คนแบบนี้ควรเรียกว่าอะไรดีคะ

สวัสดีคะ เราชื่อดาว ตอนนี้อายุ 24 เรามีลูกคนนึง เป็นผู้ชาย ชื่อน้องอชิ อายุเพียง 1 ขวบ 4 เดือน เราเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวตั้งแต่ตั้งท้องได้เดือนเศษๆ เราจะเล่าความเตี้ยของผู้ชายคนนึงหรือเราจะเรียกอีกอย่างว่าผู้ผลิตน้ำเชื้อให้แก่เรา

เริ่มมมมมม.. เราได้ออกจากบ้านไปทำงานตั้งแต่อายุ 14 ปี หาเงินหางานด้วยตัวเองตลอด แต่ก็ทำงานอยู่ๆแถวบ้าน จนเราอายุประมาณ 20 เราเปลี่ยนงานไปทำอีกต่างอำเภอ ซึ่งต้องนั่งเรือข้ามไปใช้เวลาเดินทาง 20-30 นาที ไปกับพี่สาว พอมาทำงานที่นี่ไปสัก 1 ปี มีผู้ชายคนนึงมาสนใจเรา ซึ่งเขาก็ทำงานที่เดียวกับเรา เขาเป็นบาร์เทนเดอร์ เราเป็นเช็คเกอร์ เขาจีบเราทุกวัน อาสาไปรับไปส่งตลอด ไปหาที่บ้านช่วยทำความสะอาดบ้านบ่อยมากกกกกก เก็บขี้หมาเช็ดเยี่ยวหมาให้ (ดูสิ น่ารักปะละ 555 ) ทำอยู่แบบนี้ได้ประมาณ 5-6 เดือน เพื่อนเขาก็มาคุยกับเราว่าจะคบกับเขามั้ย? ถ้าไม่ชอบไม่สนใจมันก็อย่าไปให้ความหวังมัน (พวกนี้มันจะเสี้ยมเราไง) พอเรามองย้อนไป มันก็โอเคมากที่เราจะคบกับเขา เพราะเขาดีมาก ดีมากจริงๆ จนเราพูดไปว่า เออ คบก็คบ จากนั้นเราสองก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยมาก จนตกลงว่าจะอยู่ด้วยกันจริงๆ (ชิงสุกก่อนห่ามจ้า 5555) ในบ้านที่เช่าเป็นบ้านหลังใหญ่ 3 ห้องนอน มีเรากับแฟน 1 ห้อง พี่สาวกับแฟน 1 ห้อง และน้องสาวเราอีก 1 ห้อง (น้องสาวตามมาทำงานที่หลัง เป็นลูกพี่น้องสนิทมากๆ) อยู่กินกับแฟนได้สักประมาณ 8-9 เดือนเราก็มีอาการเหมือนคนท้อง อ้วก เหม็นอาหาร พอตรวจก็พบว่าท้องจริงๆ เราเลยบอกแฟนก่อนคนแรก แฟนเราดีใจมากคะ โพสต์เฟสบุคทันที โพสต์ถึงลูกตลอด จนเวลาผ่านไปสัก 1 อาทิตย์ มีสายโทรศัพท์เข้ามา ถามถึงผู้หญิงอีก 1 คน ว่าเขาเป็นอะไรกับเรา ซึ่งคนที่เขากล่าวถึงคือน้องสาวเราเอง เราบอกคนในสายไปว่าน้องสาวหนูเองพี่ เขาอึ้งไปสักพักแล้วเขาก็พูดขึ้นว่า ไม่น่าทำแบบนี้เลยนะ เรา งง มากตอนนั้น เราเลยถามเขาไปหฝว่ามีอะไรก็บอกมาเลยพี่ ดาวไม่ชอบอะไรที่ค้างคาใจ เขาเลยเล่าเหตุให้ฟัง ว่าน้องสาวแอบเป็นชู้กับแฟนเรา เขาเห็นว่าพาไปไหนมาไหนกันตลอดเวลาที่ดาวไม่อยู่ พอคุยกับเขาเสร็จดาวก็คุยกับน้องสาวทันที