หวัดดีคับ วันนี้ผมจะมาเล่าเกี่ยวกับความรักของผมที่ผิดหวังมากๆ
เมื่อประมาณเดือน เมษายน ที่ผ่านมา ผมได้ติดต่อกับคนในโลกออนไลน์แล้วก็ได้มีนัดกันแล้วเราก็มีsexด้วยกันแต่มันไม่ได้ผูกมัดอะไรกันเรื่องของเรื่องคือ ผมไปเจอเพื่อนของผู้สาวคนนี้ ผมเห็นเธอครั้งแรกก็ตกหลุมรักเธอไปแล้ว (เธอเป็นสาวประเภทสอง)นะคับวันนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมากจนกลับมาถึงบ้านเอะลองแอดเบอร์โทรสับเก็บไว้ละกัน แต่ฟ้าก็เป็นใจ เบอร์ที่แอดมันเป็นเบอร์ของคนที่ผมตกหลุมรัก ผมก็ลองทักไปในไลน์ สรุปใช้เธอจริงๆ ก็เลยแกล้งถามนุ้นถามนี้ แต่แรกๆก็ดูไม่สนใจเท่าไร วันนั้นเป็นวัน ที่ 11 ม.ย. ได้มีโอกาศคุยกับเธอมากขึ้นเธอบอกว่าเธอปวดท้องผมก็บอกให้นอนจะได้หายปวด แล้วจู้ๆก็ถามบ้านอยู่ไหนคับเธอก็ตอบมา ผมไม่รอช้าขับรถไปตอนตี2หาร้านขายยาซื้อโจ็กให้ ละก็จะเอาไปให้เธอ แต่สิ่งที่ต้องผิดหวังคือ เธอไม่ยอมมาพบผมบอกว่าให้เอาไว้นู้ยาม เดะให้เพื่อนไปเอา ผมก็ไม่คิดอะไร แล้วผมก็กลับบ้านพร้อมความผิดหวัง จากนั้น อีกวันผมก็แค่อยากรู้เธอสนใจผมไหม ก็เลยขับกลับไปที่คอนโดเธอ สรุป ยา กับอาหารยังอยู้ที่เดิมเธอไม่ได้เอามันไป สุดท้ายผมก็เอากลับมาบ้านแล้วก็แกล้งถามเธอกินยาที่ซื้อให้หรือยังเธอบอกว่าเธอ..กินแล้วค่ะ..เราก็แอะจะกินยังไงยาอยู่ที่ผม..ก็ตามน้ำไป.จนคุยกันไปเรื่อย.ผ่านไปสองวันเธอบอกปวดท้องไม่หายจึงบอกเธอไปหาหมอไหมเราจะพาไปเอง ครั้งนี้เธอยอมมาพบผม ผมก็ได้พาเธอไปที่ โรงพยาบาล ผมก็นั้งรอเธอตรวจเสดก็ถามเธอว่า หิวข้าวไหมเธอบอกหิวอยากกินโจ็กผมก็ขับรถพาเธอไปกิน แล้วก็นึกถามว่าอร่อยไหมเหมือนกับที่เราซื้อให้ตอนแรกไหมเธอบอกอื้ม นึกในใจเธอไม่ได้กินนะ
.
.
จนผ่านมาได้สักพักก็ชวนเธอไปดูหนังเธอก็ไปตอนเราดูหนังด้วยเธอก็บ่นๆ ว่าหน้าเธอมันแปลกๆเพราะเธอไป ฉีดหน้ามา ก็เลยบอกเธอไปหาหมอสิ เพื่อไม่เป็นอะไรไม่เป็นอะไรไปลองตรวจดู อีกวันมาก็พาเธอไป หมอบอกมันบวมแปลกๆนะ ต้องดูดที่ฉีดมาออก แต่ค่ารักษามันสูงมากก็เลยบอกลองดูที่อื่นดีกว่าเพื่อจะถูกกว่านี้เธอก็หาข้อมูลจนเจออีกที่ สรุปที่นี้ถูกกว่า ครึ้งๆเลยครับ ก็เลยตกลงจะรักษา แล้วสิ่งที่ไม่ขาดคิดมันก็เกิดขึ้นกลับเธอ หมอบอกว่าต้องเพิ่มเงินอีก 3000บูรณะ ทำไมค่ะหมอ ผลเลือดน้องเป็น บวก ค่ะ เธอกลุ้มใจมากก็เลยบอกเธอไปว่า ใจเย็นมันอาจไม่เป็นยังที่เราคิดก็ได้ หมอก็บอกว่า ให้ลองไปตรวจดูก่อนนะ เพื่อมันเป็นโรคอื่น คนไข้คนอื่นก็มีเหมือนกันแต่ก็ไม่ติด
เธอก็ถามผมว่าถ้าเป็นขึ้นมาทำไง..ผมก็บอกคิดในแง้ดีสิ เจ้าค่ะ อะไรเยอะมันอาจไม่เป็นยังที่เราคิดผมก็ค่อยปลอบใยทุกอย่างจนรุ้งเช้า
เราก็ไปตรวจที่คลินิกแห่ง1 เธอบอกกังวลมาก ก้บอกใจเย็นๆสู้เราไม่ทิ้งเธอหลอกนะ้ราจะดูแลเธอเอง ก็รอไป 2 ชม. ผลตรวจบอกเธอติดเชื้อ เธอก็เสียใจมาก ..เธอก็หันมามองที่ผม ผมบอกไม่เป็นไรๆ เราอยู่ข้างๆเธอนะใจเย็นๆ สิ่งที่มันเกิดไปแล้วก็ทำไรไม่ได้ทำวันนี้ให้ดีมี่สุด ,ล้วหมอก็เรียกไปคุย ..