ควรอยู่ต่อหรือเดินจากไป ?

เราคุยกับคนๆนึง ยอมรับว่าเรารู้สึกดีมากที่ได้คุยกับเขา ช่วงนั้นมันมีความสุขมากๆ มากซะจนไม่คิดว่าทุกอย่างมันจะจบลงอย่างรวดเร็ว จบแบบที่ยังไม่ได้คบกันด้วยซ้ำ ตอนนั้นไม่เข้าใขด้วยซ้ำว่าทำไมทุกอย่างมันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมมันพังลงไปดื้อทั้งๆที่อะไรๆเหมือนจะดีด้วยซ้ำ จนเวลาผ่านไป ผ่านไปไม่นานประมาณ 3 เดือน เราก็วนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ลืมบอกไป น้องเป็นเด็กฝึกงานที่ร้าน ตอนแรกก็ไม่คิดนะว่าถ้าเจอกันอีกครั้งมันจะเป็นยังไง จะรู้สึกยังไง แต่เรามั่นใจนะว่าเราโอเคแล้ว ถ้าเจอเขาอีกครั้งเราคงไม่รู้สึกอะไรกับเขาแล้ว แต่เราคิดผิด เรายังรู้สึกอยู่ ยิ่งอยู่ใกล้ๆ ยิ่งอยากกอด อยากกอดเขาไว้แน่นๆ จะไม่ยอมปล่อยให้ไปไหนแล้ว จนมาวันนึ่งที่ร้านได้นัดสังสรรค์ เราได้กินเหล้าด้วยกัน ได้นั่งใกล้กัน สุดท้ายเราก็ได้กอดเขาจริงๆ คิดถึงอ้อมกอดของเขามากๆเลยนะ จนเผลอร้องไห้ออกมา แต่ไม่ได้ร้องไห้กับเขาหรอก เราออกมาร้องไห้กับเพื่อนเขา หลังจากนั้นเราก็ได้รับรู้ว่าทำไมตอนนั้นเรากับเขาถึงได้จลกะนแบบงงๆ มันมีเหตุผลหลายๆอย่าง อย่างแรกเลยนะ ก็คือเพื่อนเขา ไม่อยากให้คบเรามั้ง อย่างที่สอง อันนี้ก็หนักเหมือนกัน เขาเป็นแฟนเก่ารุ่นน้องเรา แล้วเขาก็ยังเป็นรุ่นน้องของแฟนเก่าเราอีก เขาบอกเขาไม่สามารถดูแลเราได้ เราอ่ะ พยายามจะเข้าใจนะ แต่อยู่แบบนี้มันก็เจ็บนะจริงๆ ต่อหน้าคนอื่นทำตัวเฉยๆเหมือนเราไม่ได้รู้สึกอะไรต่อกัน เหมือนเป็นแค่เพื่อนร่วมงานปกติ ลืมบอกไปเรากับเขากลับมาคุยกันเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือแอบคุยกันทั้งๆที่ต่างคนต่างโสดหรือเปล่า? ช่วงเวลาที่เขากับเราได้จบความสัมพันธ์ลงไป เราเชื่อว่าเขาคงมีใครบางคนที่เข้ามาในชีวิตเขา ทำให้เขามีความสุขมากกว่าตอนที่มีเราด้วยซ้ำ #สถานะคนคุยเหมือนเดิม รู้ว่าตอนจบเป็นยังไงแต่ก็ไปไหนไม่ได้