คือมีช่วงนึงที่ผมไปแอบชอบคนๆนึงคับ(เป็นเพื่อนในห้องเรียน)แต่เขาไปคบกับคนอื่นแล้ว ผมก็เลยคิดจะลืมเขาช่วงนั้นผมก็hurtอยู่นานพอสมควร จนมีเพื่อน(ผญ)อยู่ดีๆก็ทักมา..แบบไม่มีเหตุผล...
เพื่อน:เห้ย
ผม:ห้ะ?
เพื่อน:จะถามอะไรวะลืม5555
และหลังจากนั้นก็คุยกันจนเกือบจะเที่ยงคืน
..ถ้าเป็นพวกคุณจะงงกันมั้ยครับ ว่าเขาทักเรามาทำไม ทั้งๆที่ตอนอยู่ในห้องเรียนก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลย...แต่หลังจากวันที่เขาทักผมมาครั้งนั้นเราก็สนิทกันขึ้น คุยกันมากขึ้นเป็นคุยกันเป็นเดือนๆ...ปกติเราจะแค่คุยเล่นๆสนุกๆกันเฉยๆผมก็ยังไม่คิดไรมาก แต่วันนึงเขามาถามโจทย์ว่าทำยังไง แล้วทีนี้จู่ๆเขาก็มาจับมือผม และก็เป็นอย่างงี้อยู่หลายๆครั้ง ผมก็ไม่รู้ว่าจับจริงจับเล่น แต่ผมเป็นคนที่อ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้ด้วยสิ ผมก็เริ่มคิดทบทวนกับตัวเองว่า"เขาชอบกูป่าวว่ะ) ผมยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกชอบเขาแบบว่า..ไม่เคยเจอโมเมนต์แบบนี้มาก่อนรู้สึกดีมาก แต่พอผ่านไปเป็นเดือนผมก็ได้รู้ว่าที่จริงแล้วเขาก็ไม่ได้คุยกับผมคนเดียว คือสุดประสงค์ของเขาที่ทักผมมาคือ เหงา ไม่มีคนคุย ก็เลยทักมาคุยเล่นๆแก้เหงา ผมได้ยินอย่างงั้นนี้ใจแป้วเลยครับ แบบคุยกันเป็นเดือนๆ จับไม้จับมือกัน เพื่อนบางคนก็คอยอวยคอยเชียร์ เป็นขนาดนี้แต่ไม่คิดไรเลยจริงหรอ เหตุการณ์นี้ผ่านมาจนจะเดือนนึงละคับ ทุกวันนี้คือผมก็อยู่ของผมอยู่เฉยๆไม่ทำไรแทบจะไม่ได้คุยกับเขาอีกยกเว้นเขาจะมาถามการบ้านผมก็ตอบไปตามปกติ ส่วนเขานะหรอ..เหอะไปอ่อยรุ่นน้องอยู่..หึๆ ใช่สิ..เรามันก็เป็นแค่คนคั่นเวลาของเขานี่..จะไปเอาอะไรกับคนแบบนั้น..
ผมก้คิดทบทวนกับตัวเองอีกทีนึง..ว่าคนที่ผิดเนี่ย มันเรารึเปล่าวะ ที่อยู่ก็ไปชอบเขา..
ผมเลยอยากถามความเห็นของพวกคุณคับว่า...ผมผิดรึเปล่าครับ แล้วผมควรทำไงดี
และก็ผมคิดว่าจะอยู่อย่างงี้คนเดียวต่อไป ไม่เปิดใจรับใครง่ายๆอีกละ เป็นบทเรียนที่ไม่ต้องท่องหรืออ่าน เพราะคงจำไปจนตาย
ขอขอบคุณที่สละเวลาครับ
ผิดไหมคับ..ที่เกิดไปชอบเขาขึ้นมา
เพื่อน:เห้ย
ผม:ห้ะ?
เพื่อน:จะถามอะไรวะลืม5555
และหลังจากนั้นก็คุยกันจนเกือบจะเที่ยงคืน
..ถ้าเป็นพวกคุณจะงงกันมั้ยครับ ว่าเขาทักเรามาทำไม ทั้งๆที่ตอนอยู่ในห้องเรียนก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลย...แต่หลังจากวันที่เขาทักผมมาครั้งนั้นเราก็สนิทกันขึ้น คุยกันมากขึ้นเป็นคุยกันเป็นเดือนๆ...ปกติเราจะแค่คุยเล่นๆสนุกๆกันเฉยๆผมก็ยังไม่คิดไรมาก แต่วันนึงเขามาถามโจทย์ว่าทำยังไง แล้วทีนี้จู่ๆเขาก็มาจับมือผม และก็เป็นอย่างงี้อยู่หลายๆครั้ง ผมก็ไม่รู้ว่าจับจริงจับเล่น แต่ผมเป็นคนที่อ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้ด้วยสิ ผมก็เริ่มคิดทบทวนกับตัวเองว่า"เขาชอบกูป่าวว่ะ) ผมยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกชอบเขาแบบว่า..ไม่เคยเจอโมเมนต์แบบนี้มาก่อนรู้สึกดีมาก แต่พอผ่านไปเป็นเดือนผมก็ได้รู้ว่าที่จริงแล้วเขาก็ไม่ได้คุยกับผมคนเดียว คือสุดประสงค์ของเขาที่ทักผมมาคือ เหงา ไม่มีคนคุย ก็เลยทักมาคุยเล่นๆแก้เหงา ผมได้ยินอย่างงั้นนี้ใจแป้วเลยครับ แบบคุยกันเป็นเดือนๆ จับไม้จับมือกัน เพื่อนบางคนก็คอยอวยคอยเชียร์ เป็นขนาดนี้แต่ไม่คิดไรเลยจริงหรอ เหตุการณ์นี้ผ่านมาจนจะเดือนนึงละคับ ทุกวันนี้คือผมก็อยู่ของผมอยู่เฉยๆไม่ทำไรแทบจะไม่ได้คุยกับเขาอีกยกเว้นเขาจะมาถามการบ้านผมก็ตอบไปตามปกติ ส่วนเขานะหรอ..เหอะไปอ่อยรุ่นน้องอยู่..หึๆ ใช่สิ..เรามันก็เป็นแค่คนคั่นเวลาของเขานี่..จะไปเอาอะไรกับคนแบบนั้น..
ผมก้คิดทบทวนกับตัวเองอีกทีนึง..ว่าคนที่ผิดเนี่ย มันเรารึเปล่าวะ ที่อยู่ก็ไปชอบเขา..
ผมเลยอยากถามความเห็นของพวกคุณคับว่า...ผมผิดรึเปล่าครับ แล้วผมควรทำไงดี
และก็ผมคิดว่าจะอยู่อย่างงี้คนเดียวต่อไป ไม่เปิดใจรับใครง่ายๆอีกละ เป็นบทเรียนที่ไม่ต้องท่องหรืออ่าน เพราะคงจำไปจนตาย
ขอขอบคุณที่สละเวลาครับ