หมอถามว่าแล้วผมไม่นรวจหรอ ผมบอกไม่ครับ ทำไมละคับ เราเป็นแฟนกันหน้าจะตรวจ ผมก็บอกหมอไปว่า ผมพึ่งจะมาคบกับเธอไม่นาน (แต่จริงเรายังไม่คบกัน) หมอก็ถามแล้วเราคิดยังไง ผมก็บอกผม เฉยๆ คับ มันเกิดขึ้นมาแล้ว หมอก็เลยถามเธอว่า มีไรอยากจะถามไม เธอตอบว่า ไม่รู้จะถามอะไรยังยอมรับไม่ได้ หมอก็บอกไปว่า หมอก็เป็นค่ะ อย่าคิดมาก ผมก็หันไปมองเธอ ก็เห็นเธอดูเสียใจมาก ผมก็เลยถาม หมดตัว แล้ว เธอจะเป็นยังไงต่อครับ ก็ปกตินะ มันแค่เป็นโรคที่ไม่อาจรักษาหาย แต่โรคนี้ไม่ได้ทำให้เราตาย มะเร้งยังหน้ากลัวกว่าโรคนี้ หมอก็เป็น 20 ปุลุ หมอยังอยู่ได้ ก็แค่คิดว่ามันคือความผิดพลาด เธอก็นั่งนิ่งๆๆ ผมก็ถามหมอต่อว่า.. ไมโครเวฟ ตอนหมอรู้ว่าเป็นหมอรู้.สึกยังไงคับ
หมอ. หน้าจืด แค้นผู้ชายคนนั้นมาก แต่ก็ได้แต่คิด
ผม. แล้วหมอทำไงต่ออะ
หมอ. ก็แรกๆมันก็เครียด แต่ก็คิดว่า มันเกิดขึ้นมาแล้วก็ต้องสู้ค่ะ
ผม. อ่อนตัว
หมอ. แล้วเราอะย่าทิ้งเค้านะ ดูแลเค้าละ (เธอก็หันมามองผม)
ผม. คับไม่ทิ้งหรอกคับ
แล้วก็กลับบ้านกัน ผมก็ถามเธอรู้สึกยังไงเธอบอกกลัว แล้วจะบอกพ่อไหม ตอนแรกเธอก็กังวน ผมก็เลยบบอกว่า บอกพ่อเถอะ สักวันเค้าก็รู้ พ่อรู้เค้าจะได้ดูแลเธอได้ อย่าไปคอดมาก เธอก็ตัดสินใจบอกพ่เธอ
ผมรู้ว่าเธอคิดมาก ผมก็เลยบอกไม่ต้องคิดมากเราจะดูแลเธอเองนะ. คิดสะว่ามันเป็นสิ่งที่ต้องทำให้เธอดูแลตัวเองมากขึ้น โรคแบบนี้มันไม่หน้ากลัวเท่าทะเร้งแบบที่หมอบอก แต่ถ้าเรายอมรับมันได้เธอก็จะพบกับควาสุข คิดว่า มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมันจะทำให้เราดูแลตัวเองดีขึ้น เธอจะเลือกยังไง เธออยากให้โรคมันนำทางชีวิตเธอ หรือ เธอจะเลือกชีวิตที่ ยู่กับมันแล้ว ค่อยนำทางมันเองใช้ชีวิตอยู่กับมันเราเป็นชีวิตเราเราต้แงควบคุมมัน แต่ถ้าเธอยอมแพ้ มันจะมาควบคุมเธอเอง
แล้วก็ ผ่านมาได้สักพัก ผมก็ดูแลเธอมาตลอด จนเราสนิทกันมากขึ้น ผมก็ถามเธอว่า เธอรักผมไหม เธอบอกว่ายังไม่รักแค่รู้สึกดีด้วยผมก็บอกไม่เป็นไร ผ่านๆมาอีกพักก้ถามว่ารักเราไหมเธอก็ไม่ตอบเราก็เลยบอกบอกว่า รักก็คือรักไม่รักก็บอกไม่ เธอบอกว่าเรามีแฟนแล้วถ้าเราบอกว่ารักมันก็จะดูเห็นแก่ตัวเกินไปไหม ผมก็บอก อิ่ม คับผมก็บอกผมรักเธอนะ จนก็ผ่านมาอีกไม่นานเธอก็บอกว่ารัก ผมก็ถามทุกวันรักผมหรือสงสารเธอก็บอกเราไม่เคยสงสารใคร รัก็บอกว่ารัก จน ผ่านมาไม่นาน หมอก็นัดไปตรวจ วันนั้นสรุปเธอตรวจมา เธอก็เจอโรค ซิลิปซิลีนอีก เลยต้องมาตรวจ มาฉีดยาอีก 3 ครั้ง ผมดูแลเธอมาเป็นเดือนๆ หาหมอ อาทิตละ บางวัน จากคนที่ไม่เคยตื่นเช้า ผมต้องตื่นเช้าทุกวัน เธอไม่สบายก็ดูแลเธอตลอด ค่อยซื้อข้าวซื้อน้ำให้ จนมาถึงวันๆหนึ่งผมแค่อยากลองใจเธอดู ผมก็เลยแกล้ง เอารํปคนอื่นมาลองจีบเธอดู เธอก็คุยๆ ผมถามว่าคุณมีแฟนยัง เธอว่ายัง ผมนี้เจ็บในอกมาก จน แบบจะระเบิด ผมก็ถามต่อ ไปดูหนังกันไหม เธอก็ตอบ ว่า วันไหนค่ะ ผมก็เริ่มจะคุ้มตัวเองไม่ได้ จน แกล้งลองเอาไอดีตัวเ งถาม ทหไรค่ะ เธอบอกกินข้าวค่ะ ก็แกล้งถามแนะ คุยกะใครเผล่าเธอตอบ จะคุยกะใครไม่มีหรอกแก่คิดมาก ผมนี้แทบจะระเบิดก็เลย ถ้ายภาพที่แกล้งไปจีบ เธอตกใจ เธอพิมกลับมา ต้องทำกันขนาดนี้เลยไง. ผมก็บอกเราต้องถามมากกว้าไหม ทำไมถึงืำกับเราแบบนี้ เธอก็บอกำอ ไม่มีไรจะคุย ผมไม่พูดมากทำเพลง ผมขับรถไปหาเธอ บอกออกมาคุย แต่เธอไม่นอมออกมาก็เลยจูุ่้าไม่ออกเราจะบุกเข้าไปในบ้านนะ คือผมเสียใจละโมโหมาก สุดท้ายเธอยอมออกมาพบ ผมถามส่า ทำไมถทำแบบนี้ เธอเหงาหรอหรือเราดีไม่พอเธอเงียบ
