เคยฝันดีเเต่พอตื่นเเล้วร้องไห้ไหมครับ?

นี่เป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เสียพ่อไปส่วนเเม่ก็เป็นคนเเบบที่คุณไม่อยากให้เป็นเเม่ของใครทั้งนั้นทุกวันนี้เธออยู่กับป้าที่ทำไม่ดีกับเธอเลยเเต่ผมก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะระหว่างผมกับเธอเป็นเเค่นายจ้างกับลูกจ้างที่ผมให้มาทำความสะอาดบ้านเป็นครั้งคราวเท่านั้น
ผมเองก็ยอมรับนะว่าเป็นคนอ่อนไหวต่อเรื่องเเบบนี้ ผมเลยทำดีกับเธอเท่าคนนอกจะทำได้ เเต่ว่าวันนึ้ผมไม่รัว่าผมควรจะยังไงต่อไปดีเพราะผมได้ไปเจอจุดทีทำให้ผมกลับไปทำเเบบเดิมไม่ได้อีกเเล้ว(เเบบเต็มใจ) เข้าเรื่องเลยดีกว่า....

เมื่อเช้านึ้ผมโทรไปหาเธอให้มาทำงานตามปกติเเต่เธอบอกว่าไม่สบายผมเลยเป็นห่วงเเล้วก็ซื้อ ข้าวต้มกับยาไปให้ที่บ้านป้าเธอก็เจอป้าเธอดูทีวีอไม่สนใจหลาน เลยผมเปิดเข้าไปในห้องเธอสิ่งที่ผมเห็นคือ เธอนั่งกอดเข่าร้องไห้ออกมาเบาๆผมรีบเข้าไปปลอบเธอพอผมถามเป็นอะไรเธอก็บอกว่า ทึ่จริงไม่ได้ป่วยเเต่เธอฝันดีดีจนไม่ต้องการจะตื่นมาเจอโลกที่พ้งทลายลงเเละโหดร้ายเธอฝันถึงครอบครัวที่มีความอยีกันพร้อมหน้ามันคือครอบครัวที่เธอไม่เคยมึ ผมไมีรู้ว่าต้องทำยังไงเลยได้เเต่ปลอบใจเเบบที่คนทั่วไปทำกันเเต่ทึ่ผมตั้งกระทู้นี้เพราะผมอยากให้เธอมีชีวิตที่ดีกว่าผมควรจะทำยังไงดี ผมไม่อยากฝืนใจทำเป็นไม่รู้สึกอะไรอีกเเล้ว ผมทนมา 3 ปีเเล้วผมไม่ได้รักเธอนะเเต่อยากช่วยเหลือในเเบบลูกหลาน

ผมอยู่ตัวคนเดียว การงานมั่นคง การเงินพอได้ถ้าจัดการอย่างเป็นระบบ