ผมเปนผู้ชายอายุ15 แต่ผมมีความรักตั้งแต่ม.1 ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เด็กส่วนใหญ่จะมีแฟนกัน และผมก็เปนเด็กคนนึงที่มีแฟน ถ้าถามว่าตอนนั้นเด็กน่ะรู้จักคำว่ารักไหม ผมก็คงตอบว่าไม่รู้หรอกว่ารักคืออะไร ทำไมคนถึงรักกัน แล้วรักกันทำไม ที่บอกรักแม่ทุกวันเนี่ย มันคืออะไร ก็คงมีอะไรแบบนี้ถูกไหม ก่อนที่ผมจะเจอกับแฟนคนนี้ผมเคยมีแฟนมาแล้ว3คน คนบ้าไรเปลี่ยนแฟนอาทิตย์ละคน จนปิดเทอมจะขึ้นม.2 ผมก็ได้เข้าค่ายภาษาอังกฤษ ในตอนที่ทำกิจกรรมอยู่พี่เขาก็เดืนเข้ามาทักผม แล้วก็บอกว่า ขอยืมเสื้อกันหนาวหน่อยได้ไหมพอดีพี่หนาว ผมก็เลยให้เขาไป ตอนที่เขาใส่เสื้อผม ผมก็มองดูพี่เขาตลอด มันเหมือนรู้สึกอะไรบางอย่าง มันอาจะจะเปนรักแรกพบก็ได้ใครจะรู้ คุณอาจจะว่ามันเพ้อเจ้อ แต่ผมมั่นใจว่านี่คือรักแรกของผม เมื่อจบกิจกรรมตอนเย็นผมก็ทักเฟสพี่เขาไป ผมก็ไม่คิดว่าพี่เขาจะตอบผม ผมก็ได้แต่รอจนพอสักพักนึงพี่เขาก็ตอบมา ก็เลยได้คุยกันไปสักพัก ก็เริ่มมีการคอลหากันทุกคืน จนวันนึงพี่เขาเองนั้นละที่เปนคนขอลองคบผม แต่ผมก็ไม่รู้ว่าลองคบคืออะไร ก็เลยว่าเปนแฟนเลยได้ไหมพี่เขาก็ตกลงจนผ่านมาเดือนนึง ผมรู้สึกว่าเบื่อ เบื่อแบบ เบื่อทุกอย่าง พี่เขาก็ทักมาเหมือนทุกวัน แต่ผมก็เริ่มเขาแบบ อ่า อืม อือ โอเค อะไรแบบนี้พี่เขาเลยถามว่าเปนอะไร แต่ผมก็ว่าไม่เปนอะไร จนดึกผมก็ขอเขาเลิกเขาก็ร้องไห้ ผมเองผมก็ร้อง แต่อาจจะไม่เท่าพี่เขา แต่พี่เขาก็ทักผมทุกวันอยู่ที่โรงเรียนก็ยังคอยมองคอยเปนห่วงอยู่เสมอ แต่ผมกับรู้สึกรำคาญบอกอย่ามายุ่งได้ไหม แต่เขาก็ไม่หยุด เขาไปหาผมที่บ้าน ไปตามผมมาแก้ร. ไม่เคยมีใครทำอะไรแบบนี้ให้ผม พอถึงโรงเรียนก็เดินแยกกันเหมือนไม่ได้มาด้วยกันพอแก้ร.เสร็จ ผมก็ไปเล่นดนตรีกับเพื่อน(ตอนนี้ผมอยู่ม.2แล้ว)ผมไปเล่นดนตรีสักพักพี่เขาก็ตามมาได้ไงก็ไม่รู้ผมก็ตกใจ พี่เขาก็ซื้อขนมน้ำมาฝากผมกับเพื่อนสักพักผมก็ลงไปนั่งเล่นผมก็เอาเสื้อกันหนาวมาห่มและก็ทำงีบพิงผนังพี่เขาก็มานั่งข้างๆแล้วก็ซบไหล่ผม ด้วยอะไรก็ไม่รู้ผมก็เอาหัวผมไปหนุนหัวเขา ผมรู้สึกดีมากก