ผม. ตอบหน่อยได้ไหม
เธอ. เปล่าเราก็แค่คุยเฉยๆ
ผม. คุยเฉยๆ ให้ทั้งไลนทั้งจะนัดดูหนัง
เธอ. ก็ไม่ได้ไปเปล่า
ผม.ถามเราไม่บอกว่าไม่ใช้เราเธอก็ไปใช้ไหม
เธอ.เงียบไม่พูด
ผม.ใช้เปล่าละ
เธอ.เปล่าไม่ไปหลอกแค่คุยเฉยๆ
ผม. เธอเคยรักเรามั้งไหมเธอรักเรามั้งไหมตลอดเวลาที่ค่อยถามค่อยจูจี้เธอก็แค่คิดว่าเราจะทำให้เธอรักเราคนเดียวได้
เธอ. ไม่ชอบ
ผม. เธอทำแบบนี้เพราะเหงาหรือว่าเธอไม่เคยรักเราเลย
เธอ. รักแต่เราก็แค่คุยเฉยๆเปล่า ถ้าไม่รักจะทนทะเลาะกันทำไม
ผม. เธอจะเอายังไง เรือธง อภัยให้เธอได้เสมอ แต่ไม่ทุกครั้งนะ ความรักที่มีให้เรารักใครเราก็รักจริง
เธอก็บอก เราไม่รู้ใจตัวเอง
ผม.ก็ตาม เธอถ้ารักก็บอกรัก ถ้ามาทำให้รักมากแล้วมาบอกไม่รักคนที่เสียใจคือเรา อย่าสงสารอย่าเห็นเราเป็นคนแก้เหงาเราไม่ใช้ตัวแทนของใคร เข้าใจว่า คนรักทำยังไงมันก็รักแต่ถ้าคนไม่รักกันทำยังไงก็ไม่รัก เธอลองถามใจเธอดูว่าเธอรักเราที่เพราะอะไร เพราะสงสาร หรือเพราะเราดูแลเธอ
เธอ. เรารักนะแต่ตอนนี้เรารู้เราทำเธอเสียใจไม่รุ้จะพูดยังไง
ผม. คำว่าขอโทดเธอยังไม่กล้าพูดเลย
เธอ.เราไม่เคยข โทดใครทุกครั้งก็คุยไม่ถูกใจก็แค่หายไปหรือก็เงียบ
ผม. เธอรักเราไหมถามจริง
เธอ.กรัก
ผม. รักแล้วทำแบบนี้ทำไหม
เธอ . เงียบ....
ผม. เธอยังรักเราไหมพูดมาเลยมาถึงขนาดนี้แล้วไม่ต้องมาอำๆอึ้งๆ รักก็บอกรัก เราพร้อมอภัยให้คนที่เรารักเสมอ
เธอ.ก็บอกขอโทด
ผม. ก็บอกอย่าทำแบบนี้อีกนะ เจ็บมากนะรู้ไหม เราถามตลอดเวลาเราเธอรักเราไหม เธอบอกว่ารัก อย่าทำอีก ไม่รักกก็บอกตรงๆ คนที่เจ็บคื เรา
ผ่านมาอีกวัน วันนี้ต้องพาเธอไปหาหมอ ฉีด ครั้งสุดท้าย ก็ตื่นเช้า หกโมงเหมือนเดิม ทำไมไปหาตื่นเช้าจัง หลายคนอาจสงสัย บ้านผม อยู่ ฝั่งธน แต่ โรงพยาบาล. อยู่ไกลมาก บางนาตราดครับ เราก็คุยกันปกติ ผมจะพยายามดูแลเธอตลอด จนมาถึงวันที่ต้อง รับยาก่อนหน้านั้นผมเคยฝันว่าเธอทิ้งผมไป สองครั้ง ผมก็บอกเธอเราฝันว่าเธอทิ้งเรา เธอก็บอกเราคิดมากไปเอง ผมก็บอกอื้ม แล้ว ไปหาหมอ อะไรเรียบร้อย กลับมา ก็ ปกติ จน ถึงวันที่ไม่คิดไม่ฝันก็มาถึง
ผม.พนาเวศ ว่า ทำไรไปหาได้ไหม (คือผมจะไปหาเธอบ่อยไปดูแล)
เธอบอกไม่ได้พี่อยู่ ผมก็ถามวันนั้นพี่อยู่ทำไม ถึงไปได้ ผมรู้มาว่าพี่เธอ เป็นเพื่อนของพี่,พระธิเบต ผมก็เลยถามไปว่า กลัวเค้ารู้ใช้ไหม กลัวเค้าโกดใช้ไหม ในบอกว่าเลิกไปแล้วไหนบอกส่าไม่มีอะไรกัน แล้วทำไมทำแบบนี้ เธอเลือกเค้าใช้ไหม
เธอ.บอก ขอโทษเรายังรักเค้า อยู่
ผม. แล้วเราละที่ผ่านตลอดเวลาที่บอกส่ารักเราเธอมาหลอกเราทำไม
เธอ. เราพยาบามแล้วพยายามจะรักแต่มันก็ไม่รัก
ผม.แล้วมาบอกรักทำไมตอนปรกเราค่อยถามเํอส่าไม่รักอย่าบอกรักถ้ามาทำให้รักแล้วมันรักมากแล้วสุดท้ายเธอมาบอกไม่รัก
เธอ.บอก ขอโทษเรารู้ว่าเราผิด เรารักเธอไม่ได้
ผม. ที่ผ่านมามันคืออะไรเธอไม่เคยรักกันเลยจริงๆแล้วทำไมไม่พูดตรงๆ
เธอ.. เรากลัวเธอเสียใจเราไม่กล้าบอกเธอดีกับเรามาก