ถามจนน้องเขาตอบมาว่า รักกันมาตั้งนานแล้ว หนูกับเขาได้กันมาก่อนพี่อีก ตอนนั้นเราอึ้งมาก เห้ยยยยยย ตอนนี้เราก็ท้องอยู่ปะวะ น้องสาวเราบอกให้เรากลับไปถามมันว่ามันจะเลือกใคร น้องสาวบอกว่ามันบอกว่าจะเลือกกับพี่แล้วจะพาหนูไปอยู่บ้านมั้น ตอนนั้นใจเราหายไปไหนแล้วไม่รู้ จุกจนพูดไม่ออก แต่น้ำตาไม่ออกเพราะตอนนั้นจุกจริงๆ วันนั้นเราขอลางานกลับบ้านไปเครียกันผู้ชาย ลืมบอกไปนะคะว่าน้องก็ทำงานที่เดียวกันน้องสาวเราเป็นโฮสเตสหน้าร้าน เราเป็นกลุ่มเดียวกัน เอ้าๆ ไปถึงบ้านเลยดีกว่า เรากลับไปเจอผู้ชายที่บ้าน เราถามเขาให้ตายเขาก็ไม่บอกจนเราบอกว่าเราถามน้องสาวแล้ว มันบอกเราหมดทุกเรื่องแล้วจนผู้ชายรู้สึกอึ้งมาก และผู้ชายบอกเราว่าเป็นเรื่องจริง เราเลิกเลยคะย้ายออกจากบ้านหลังนั้นทันที ไปเช่าห้องอยู่คนเดียวตอนนั้นแพ้ท้องหนักมาก จนไปทำงานไม่ได้ จึงลาออกจากที่ทำงาน งานก็ไม่ได้ทำ ตอนนั้นไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อข้าวกิน เราเดินไปซื้อมาม่ามาไว้ แต่ละคนั้งก่อนจะกินเราต้องรอให้มาม่าอืดหรือพองสุดๆไปเลย มันจะอิ่มกว่าตอนไม่พองไง อยู่ได้นาน จนเข้าโรงพยาบาล นอนที่ รพ อยู่ประมาณ 10 วัน เราเป็นไข้เลือกออก เป็นต่อมซิลอักเสบ แพ้ท้องอย่างรุนแรง ผู้ชายคนนั้นรู้นะคะ แต่เขาไม่เคยมาหาเลยแม้แต่วันเดียว จนไม่ไหวจริงๆเลยโทรหาแม่ แม่ร้องไห้ พ่อเสียใจมาก เราตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านมจนตอนนี้ลูกเราก็โตแล้ว 1 ขวบ 4 เดือนแล้ว เราทำงานหาเลี้ยงลูกมาเองกับมือ ตอนนี้มีเงินใน บช หกหมื่นกว่า เราเก็บตั้งแต่เราหางานทำ ลูกใส่เสื้อผ้าดีๆ มีเงินไม่ขาดมือ ตอนนี้เราสองคนแม่ลูกสบายมากค่ะ  เราไม่เคยคิดที่จะทำแท้งเลย เราเข้าใจความเป็นแม่ที่ทแ้จริงๆเลย ที่จริงมันมีรายละเอียดมากกว่านี้แต่กลัวจะยาว  5555 ผู้ชายไม่เคยมาเซ้นเอกสารของลูกเลย ไม่เคยส่งเงินแม้แต่บาทเดียว แต่โพต์ว่าคิดถึงลูกชาย แต่เขามาไม่ได้เพราะเขามีภรรยาใหม่ที่ไม่ใช่น้องสาวเราคะ และภรรยาใหม่ของเขามีลูกติด 2 คน 5555 เลี้ยงลูกเพื่อนไปเลยจ้าลูกตัวเองไม่ต้องเลี้ยง


*ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ ขอบคุณจริงๆ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่