ศักด์ศรีนี่ไม่มีกันแล้วใช่ใหมถึงหากินกับคนแก่อย่างนี้

กระทู้นี้ขอบ่นสักหน่อยเถอะเรื่องของเรื่องคือพ่อเรามีอาชีพรับจ้างทั่วไปหลักๆคือเลื่อยไม้ ตัดไม้ ในที่นี้ไม่ใช่ไม้ที่ผิดกฏหมายนะ แต่จะเป็นไม้ตามไร่นา หรือตามบ้านเรือนที่ถูกกฎหมาย เลื่อยมีทะเบียนเสียภาษีถูกต้องทุกปีรายได้ก็แค่พอกินเพราะเราก็เรียนต้องใช้เงิน โดยปกติในทุกเดือนจะมี ต. มาประมาณ 2-3 คน ที่เคยถามแต่ละคนจะมาจากคนละท้องที่ต่างอำเภอเลยก็มี ซึ่งจะมีหน้าใหม่ๆมาเรื่อยๆ ปกติที่ได้คือคนละ 500+ แต่ช่วงหลังๆพ่อเราบอกไม่ใหวเพราะแกก็อายุ 60 กว่าแล้วจึงลดได้ 200-300 ตอนแรกเราก็ถามให้เขาทำไมภาษีเราก็เสีย ทะเบียนเราก็มีพ่อบอกไม่อยากมีปัญหาอาชีพนี้มันเสี่ยงตัดปัญหาไป เราก็เลยเออๆถือว่าทำบุญให้หมาให้แมวไปเลี้ยงหมายังหมดเยอะกว่านี้อีก คืออยากให้มาเห็นเองมาอย่างราชานั่งอยู่บนรถบีบแตรเรียกให้เราเอาเงินไปให้โถถถพ่อคุณ บางวันเราหมั่นใสก็เดินไปจ้องเลยบางคนมียางหน่อยก็หลบๆบางคนก็แค่มองหน้าแล้วยิ้ม
   แต่ที่โมโหคือเมื่อวานโทรไปหาแม่ก็ถามตามปกติพวกนั้นมันมาเปล่าแม่ที่ถามเพราะพ่อเราพึ่งผ่าตัดได้แค่เดือนกว่าๆทำให้ทำงานไม่ได้อาศัยแค่เงินของเรากับพี่ที่ส่งให้ นี่คือบทสนทนาของเรากับแม่
แม่ :  อ่อก็มาเรื่อยๆแต่วันก่อนพวกกรมป่าไม้มาแม่เลยให้ไปพันหนึ่ง
เรา : แม่!!!!ให้เขาทำไม เยอะขนาดนั้น
แม่ : มันมากันหลายคนถ้าให้น้อยมันบอกจะแบ่งกันไม่ลงตัว
เรา : โอ้ยเเล้วได้ขอดูบัตรเขาใหมเจ้าหน้าที่มันต้องมีบัตร
แม่ : ไม่ได้ขอหรอกมันบอกว่าเลื่อยพ่อมันเก่าเลยขอแค่นี้
เรา : ถ้ามีวันหลังขอดูบัตรด้วยนะจะได้รู้ว่าเป็นโจรหรือ ต. แล้วแม่ไม่บอกหร๋อว่าพ่อไม่ได้ทำงาน
แม่ : ก็บอกอยู่ว่าตาพึ่งผ่าตัดไม่ได้ทำงาน มันก็พากันยืนเงียบ
         ตอนนั้นคือเราแบบเฮ้ยคิดได้ไงมาไถตังกับคนอายุ 60 แล้วเงิน 1000 นี้คุณอาจจะได้แค่ข้าวคาบเดียวแต่นั่นคือเงินที่เขาใช้เกือบสองอาทิตย์ความรู้สึกตอนนั้นคือโคตรสมเพส เรียนมาขนาดนี้ทำงานอย่างมีเกียรติแต่ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้ใช่ใหมถึงไม่ได้มีกัน เบียดเบียนแม้กระทั่งคนแก่ แล้วเงินเดืนนะถ้ามันได้น้อยไม่พอใช้ก็ลาออกออกมาทำอาชีพที่ชอบกันมากเหอะ แล้วที่ว่าอาชีพข้าราชการนี่มันมั่นคงคือมั่นคงแบบใหนถึงได้มาขอชาวบ้านเขากิน
ปล. เราหมายถึงแค่บางคนนะ ข้าราชการน้ำดีก็มีเยอะเพียงแต่เสียงน้อยก็ต้องเสียให้กับเสียงส่วนมาก
ปล.2 อาจมีคำผิดเพราะพิมพ์ตามอารมณ์ไม่เน้นความถูกต้อง55555