ผม. แล้วมาบอกอะไรตอนนี้ ตอนที่เรารักเธอหมดใจ สุดท้ายมัยเจ็บกว่าที่ไม่บอกกันอีก เราถามเธอตลอดเวลา อย่าเห็นเราเป็นของเล่น เรารักไปแล้วแต่สิ่งที่เธอทำกับเราเราเจ็บมาก
ผม. ก็ถามอีกว่า เพราะว่าเราเคยมีอะไรกับเพื่อนเธอใช้ไหม เธออายเพื่อนใช้ไหม คสามรักของเราถึงบอกใครไม่ได้เลบ เราคิดอยู่ แล้ว ว่า มักวันเธอต้องมาบอกเรา ,แบบนี้ เพราะเราหมดคุณค่า แล้วเธอไ.่ต้องหา หมอ อีก สองเดือน.
เธอ. เราขอโทด เราขอโทษเรารู้เราผิด
ผม. ขอโทษแล้วได้อะไร เธออายเพื่อนใช้ไหม
เธอ.. เปล่า ไม่อาย แต่ ถ้าเราคบกับเธอพวก ระเนระนาด พูดยังไม่ทันขาดคำ กรุก็กินผะวมุงละ เรารับไม่ได้
ผม. เรารู้มานานแล้วว่าสักวันต้องเป็นแบบนี้เราะยาบามจะไม่คิดแต่มันก็เป็นแบบที่เราคิด เธอไม่รักกันถ้าบอกแต่แลกมันก็ไม่เจ็บแบบนี้ แต่นี้มาทพให้รักหมดหัวใจเธอก็ทิ้งจส้างคสามหสังดีและความรักเราจนหมด
ผม. ก็ถามต่อไปว่า เรารักเธอนะเราถามหน่อย อนาคตเธอจะรักเราไหม เราจะให้เวลาเธอ
เธอ. เงียบ
ผม. ตอบมาเถอะ เราจะได้รู้จุดยืนเรา
เธอ. ไม่รุกแต่เราคงรักเธอไม่ได้เพราะเธอเคยมีอะไรกับเพื่อนเพราะเธอมีอะไรกับเพื่อนเรามันก็จะง่ายกว่านี้
ผม.ก็ถามไปว่า แล้วทุกครั้งที่ถามมาบอกรักเราทำไม ว่าพูดให้ความหวังทำไ ม รู้ว่าไม่ักก็บอกไม่รักดิวะ
ผมก็ไม่รุ้จะทำไงผมเดินออกมาพร้อมน้ำตา ผมคิดว่าขับระแมร่งให้ตายไปเลยดีกว่า ทำไม หกปีไม่เคยรักใคร แต่รักทั้งที่ เจอกับรักแบบนี้
จนกลับมาถึงบ้าน ผมก็ทักเธอไป
ขอบคุณเวลาที่ผ่านมามันทำใก้รู้ว่าผู้ชายคนผนึ่งถเารักใครไปแล้วมันก็รักจนผมดหัวใจ ถ้าวันนั้นเราไม่มีอะไรกับเพื่อนเธอ วันนี้เราก็ยังไม่รู้จักเธอหรอก บางครั้งความผิดพลาดมันก็ทำให้เจออะไรที่ดี ถ้าวันนั้นเราไม่เจอกันคงดีกว่านี้ใช้ไหม ที่เธอบอกถ้าไม่มีอะไรกับดพื่อนเธอมันก็จอง แต่ถ้าวันนั้นเราไม่เจอกันจะมีเราในวันนี้ไหมก็ขอบคุณนะที่ผ่านมีความสุขมากความทรงจำดีดีก็จะเก็บไว้
ต่อไปนี้เธอต้องดูแลตัวเองดีๆนะ
ต่อไปนี้ไม่คนค่อยซื้อข้าวให้เธอกินแล้วนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนพาดธอไปไหนมาไหนแล้วนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนพาไปดูหนังอีกนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนพาเธอไปหาหมอแล้วนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนค่อยบอกให้เธอกอนยาแล้วนะ
และๆๆๆ
ต่อไปนี้ไม่มีเราอีกแล้วนะ
ผมกำลังจะบอกกับเธอว่า เราจะอยากอยู่ด้วยกันเรากำลังจะชวนเธอไปอยู่ด้วยเราจะได้ดูแลเธอเราได้ไปรับไปส่งเราคิดว่าเราเจอคนที่ใช้แล้วขขอบคุณ
นี้คือเรื่จรที่ผมเจอ อยากจะบอกเพื่อนทุกคน ผมไม่เคยเขียนอะไรแบบนี้ แต่มันอดไม่ไว้ ทุกที่ที่เคยไปไหนกับเธอคนนั้น มันคือสถานที่ที่ผมทำงานตลอด มันทำให้คิดถึงตลอด
ปล. ขอบคุณ ความทรงจำสีจางๆ
ความรักและศักดิ์ศรี
