คือวันนี้ไปกินข้าวร้านแถวบ้านซึ่งรู้จักกันค่อนข้างดีมา ลูกสาวเจ้าของร้านก็อุ้มลูกออกมานั่งคุยด้วย(รู้จักนางมา22ปีละ ตอนเด็กๆมาวิ่งเล่นที่บ้านเราบ่อยๆ)คุยไปสักพักนางก็บ่นเรื่องพ่อของลูกนางให้ฟัง
คือนางบอกว่านางกับแฟนเก่านางคบกันตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง แต่ก็ทะเลาะกันมาเรื่อยๆเพราะผู้ชายไม่ค่อยเอาใจใส่เหมือนแฟนคนอื่น(นางบอกวันสำคัญจำได้แค่วันเกิดปีหนึ่งก็ได้ของขวัญแค่วันเดียว ชวนไปกินข้าวดูหนังก็ไม่ค่อยไปเพราะจะเล่นเกม พูดก็ไม่ค่อยจะหวาน) ช่วงสิงหาปีที่แล้วนางทนไม่ไหวเลยบอกเลิก ผู้ชายก็ยอมเลิกแบบไม่ยื้ออะไร(แต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้ไปมีคนใหม่นะ)หลังเลิกกันได้สักเดือนกว่าๆนางถึงรู้ตัวว่านางท้อง
พอนางรู้ว่านางท้องก็ไปคุยกับแฟนเก่า ฝ่ายชายก็บอกว่ารับผิดชอบลูกอะได้ แต่ไม่ขอรับแม่ของลูกกลับเข้ามาในชีวิตนะ นางก็บอกว่าตอนนั้นนางโกรธ แต่หลังๆมาก็ยอมใจอ่อนให้ผู้ชายช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในการคลอดลูก พอคลอดลูกปุ๊บฝ่ายชายขอตรวจดีเอ็นเอ ก็ตรวจแล้วพบว่าเป็นลูกจริงๆ ฝ่ายชายเลยตกลงเรื่องค่าเลี้ยงดูว่าจะให้เดือนละหมื่นสอง ค่ารักษาพยาบาลค่าเทอมต่างหาก ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรไว้เลย + พ่อแม่ฝ่ายชายยกที่ดินให้แปลงหนึ่ง(นางบอก11ไร่ เราไปหาข้อมูลมาที่แถวนั้นราคาประเมินไร่ละ600, 000 แต่ซื้อขายกันจริงๆเคยเห็นถึงไร่ละ780, 000)
เราก็บอกนางไปว่าเขาก็รับผิดชอบโอเคแล้วนี่ บ่นทำไม นางก็บอกว่า เงินที่ได้อะไม่ค่อยพอใช้ แค่เลี้ยงลูกก็หมดละบางเดือนก็ต้องเพิ่มเองบ้าง นางพึ่งเริ่มทำงานเงินเดือนแค่หมื่นกว่าๆต้องมาจ่ายตรงนี้เพิ่มเเล้วเงินมันก็ตึงๆ(เท่าที่รู้มานางให้แม่เลี้ยงลูกให้ แต่เงินไม่พอเพราะนางชอบซื้อเสื้อผ้าให้ลูกแล้วจับถ่ายรูปมากกว่า) แล้วนางก็บ่นๆไปว่าผู้ชายอะไม่รับผิดชอบ ทิ้งลูกทิ้งเมีย(ความจริงผู้ชายก็มาเรื่อยๆอาทิตย์ละ2-3ครั้ง) เงินก็ให้ไม่พอจนนางต้องเหนื่อยหาเงินมาใช้เพิ่มอีก
เราก็ถามไปว่าต้องรับผิดชอบเท่าไหร่ถึงจะพอใจ นางก็ว่าถ้าแต่งงานให้นางเลี้ยงลูกอยู่บ้านก็โอเค ไม่ก็ให้เงินมากกว่านี้นางจะได้เอาเงินไปใช้ทำอย่างอื่นนอกจากเลี้ยงลูกบ้าง เราก็เลยบอกนางไปว่าผู้ชายเลิกกันไปมันก็จบแล้ว เขายังรับผิดชอบลูกให้เรามันก็ดีแค่ไหนแล้ว ทำไมเขาต้องมารับผิดชอบชีวิตเราอีก ตอนนี้เขาเป็นพ่อของลูกก็จริง แต่สำหรับตัวเราเขาก็เป็นคนอื่น น้อง... อยากให้คนอื่นมาดูแลตลอดไปเหรอ เราควรรับผิดชอบชีวิตของตัวเองให้ได้ดีกว่าจะไปหวังพึ่งพาคนอื่น เราบอกไปแบบนั้นนางก็บอกไปว่าผู้ชายไม่มีความรับผิดชอบความจริงควรกลับมาคบกับนางตั้งแต่รู้ว่าท้องแล้วด้วยซ้ำ
เราได้ยินแบบนั้นเลยไม่พูดต่อล่ะ นั่งกินข้าวหยิกแก้มเด็กเล่นไปปล่อยนางพูดไปคนเดียว แต่ในใจก็แอบคิดนะว่าจะอะไรนักหนา เรามีคนรู้จักต่างชาติหลายคนเลิกกันไปเขาก็แบ่งกันรับผิดชอบลูกแค่นั้น เขาไม่หวังให้อีกฝ่ายมาเลี้ยงหรอก
นี่เราเลยงงๆว่าตกลงเลิกกันเเล้วผู้ชายรับผิดชอบแค่ลูกมันไม่พอเหรอทำไมต้องรับผิดชอบแม่ คือถ้ารักกันอยู่ก็ไม่เลิกกันปะ แล้วถ้าไม่รักกันจะอยู่ด้วยกันหวังพึ่งพิงกันไปทำไม เราเลยอยากมาถามค่ะ ว่ารับผิดชอบแค่ลูกนี่ถือว่าไม่ดีพอเหรอคะ