แต่ผมก็ไม่กล้าที่จะคุยกับเขามาก ก็นอนกันอย่างนั้นจนกลับบ้าน ก็นั่งซ้อนท้ายมอไซต์กัน ผมก็นั่งไปถึงโรงเรียนผมก็ได้ไปนั่งเล่นในสนามเด็กเล่นรอเพื่อน ที่กำลังแก้งานอยู่โรงเรียน ผมเขาก็เดินตามผมมา แล้วก็มานั่งใกล้นั้นทำเกิดจูบแรกของผม ผมไม่คยจูบใครมาก่อนผมก็รู้สึกดี จนผมก็หลับซบไหลพี่เขา แต่ตอยนั้นผมได้ยินเสียงจากพี่เขา ว่าพี่รัก
...มากนะ จนผมตื่นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พี่เขาก็ยังทักมาเหมือนกันทุกวัน แต่พี่เขาก็ทำงานช่วยที่บ้านด้วยก็ไม่ค่อยได้ทักมาตลอด ผมเองก็ไม่ค่อยตอบพี่เขาเท่าไหร่ ก็ได้แต่อ่าน พอถึงวันเกิดผม พี่เขาก็ส่งข้อความเสียงมาอวยพรผม คำอวยพรของพี่เขาทำให้ผมน้ำตาไหลเลย ผมก็รู้สึกรักเขามากนะ แต่ทำอะไรไม่ได้ จนถึงวันที่เขามีแฟนใหม่เขาก็รู้สึกรักเขาอยู่แต่ ก็นะ เรามันเปนคนทิ้งเขาเองนิ คงทำไรไม่ได้อยู่แล้วจนจนถึงปัจจุบันตอนนี้ผมอยู่ม.4 แล้วพี่เขาอยู่ม.5 ก็ยังอยู่โรงเรียนเดียวกัน วันจบม.3พี่เขาก็มาเขียนเสื้อผมก็ยิ้มให้มันก็รู้สึกดีด้วยแหละ แต่ผมก็ลืมพี่เขาไม่ได้จริง ถ้าเขาอ่าน ก็อยากบอกว่า รักพี่มากนะๆ ใครที่มีวิธีที่ทำให้ลืมแฟนเก่าก็บอกด้วยนะ จะรออ่านนะครับ
ผมอยากลืมแฟนเก่า ทำไงดีแต่อยู่โรงเรียนเดียวกัน??
...มากนะ จนผมตื่นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พี่เขาก็ยังทักมาเหมือนกันทุกวัน แต่พี่เขาก็ทำงานช่วยที่บ้านด้วยก็ไม่ค่อยได้ทักมาตลอด ผมเองก็ไม่ค่อยตอบพี่เขาเท่าไหร่ ก็ได้แต่อ่าน พอถึงวันเกิดผม พี่เขาก็ส่งข้อความเสียงมาอวยพรผม คำอวยพรของพี่เขาทำให้ผมน้ำตาไหลเลย ผมก็รู้สึกรักเขามากนะ แต่ทำอะไรไม่ได้ จนถึงวันที่เขามีแฟนใหม่เขาก็รู้สึกรักเขาอยู่แต่ ก็นะ เรามันเปนคนทิ้งเขาเองนิ คงทำไรไม่ได้อยู่แล้วจนจนถึงปัจจุบันตอนนี้ผมอยู่ม.4 แล้วพี่เขาอยู่ม.5 ก็ยังอยู่โรงเรียนเดียวกัน วันจบม.3พี่เขาก็มาเขียนเสื้อผมก็ยิ้มให้มันก็รู้สึกดีด้วยแหละ แต่ผมก็ลืมพี่เขาไม่ได้จริง ถ้าเขาอ่าน ก็อยากบอกว่า รักพี่มากนะๆ ใครที่มีวิธีที่ทำให้ลืมแฟนเก่าก็บอกด้วยนะ จะรออ่านนะครับ