เมื่อประมาณเดือน เมษายน ที่ผ่านมา ผมได้ติดต่อกับคนในโลกออนไลน์แล้วก็ได้มีนัดกันแล้วเราก็มีsexด้วยกันแต่มันไม่ได้ผูกมัดอะไรกันเรื่องของเรื่องคือ ผมไปเจอเพื่อนของผู้สาวคนนี้ ผมเห็นเธอครั้งแรกก็ตกหลุมรักเธอไปแล้ว (เธอเป็นสาวประเภทสอง)นะคับวันนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมากจนกลับมาถึงบ้านเอะลองแอดเบอร์โทรสับเก็บไว้ละกัน แต่ฟ้าก็เป็นใจ เบอร์ที่แอดมันเป็นเบอร์ของคนที่ผมตกหลุมรัก ผมก็ลองทักไปในไลน์ สรุปใช้เธอจริงๆ ก็เลยแกล้งถามนุ้นถามนี้ แต่แรกๆก็ดูไม่สนใจเท่าไร วันนั้นเป็นวัน ที่ 11 ม.ย. ได้มีโอกาศคุยกับเธอมากขึ้นเธอบอกว่าเธอปวดท้องผมก็บอกให้นอนจะได้หายปวด แล้วจู้ๆก็ถามบ้านอยู่ไหนคับเธอก็ตอบมา ผมไม่รอช้าขับรถไปตอนตี2หาร้านขายยาซื้อโจ็กให้ ละก็จะเอาไปให้เธอ แต่สิ่งที่ต้องผิดหวังคือ เธอไม่ยอมมาพบผมบอกว่าให้เอาไว้นู้ยาม เดะให้เพื่อนไปเอา ผมก็ไม่คิดอะไร แล้วผมก็กลับบ้านพร้อมความผิดหวัง จากนั้น อีกวันผมก็แค่อยากรู้เธอสนใจผมไหม ก็เลยขับกลับไปที่คอนโดเธอ สรุป ยา กับอาหารยังอยู้ที่เดิมเธอไม่ได้เอามันไป สุดท้ายผมก็เอากลับมาบ้านแล้วก็แกล้งถามเธอกินยาที่ซื้อให้หรือยังเธอบอกว่าเธอ..กินแล้วค่ะ..เราก็แอะจะกินยังไงยาอยู่ที่ผม..ก็ตามน้ำไป.จนคุยกันไปเรื่อย.ผ่านไปสองวันเธอบอกปวดท้องไม่หายจึงบอกเธอไปหาหมอไหมเราจะพาไปเอง ครั้งนี้เธอยอมมาพบผม ผมก็ได้พาเธอไปที่ โรงพยาบาล ผมก็นั้งรอเธอตรวจเสดก็ถามเธอว่า หิวข้าวไหมเธอบอกหิวอยากกินโจ็กผมก็ขับรถพาเธอไปกิน แล้วก็นึกถามว่าอร่อยไหมเหมือนกับที่เราซื้อให้ตอนแรกไหมเธอบอกอื้ม นึกในใจเธอไม่ได้กินนะ
.
.
จนผ่านมาได้สักพักก็ชวนเธอไปดูหนังเธอก็ไปตอนเราดูหนังด้วยเธอก็บ่นๆ ว่าหน้าเธอมันแปลกๆเพราะเธอไป ฉีดหน้ามา ก็เลยบอกเธอไปหาหมอสิ เพื่อไม่เป็นอะไรไม่เป็นอะไรไปลองตรวจดู อีกวันมาก็พาเธอไป หมอบอกมันบวมแปลกๆนะ ต้องดูดที่ฉีดมาออก แต่ค่ารักษามันสูงมากก็เลยบอกลองดูที่อื่นดีกว่าเพื่อจะถูกกว่านี้เธอก็หาข้อมูลจนเจออีกที่ สรุปที่นี้ถูกกว่า ครึ้งๆเลยครับ ก็เลยตกลงจะรักษา แล้วสิ่งที่ไม่ขาดคิดมันก็เกิดขึ้นกลับเธอ หมอบอกว่าต้องเพิ่มเงินอีก 3000บูรณะ ทำไมค่ะหมอ ผลเลือดน้องเป็น บวก ค่ะ เธอกลุ้มใจมากก็เลยบอกเธอไปว่า ใจเย็นมันอาจไม่เป็นยังที่เราคิดก็ได้ หมอก็บอกว่า ให้ลองไปตรวจดูก่อนนะ เพื่อมันเป็นโรคอื่น คนไข้คนอื่นก็มีเหมือนกันแต่ก็ไม่ติด
เธอก็ถามผมว่าถ้าเป็นขึ้นมาทำไง..ผมก็บอกคิดในแง้ดีสิ เจ้าค่ะ อะไรเยอะมันอาจไม่เป็นยังที่เราคิดผมก็ค่อยปลอบใยทุกอย่างจนรุ้งเช้า
เราก็ไปตรวจที่คลินิกแห่ง1 เธอบอกกังวลมาก ก้บอกใจเย็นๆสู้เราไม่ทิ้งเธอหลอกนะ้ราจะดูแลเธอเอง ก็รอไป 2 ชม. ผลตรวจบอกเธอติดเชื้อ เธอก็เสียใจมาก ..เธอก็หันมามองที่ผม ผมบอกไม่เป็นไรๆ เราอยู่ข้างๆเธอนะใจเย็นๆ สิ่งที่มันเกิดไปแล้วก็ทำไรไม่ได้ทำวันนี้ให้ดีมี่สุด ,ล้วหมอก็เรียกไปคุย ..หมอถามว่าแล้วผมไม่นรวจหรอ ผมบอกไม่ครับ ทำไมละคับ เราเป็นแฟนกันหน้าจะตรวจ ผมก็บอกหมอไปว่า ผมพึ่งจะมาคบกับเธอไม่นาน (แต่จริงเรายังไม่คบกัน) หมอก็ถามแล้วเราคิดยังไง ผมก็บอกผม เฉยๆ คับ มันเกิดขึ้นมาแล้ว หมอก็เลยถามเธอว่า มีไรอยากจะถามไม เธอตอบว่า ไม่รู้จะถามอะไรยังยอมรับไม่ได้ หมอก็บอกไปว่า หมอก็เป็นค่ะ อย่าคิดมาก ผมก็หันไปมองเธอ ก็เห็นเธอดูเสียใจมาก ผมก็เลยถาม หมดตัว แล้ว เธอจะเป็นยังไงต่อครับ ก็ปกตินะ มันแค่เป็นโรคที่ไม่อาจรักษาหาย แต่โรคนี้ไม่ได้ทำให้เราตาย มะเร้งยังหน้ากลัวกว่าโรคนี้ หมอก็เป็น 20 ปุลุ หมอยังอยู่ได้ ก็แค่คิดว่ามันคือความผิดพลาด เธอก็นั่งนิ่งๆๆ ผมก็ถามหมอต่อว่า.. ไมโครเวฟ ตอนหมอรู้ว่าเป็นหมอรู้.สึกยังไงคับ