ปกติถ้าเลิกกันแล้วถึงรู้ว่าท้อง ผู้ชายรับผิดชอบแค่ลูกคือยังไม่พอเหรอ
คือนางบอกว่านางกับแฟนเก่านางคบกันตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง แต่ก็ทะเลาะกันมาเรื่อยๆเพราะผู้ชายไม่ค่อยเอาใจใส่เหมือนแฟนคนอื่น(นางบอกวันสำคัญจำได้แค่วันเกิดปีหนึ่งก็ได้ของขวัญแค่วันเดียว ชวนไปกินข้าวดูหนังก็ไม่ค่อยไปเพราะจะเล่นเกม พูดก็ไม่ค่อยจะหวาน) ช่วงสิงหาปีที่แล้วนางทนไม่ไหวเลยบอกเลิก ผู้ชายก็ยอมเลิกแบบไม่ยื้ออะไร(แต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้ไปมีคนใหม่นะ)หลังเลิกกันได้สักเดือนกว่าๆนางถึงรู้ตัวว่านางท้อง
พอนางรู้ว่านางท้องก็ไปคุยกับแฟนเก่า ฝ่ายชายก็บอกว่ารับผิดชอบลูกอะได้ แต่ไม่ขอรับแม่ของลูกกลับเข้ามาในชีวิตนะ นางก็บอกว่าตอนนั้นนางโกรธ แต่หลังๆมาก็ยอมใจอ่อนให้ผู้ชายช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในการคลอดลูก พอคลอดลูกปุ๊บฝ่ายชายขอตรวจดีเอ็นเอ ก็ตรวจแล้วพบว่าเป็นลูกจริงๆ ฝ่ายชายเลยตกลงเรื่องค่าเลี้ยงดูว่าจะให้เดือนละหมื่นสอง ค่ารักษาพยาบาลค่าเทอมต่างหาก ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรไว้เลย + พ่อแม่ฝ่ายชายยกที่ดินให้แปลงหนึ่ง(นางบอก11ไร่ เราไปหาข้อมูลมาที่แถวนั้นราคาประเมินไร่ละ600, 000 แต่ซื้อขายกันจริงๆเคยเห็นถึงไร่ละ780, 000)
เราก็บอกนางไปว่าเขาก็รับผิดชอบโอเคแล้วนี่ บ่นทำไม นางก็บอกว่า เงินที่ได้อะไม่ค่อยพอใช้ แค่เลี้ยงลูกก็หมดละบางเดือนก็ต้องเพิ่มเองบ้าง นางพึ่งเริ่มทำงานเงินเดือนแค่หมื่นกว่าๆต้องมาจ่ายตรงนี้เพิ่มเเล้วเงินมันก็ตึงๆ(เท่าที่รู้มานางให้แม่เลี้ยงลูกให้ แต่เงินไม่พอเพราะนางชอบซื้อเสื้อผ้าให้ลูกแล้วจับถ่ายรูปมากกว่า) แล้วนางก็บ่นๆไปว่าผู้ชายอะไม่รับผิดชอบ ทิ้งลูกทิ้งเมีย(ความจริงผู้ชายก็มาเรื่อยๆอาทิตย์ละ2-3ครั้ง) เงินก็ให้ไม่พอจนนางต้องเหนื่อยหาเงินมาใช้เพิ่มอีก
เราก็ถามไปว่าต้องรับผิดชอบเท่าไหร่ถึงจะพอใจ นางก็ว่าถ้าแต่งงานให้นางเลี้ยงลูกอยู่บ้านก็โอเค ไม่ก็ให้เงินมากกว่านี้นางจะได้เอาเงินไปใช้ทำอย่างอื่นนอกจากเลี้ยงลูกบ้าง เราก็เลยบอกนางไปว่าผู้ชายเลิกกันไปมันก็จบแล้ว เขายังรับผิดชอบลูกให้เรามันก็ดีแค่ไหนแล้ว ทำไมเขาต้องมารับผิดชอบชีวิตเราอีก ตอนนี้เขาเป็นพ่อของลูกก็จริง แต่สำหรับตัวเราเขาก็เป็นคนอื่น น้อง... อยากให้คนอื่นมาดูแลตลอดไปเหรอ เราควรรับผิดชอบชีวิตของตัวเองให้ได้ดีกว่าจะไปหวังพึ่งพาคนอื่น เราบอกไปแบบนั้นนางก็บอกไปว่าผู้ชายไม่มีความรับผิดชอบความจริงควรกลับมาคบกับนางตั้งแต่รู้ว่าท้องแล้วด้วยซ้ำ
เราได้ยินแบบนั้นเลยไม่พูดต่อล่ะ นั่งกินข้าวหยิกแก้มเด็กเล่นไปปล่อยนางพูดไปคนเดียว แต่ในใจก็แอบคิดนะว่าจะอะไรนักหนา เรามีคนรู้จักต่างชาติหลายคนเลิกกันไปเขาก็แบ่งกันรับผิดชอบลูกแค่นั้น เขาไม่หวังให้อีกฝ่ายมาเลี้ยงหรอก
นี่เราเลยงงๆว่าตกลงเลิกกันเเล้วผู้ชายรับผิดชอบแค่ลูกมันไม่พอเหรอทำไมต้องรับผิดชอบแม่ คือถ้ารักกันอยู่ก็ไม่เลิกกันปะ แล้วถ้าไม่รักกันจะอยู่ด้วยกันหวังพึ่งพิงกันไปทำไม เราเลยอยากมาถามค่ะ ว่ารับผิดชอบแค่ลูกนี่ถือว่าไม่ดีพอเหรอคะ