นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ถ้าเขียนผิดหรือเขียนไม่เข้าใจก็ขออภัยด้วยนะคะ
เราเรียนอยู่โรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนนี้เราอยู่ ม.ต้น เราเป็นคนผิดขาว เราตัวสูง การเรียนก็อยู่ในระดับดี(มั้ง) ขอเล่าย้อนไปตอนเราอยู่ ม.1 นะ ตอนนั้นมีนักเรียนหญิงเข้ามาใหม่ 2 คน นักเรียนชายอีก 4 คน
เราก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่ระหว่างเรียนอยุ่นั้น เรารู้สึกว่ามีคนมองเราอยู่ เราจึงหันไปมอง ซึ่งเป็น Y (นามสมมุติ) Y มองเรานานมาก ทั้งที่ Y พึ่งอยากเข้ามา ด้วยความที่เรา เป็นคนไม่กล้าสบตาใครอยู่แล้ว ก็จะหลบสายตาคู่นั้นของ Y ตลอด Y รู้ว่าเราไม่กล้าสบตา ก็จะชอบมองมากขึ้น Y ก็จะคุยกับเราบ้าง เราก็ถามคำ ตอบคำตามประสาคนพูดน้อย(รึเปล่า) สัปดาห์แรกผ่านไป..........
สัปดาห์ที่สองก็เข้ามา.......
สัปดาห์นี้เรา รู้สึกว่า Y จะชอบเดินมาจับมือเรา ให้เพื่อนคนอื่นเห็น เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เพื่อนบางคนมันก็จะแซวประมาณว่า ถ้าจะจับมือถือแขนกันขนาดนี้ ทำไมไม่คบกันเลยล่ะจ๊ะ Y ก็จะอมยิ้มมีความสุข แต่เรานี่ดิ ไม่ชอบเลย ยิ่งโดนคนอื่นเชียร์ คนอื่นแซวบ่อยๆเข้า เรานี่แบบ
โอ๊ย!!!! ชั้นจะบ้าตาย!!! ทำไมต้องกับ Y ด้วย
เราจะไปไหน Y ก็จะไปด้วย เราไม่ให้ไป Y ก็ไป
ช่วงนั้นเรารำคาน Y มาก ไม่รู้จะทำยังไง พอดีไปเห็นคนโพสในเฟสบุ๊คว่า
เราคงเป็นไม้กันหมาของเธอใช่มั้ย
เห็นโพสนี่ปั๊บ เราเลยมีความคิดดีๆ(มั้ง) คือ เราต้องหาใครสักคนมาแทนที่ Y เพื่อนไม่ให้ Y มายุ่งวุ่นวายกับเรา ช่วงนั้น มี ความคิดอยุ่อย่างเดียวคือ ทำยังไงก็ได้ให้ Y เลิกยุ่งกับเรา เราไม่อยากให้เพื่อนในห้องมันพูดว่าเรากับ Y เป็นคู่จิ้นกัน และเราก็ได้สังเกตมาว่า ตอนที่เราคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่ Y จะไม่กล้ามายุ่งเลย เราจึงหาเวลาอยู่กับเพื่อนในกลุ่มให้มากๆ เพื่อที่ Y จะเลิกยุ่งกับเรา วิธีนี้มันก็ได้ผลดีเลยทีเดียว แต่ Y ก็ยังมายุ่งวุ่นวายอยุ่เหมือนเดิม แต่จะลดระดับลงนิดหน่อย เราคิดว่า เราต้องหาเพื่อนที่ช่วยเราให้พ้นจาก Y ให้ได้ จริงๆเราก็คุยกับทุกคนนะ ก็สนิทกับทุกคนระดับหนึ่ง เราจึงพยายามมองหาเพื่อนที่น่าจะช่วยเราได้ และเราก็เจอ