หมอ. หน้าจืด แค้นผู้ชายคนนั้นมาก แต่ก็ได้แต่คิด
ผม. แล้วหมอทำไงต่ออะ
หมอ. ก็แรกๆมันก็เครียด แต่ก็คิดว่า มันเกิดขึ้นมาแล้วก็ต้องสู้ค่ะ
ผม. อ่อนตัว
หมอ. แล้วเราอะย่าทิ้งเค้านะ ดูแลเค้าละ (เธอก็หันมามองผม)
ผม. คับไม่ทิ้งหรอกคับ
แล้วก็กลับบ้านกัน ผมก็ถามเธอรู้สึกยังไงเธอบอกกลัว แล้วจะบอกพ่อไหม ตอนแรกเธอก็กังวน ผมก็เลยบบอกว่า บอกพ่อเถอะ สักวันเค้าก็รู้ พ่อรู้เค้าจะได้ดูแลเธอได้ อย่าไปคอดมาก เธอก็ตัดสินใจบอกพ่เธอ
ผมรู้ว่าเธอคิดมาก ผมก็เลยบอกไม่ต้องคิดมากเราจะดูแลเธอเองนะ. คิดสะว่ามันเป็นสิ่งที่ต้องทำให้เธอดูแลตัวเองมากขึ้น โรคแบบนี้มันไม่หน้ากลัวเท่าทะเร้งแบบที่หมอบอก แต่ถ้าเรายอมรับมันได้เธอก็จะพบกับควาสุข คิดว่า มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมันจะทำให้เราดูแลตัวเองดีขึ้น เธอจะเลือกยังไง เธออยากให้โรคมันนำทางชีวิตเธอ หรือ เธอจะเลือกชีวิตที่ ยู่กับมันแล้ว ค่อยนำทางมันเองใช้ชีวิตอยู่กับมันเราเป็นชีวิตเราเราต้แงควบคุมมัน แต่ถ้าเธอยอมแพ้ มันจะมาควบคุมเธอเอง
แล้วก็ ผ่านมาได้สักพัก ผมก็ดูแลเธอมาตลอด จนเราสนิทกันมากขึ้น ผมก็ถามเธอว่า เธอรักผมไหม เธอบอกว่ายังไม่รักแค่รู้สึกดีด้วยผมก็บอกไม่เป็นไร ผ่านๆมาอีกพักก้ถามว่ารักเราไหมเธอก็ไม่ตอบเราก็เลยบอกบอกว่า รักก็คือรักไม่รักก็บอกไม่ เธอบอกว่าเรามีแฟนแล้วถ้าเราบอกว่ารักมันก็จะดูเห็นแก่ตัวเกินไปไหม ผมก็บอก อิ่ม คับผมก็บอกผมรักเธอนะ จนก็ผ่านมาอีกไม่นานเธอก็บอกว่ารัก ผมก็ถามทุกวันรักผมหรือสงสารเธอก็บอกเราไม่เคยสงสารใคร รัก็บอกว่ารัก จน ผ่านมาไม่นาน หมอก็นัดไปตรวจ วันนั้นสรุปเธอตรวจมา เธอก็เจอโรค ซิลิปซิลีนอีก เลยต้องมาตรวจ มาฉีดยาอีก 3 ครั้ง ผมดูแลเธอมาเป็นเดือนๆ หาหมอ อาทิตละ บางวัน จากคนที่ไม่เคยตื่นเช้า ผมต้องตื่นเช้าทุกวัน เธอไม่สบายก็ดูแลเธอตลอด ค่อยซื้อข้าวซื้อน้ำให้ จนมาถึงวันๆหนึ่งผมแค่อยากลองใจเธอดู ผมก็เลยแกล้ง เอารํปคนอื่นมาลองจีบเธอดู เธอก็คุยๆ ผมถามว่าคุณมีแฟนยัง เธอว่ายัง ผมนี้เจ็บในอกมาก จน แบบจะระเบิด ผมก็ถามต่อ ไปดูหนังกันไหม เธอก็ตอบ ว่า วันไหนค่ะ ผมก็เริ่มจะคุ้มตัวเองไม่ได้ จน แกล้งลองเอาไอดีตัวเ งถาม ทหไรค่ะ เธอบอกกินข้าวค่ะ ก็แกล้งถามแนะ คุยกะใครเผล่าเธอตอบ จะคุยกะใครไม่มีหรอกแก่คิดมาก ผมนี้แทบจะระเบิดก็เลย ถ้ายภาพที่แกล้งไปจีบ เธอตกใจ เธอพิมกลับมา ต้องทำกันขนาดนี้เลยไง. ผมก็บอกเราต้องถามมากกว้าไหม ทำไมถึงืำกับเราแบบนี้ เธอก็บอกำอ ไม่มีไรจะคุย ผมไม่พูดมากทำเพลง ผมขับรถไปหาเธอ บอกออกมาคุย แต่เธอไม่นอมออกมาก็เลยจูุ่้าไม่ออกเราจะบุกเข้าไปในบ้านนะ คือผมเสียใจละโมโหมาก สุดท้ายเธอยอมออกมาพบ ผมถามส่า ทำไมถทำแบบนี้ เธอเหงาหรอหรือเราดีไม่พอเธอเงียบ
ผม. ตอบหน่อยได้ไหม
เธอ. เปล่าเราก็แค่คุยเฉยๆ
ผม. คุยเฉยๆ ให้ทั้งไลนทั้งจะนัดดูหนัง
เธอ. ก็ไม่ได้ไปเปล่า
ผม.ถามเราไม่บอกว่าไม่ใช้เราเธอก็ไปใช้ไหม
เธอ.เงียบไม่พูด
ผม.ใช้เปล่าละ
เธอ.เปล่าไม่ไปหลอกแค่คุยเฉยๆ
