ทำยังไงดีคะ ใครมีทางออกให้เราบ้าง??

ทำไงดีค่ะ เราไม่ได้อยู่กับพ่อกับแม่ อยู่กับอาและแฟนอา บ้านอาเราขายของกลางคืนแล้วไม่มีคนช่วย เราต้องไปช่วยกลับดึกๆทุกวัน กว่าจะทำการบ้านเสร็จปาไปตี2 วันนี้เราไม่ไหว จึงตัดสินใจโทรบอกพ่อ พ่อก็บอกว่าลองไปคุยกับน้าดู พอเราไปคุยกับน้า น้าก็ขึ้นใส่เราเลยคะ ว่างั้นก็ไม่ต้องไป อยู่บ้าน แต่น้ำเสียงคือมันไม่ใช่อะ มันคือเขาไม่พอใจแล้ว แล้วบอกว่าทำไมกลับมาแล้วดูหนังถึงตี2ยังดูได้เลย เราเลยอธิบายว่าเมื่อก่อนมันไม่หนักไง ตอนนี้เรียนสายวิทย์มันหนัก ต้องอ่านหนังสือเยอะๆ เขาก็เหมือนไม่ได้ใส่ใจอะ เเล้วเขาก็บอกว่า เบื่อๆๆๆๆๆๆ แล้วหันหน้ามาใส่เรา เราก็เริ่มร้องไห้อะ เขาก็ว่าเราว่าปัญญาอ่อน ไม่ได้หมายถึงเรา เขาพูดกับลูกเขา แต่มันไม่ใช่ไงง ใครๆก็ดูออก จนเขาถามว่าจะเอายังไง เราก็บอกว่าไม่รู้ เขาบอกว่าไปอยู่กับแม่มะ อยู่กับกูก็ลำบากอย่างงี้แหละ ประเด็นคือเราไม่อยากอยู่กับแม่ไง เขาก็บอกว่างั้นก็อยู่บ้านอย่างเดียว ทำงานบ้านทั้งบ้านให้เรียบร้อย (เราเคยทำแล้วนะ มันก็ออกมาโอเคอะ แต่มันไม่ถูกใจเขามั้ง ) เราก็ไม่เอาเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันต้องวนลูปเหมือนเดิม เขาบอกดว่างั้นก็แค่ซุกหัวนอน หาข้าวกินเอง ทำอะไรเอง ไปไหนไปเอง ทำเองทุกอย่าง เราก้ไม่เอาอีกแหละ เพราะขี่รถไม่เป็น แล้วแถวนี้ก็ไม่มีรถเมลล์ สุดท้ายเราก็บอกเขาว่า จะไปอยู่กับย่า เขาก็เออ พรุ่งนี้ไปเลย ไม่อยากเห็นหน้า แล้วเขาก็ไม่พูดอีกเลย ตอนนี้เขาไปขายของ มีคนถามว่าเราไปไหน เขาบอกว่าคุณนายเขาทำการบ้าน แล้วถ้าเขากลับมาแล้วไม่มีงานเยอะๆเราจะโดน เราเบื่อมากไม่รู้จะทำอะไรกับตัวเองดี เมื่อก่อนเข้มแข็งมาตลอด แต่นอนนี้มันเรียนหนักเราก็ต้องพูด พูดแล้วก็มีเรื่อง ใครพอจะมีทางออกดีๆให้เราบ้างไหมคะ เราแคร์อาเรามากอะ มีอะไรก็ให้หมดเลย อาเราก็ดีนะเวลาเขาอารมณ์ดีอะ เราห่วงกลัวว่าเขาจะไม่มีคนช่วย แต่เขากดลับไม่สนใจอะไรเราเลย เขารู้แค่ว่าเราอยากสบายอย่างเดียว