จากนั้นไม่นานมาก ผมก็มีเรื่องให้ต้องกลับบ้าน ผมก็กลับบ้านไป ก็ได้วีดีโอคอลไปหาแฟนอีกที เราก็คุยกันไปเรื่อยๆ เหมือนจะปกติ แต่ผมรู้สึกไม่ปกติ มันหวิวๆอ่ะ แต่ตอนนี้ ผมก็ไม่รู้นะ ว่าแฟนผมจะหายโกรธสนิทยัง แต่ก็ดีกว่าตอนแรกเย๊อะ ผมก็ไม่รู้สึกหวิวๆเหมือนตอนแรกแล้ว

จบนี้ ผมอยากบอกแฟนผมว่า "พี่ขอโทษน้องนะ ที่วันนี้อารมณ์เสียใส่ ทำให้น้องกลัว พี่อยากบอกว่า พี่ผิดไปแล้ว พี่รักน้องที่สุดในโลกเลยนะ"


ปล. อย่าดุแฟนมากน๊า บางครั้งเราอาจทำร้ายแฟนด้วยคำพูด โดยไม่รู้ตัว