ผม. เธอเคยรักเรามั้งไหมเธอรักเรามั้งไหมตลอดเวลาที่ค่อยถามค่อยจูจี้เธอก็แค่คิดว่าเราจะทำให้เธอรักเราคนเดียวได้
เธอ. ไม่ชอบ
ผม. เธอทำแบบนี้เพราะเหงาหรือว่าเธอไม่เคยรักเราเลย
เธอ. รักแต่เราก็แค่คุยเฉยๆเปล่า ถ้าไม่รักจะทนทะเลาะกันทำไม
ผม. เธอจะเอายังไง เรือธง อภัยให้เธอได้เสมอ แต่ไม่ทุกครั้งนะ ความรักที่มีให้เรารักใครเราก็รักจริง
เธอก็บอก เราไม่รู้ใจตัวเอง
ผม.ก็ตาม เธอถ้ารักก็บอกรัก ถ้ามาทำให้รักมากแล้วมาบอกไม่รักคนที่เสียใจคือเรา อย่าสงสารอย่าเห็นเราเป็นคนแก้เหงาเราไม่ใช้ตัวแทนของใคร เข้าใจว่า คนรักทำยังไงมันก็รักแต่ถ้าคนไม่รักกันทำยังไงก็ไม่รัก เธอลองถามใจเธอดูว่าเธอรักเราที่เพราะอะไร เพราะสงสาร หรือเพราะเราดูแลเธอ
เธอ. เรารักนะแต่ตอนนี้เรารู้เราทำเธอเสียใจไม่รุ้จะพูดยังไง
ผม. คำว่าขอโทดเธอยังไม่กล้าพูดเลย
เธอ.เราไม่เคยข โทดใครทุกครั้งก็คุยไม่ถูกใจก็แค่หายไปหรือก็เงียบ
ผม. เธอรักเราไหมถามจริง
เธอ.กรัก
ผม. รักแล้วทำแบบนี้ทำไหม
เธอ . เงียบ....
ผม. เธอยังรักเราไหมพูดมาเลยมาถึงขนาดนี้แล้วไม่ต้องมาอำๆอึ้งๆ รักก็บอกรัก เราพร้อมอภัยให้คนที่เรารักเสมอ
เธอ.ก็บอกขอโทด
ผม. ก็บอกอย่าทำแบบนี้อีกนะ เจ็บมากนะรู้ไหม เราถามตลอดเวลาเราเธอรักเราไหม เธอบอกว่ารัก อย่าทำอีก ไม่รักกก็บอกตรงๆ คนที่เจ็บคื เรา
ผ่านมาอีกวัน วันนี้ต้องพาเธอไปหาหมอ ฉีด ครั้งสุดท้าย ก็ตื่นเช้า หกโมงเหมือนเดิม ทำไมไปหาตื่นเช้าจัง หลายคนอาจสงสัย บ้านผม อยู่ ฝั่งธน แต่ โรงพยาบาล. อยู่ไกลมาก บางนาตราดครับ เราก็คุยกันปกติ ผมจะพยายามดูแลเธอตลอด จนมาถึงวันที่ต้อง รับยาก่อนหน้านั้นผมเคยฝันว่าเธอทิ้งผมไป สองครั้ง ผมก็บอกเธอเราฝันว่าเธอทิ้งเรา เธอก็บอกเราคิดมากไปเอง ผมก็บอกอื้ม แล้ว ไปหาหมอ อะไรเรียบร้อย กลับมา ก็ ปกติ จน ถึงวันที่ไม่คิดไม่ฝันก็มาถึง
ผม.พนาเวศ ว่า ทำไรไปหาได้ไหม (คือผมจะไปหาเธอบ่อยไปดูแล)
เธอบอกไม่ได้พี่อยู่ ผมก็ถามวันนั้นพี่อยู่ทำไม ถึงไปได้ ผมรู้มาว่าพี่เธอ เป็นเพื่อนของพี่,พระธิเบต ผมก็เลยถามไปว่า กลัวเค้ารู้ใช้ไหม กลัวเค้าโกดใช้ไหม ในบอกว่าเลิกไปแล้วไหนบอกส่าไม่มีอะไรกัน แล้วทำไมทำแบบนี้ เธอเลือกเค้าใช้ไหม
เธอ.บอก ขอโทษเรายังรักเค้า อยู่
ผม. แล้วเราละที่ผ่านตลอดเวลาที่บอกส่ารักเราเธอมาหลอกเราทำไม
เธอ. เราพยาบามแล้วพยายามจะรักแต่มันก็ไม่รัก
ผม.แล้วมาบอกรักทำไมตอนปรกเราค่อยถามเํอส่าไม่รักอย่าบอกรักถ้ามาทำให้รักแล้วมันรักมากแล้วสุดท้ายเธอมาบอกไม่รัก
เธอ.บอก ขอโทษเรารู้ว่าเราผิด เรารักเธอไม่ได้
ผม. ที่ผ่านมามันคืออะไรเธอไม่เคยรักกันเลยจริงๆแล้วทำไมไม่พูดตรงๆ
เธอ.. เรากลัวเธอเสียใจเราไม่กล้าบอกเธอดีกับเรามาก
ผม. แล้วมาบอกอะไรตอนนี้ ตอนที่เรารักเธอหมดใจ สุดท้ายมัยเจ็บกว่าที่ไม่บอกกันอีก เราถามเธอตลอดเวลา อย่าเห็นเราเป็นของเล่น เรารักไปแล้วแต่สิ่งที่เธอทำกับเราเราเจ็บมาก
ผม. ก็ถามอีกว่า เพราะว่าเราเคยมีอะไรกับเพื่อนเธอใช้ไหม เธออายเพื่อนใช้ไหม คสามรักของเราถึงบอกใครไม่ได้เลบ เราคิดอยู่ แล้ว ว่า มักวันเธอต้องมาบอกเรา ,แบบนี้ เพราะเราหมดคุณค่า แล้วเธอไ.่ต้องหา หมอ อีก สองเดือน.