#ไว้จะมาเล่าต่อนะคะ ไม่รู้ว่าจะมีคนเข้ามาอ่านมั้ย
ความรักในวัยเรียน ญญ
เราเรียนอยู่โรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนนี้เราอยู่ ม.ต้น เราเป็นคนผิดขาว เราตัวสูง การเรียนก็อยู่ในระดับดี(มั้ง) ขอเล่าย้อนไปตอนเราอยู่ ม.1 นะ ตอนนั้นมีนักเรียนหญิงเข้ามาใหม่ 2 คน นักเรียนชายอีก 4 คน
เราก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่ระหว่างเรียนอยุ่นั้น เรารู้สึกว่ามีคนมองเราอยู่ เราจึงหันไปมอง ซึ่งเป็น Y (นามสมมุติ) Y มองเรานานมาก ทั้งที่ Y พึ่งอยากเข้ามา ด้วยความที่เรา เป็นคนไม่กล้าสบตาใครอยู่แล้ว ก็จะหลบสายตาคู่นั้นของ Y ตลอด Y รู้ว่าเราไม่กล้าสบตา ก็จะชอบมองมากขึ้น Y ก็จะคุยกับเราบ้าง เราก็ถามคำ ตอบคำตามประสาคนพูดน้อย(รึเปล่า) สัปดาห์แรกผ่านไป..........
สัปดาห์ที่สองก็เข้ามา.......
สัปดาห์นี้เรา รู้สึกว่า Y จะชอบเดินมาจับมือเรา ให้เพื่อนคนอื่นเห็น เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เพื่อนบางคนมันก็จะแซวประมาณว่า ถ้าจะจับมือถือแขนกันขนาดนี้ ทำไมไม่คบกันเลยล่ะจ๊ะ Y ก็จะอมยิ้มมีความสุข แต่เรานี่ดิ ไม่ชอบเลย ยิ่งโดนคนอื่นเชียร์ คนอื่นแซวบ่อยๆเข้า เรานี่แบบ
โอ๊ย!!!! ชั้นจะบ้าตาย!!! ทำไมต้องกับ Y ด้วย
เราจะไปไหน Y ก็จะไปด้วย เราไม่ให้ไป Y ก็ไป
ช่วงนั้นเรารำคาน Y มาก ไม่รู้จะทำยังไง พอดีไปเห็นคนโพสในเฟสบุ๊คว่า
เราคงเป็นไม้กันหมาของเธอใช่มั้ย
เห็นโพสนี่ปั๊บ เราเลยมีความคิดดีๆ(มั้ง) คือ เราต้องหาใครสักคนมาแทนที่ Y เพื่อนไม่ให้ Y มายุ่งวุ่นวายกับเรา ช่วงนั้น มี ความคิดอยุ่อย่างเดียวคือ ทำยังไงก็ได้ให้ Y เลิกยุ่งกับเรา เราไม่อยากให้เพื่อนในห้องมันพูดว่าเรากับ Y เป็นคู่จิ้นกัน และเราก็ได้สังเกตมาว่า ตอนที่เราคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่ Y จะไม่กล้ามายุ่งเลย เราจึงหาเวลาอยู่กับเพื่อนในกลุ่มให้มากๆ เพื่อที่ Y จะเลิกยุ่งกับเรา วิธีนี้มันก็ได้ผลดีเลยทีเดียว แต่ Y ก็ยังมายุ่งวุ่นวายอยุ่เหมือนเดิม แต่จะลดระดับลงนิดหน่อย เราคิดว่า เราต้องหาเพื่อนที่ช่วยเราให้พ้นจาก Y ให้ได้ จริงๆเราก็คุยกับทุกคนนะ ก็สนิทกับทุกคนระดับหนึ่ง เราจึงพยายามมองหาเพื่อนที่น่าจะช่วยเราได้ และเราก็เจอ
#ไว้จะมาเล่าต่อนะคะ ไม่รู้ว่าจะมีคนเข้ามาอ่านมั้ย