เธอ. เราขอโทด เราขอโทษเรารู้เราผิด
ผม. ขอโทษแล้วได้อะไร เธออายเพื่อนใช้ไหม
เธอ.. เปล่า ไม่อาย แต่ ถ้าเราคบกับเธอพวก ระเนระนาด พูดยังไม่ทันขาดคำ กรุก็กินผะวมุงละ เรารับไม่ได้
ผม. เรารู้มานานแล้วว่าสักวันต้องเป็นแบบนี้เราะยาบามจะไม่คิดแต่มันก็เป็นแบบที่เราคิด เธอไม่รักกันถ้าบอกแต่แลกมันก็ไม่เจ็บแบบนี้ แต่นี้มาทพให้รักหมดหัวใจเธอก็ทิ้งจส้างคสามหสังดีและความรักเราจนหมด
ผม. ก็ถามต่อไปว่า เรารักเธอนะเราถามหน่อย อนาคตเธอจะรักเราไหม เราจะให้เวลาเธอ
เธอ. เงียบ
ผม. ตอบมาเถอะ เราจะได้รู้จุดยืนเรา
เธอ. ไม่รุกแต่เราคงรักเธอไม่ได้เพราะเธอเคยมีอะไรกับเพื่อนเพราะเธอมีอะไรกับเพื่อนเรามันก็จะง่ายกว่านี้
ผม.ก็ถามไปว่า แล้วทุกครั้งที่ถามมาบอกรักเราทำไม ว่าพูดให้ความหวังทำไ ม รู้ว่าไม่ักก็บอกไม่รักดิวะ
ผมก็ไม่รุ้จะทำไงผมเดินออกมาพร้อมน้ำตา ผมคิดว่าขับระแมร่งให้ตายไปเลยดีกว่า ทำไม หกปีไม่เคยรักใคร แต่รักทั้งที่ เจอกับรักแบบนี้
จนกลับมาถึงบ้าน ผมก็ทักเธอไป
ขอบคุณเวลาที่ผ่านมามันทำใก้รู้ว่าผู้ชายคนผนึ่งถเารักใครไปแล้วมันก็รักจนผมดหัวใจ ถ้าวันนั้นเราไม่มีอะไรกับเพื่อนเธอ วันนี้เราก็ยังไม่รู้จักเธอหรอก บางครั้งความผิดพลาดมันก็ทำให้เจออะไรที่ดี ถ้าวันนั้นเราไม่เจอกันคงดีกว่านี้ใช้ไหม ที่เธอบอกถ้าไม่มีอะไรกับดพื่อนเธอมันก็จอง แต่ถ้าวันนั้นเราไม่เจอกันจะมีเราในวันนี้ไหมก็ขอบคุณนะที่ผ่านมีความสุขมากความทรงจำดีดีก็จะเก็บไว้
ต่อไปนี้เธอต้องดูแลตัวเองดีๆนะ
ต่อไปนี้ไม่คนค่อยซื้อข้าวให้เธอกินแล้วนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนพาดธอไปไหนมาไหนแล้วนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนพาไปดูหนังอีกนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนพาเธอไปหาหมอแล้วนะ
ต่อไปนี้จะไม่มีคนค่อยบอกให้เธอกอนยาแล้วนะ
และๆๆๆ
ต่อไปนี้ไม่มีเราอีกแล้วนะ
ผมกำลังจะบอกกับเธอว่า เราจะอยากอยู่ด้วยกันเรากำลังจะชวนเธอไปอยู่ด้วยเราจะได้ดูแลเธอเราได้ไปรับไปส่งเราคิดว่าเราเจอคนที่ใช้แล้วขขอบคุณ
นี้คือเรื่จรที่ผมเจอ อยากจะบอกเพื่อนทุกคน ผมไม่เคยเขียนอะไรแบบนี้ แต่มันอดไม่ไว้ ทุกที่ที่เคยไปไหนกับเธอคนนั้น มันคือสถานที่ที่ผมทำงานตลอด มันทำให้คิดถึงตลอด
ปล. ขอบคุณ ความทรงจำสีจางๆ