คุณเชื่อในเรื่องพรหมลิขิตหรือรักแรกพบรึป่าวคะ?

คือมีเรื่องไม่สบายใจมากๆเลยค่ะ วันนี้ฉันออกเวรบ่ายก็เดินทางกลับบ้านโดยปกติ ฉันขึ้นรถตู้กลับบ้านเป็นประจำพอถึงจุดหมายปลายทางฉันก็ลงจากรถด้วยสภาพที่เหนื่อยล้าสุดๆ วันนี้อากาศร้อนมากค่ะฉันอยากจะรีบๆกลับบ้านไปนอนพักเต็มที แต่...ฉันยังติดธุระที่ยังต้องเดินไปที่ห้างฯอีกที่หนึ่งยังฝั่งตรงข้าม ฉันรีบเดินพร้อมกับร่างสังขาลที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ระหว่างที่ฉันเดินบนริมทางเดินเพื่อจะไปขึ้นสะพานลอยฉันก็เดินผ่านผู้คนที่อยู่บริเวรนั้นก็ไม่มากนัก 4-5คน ฉันเองก็ไม่ได้สนใจอะไร ด้วยความที่เซ็ง เหนื่อย อากาศก็ร้อนมากและก็หนักฉันถือกระเป๋าด้วยค่ะมันเป็นกระเป๋าเสื้อผ้าฉันเองที่เอาไปที่ทำงานด้วย ฉันเดินขึ้นไปยังสะพานลอยซึ่งสะพานลอยนั้นก็เชื่อมต่อกับทางขึ้นBTSด้วยค่ะ มันสามารถเชื่อมต่อไปยังห้างฯและทางลงอื่นๆอีกด้วย เข้าเรื่องเลยนะคะ ระหว่างที่ฉันเดินอยู่ก็มี ผช.คนนึงเดินมาข้างฉันแล้วบอกว่า "ขอโทษนะครับ อืม...ผมขอเบอร์หรือไลน์คุณได้มั้ยครับ" ฉันยืนงงแล้วก็ตกใจมากค่ะพอตั้งสติได้ฉันรีบเดินต่อ แล้วเขาก็ยังเดินตามค่ะ ฉันก็เลยบอกว่า "อืมม..ไม่ได้ค่ะ" ความรู้สึกตอนนั้นฉันกลัวนะคะ แต่หน้าตาเขาจริงๆก็ไม่ได้น่ากลัวเลย "ผมขอโทษนะครับที่ทำให้คุณกลัว" ฉันตอบพร้อมกับสายหัว"ไม่เป็นค่ะ"แล้วรีบเดินต่อ เขาก็ยังเดินตามไม่หยุด "คุณจะไปไหน..ให้ผมเดินไปส่งนะครับ" ตอนนั้นฉันคิดอะไรไม่ออกก็เลยถามไปแบบไม่คิดเหมือนจะไล่ไปในตัว"ไม่ไปทำงานหรอคะ" ฉันเริ่มทำสีหน้าไม่พอเท่าไหร่เพื่อจะให้เขารู้ว่าฉันอึดอัดที่เขาทำแบบนี้ ซึ่งก็เหมือนว่าเขาจะดูออก เขาเลยบอกกับฉันว่าที่เขาตามฉันมาเพราะเขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้เดินผ่านฉันเมื่อตอนลงจากรถตู้ที่ป้ายรถเมล์ เขาเองก็แปลกใจที่เขารู้สึกแบบนั้นเขาบอกว่าไม่เคยเป็นมาก่อนแต่ความรู้สึกมันบอกให้เขาทำแบบนี่  ซึ่งคือระยะทางกว่าที่เขาจะแสดงตัวก็ประมาณ 500เมตร ฉันพยายามไล่ให้เขาไปทำงานค่ะแต่เขาก็ยืนยันว่าถ้าไม่ได้ไลน์เขาขอเดินไปส่ง สรุปไล่ไปไล่มาก็ถึงที่พอดีค่ะ ฉันบอกว่า "ถึงแล้วกลับได้แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ" เขาก็ยิ้ม "ผมขอไปกับคุณนะครับผมอยากคุยกับคุณ" ความรู้สึกฉันเริ่มกลัวอีกแล้ว ถึงจะอยู่ในห้างฯมีคนเยอะก็จริง ระหว่างที่ฉันทำธุระเขาก็ยืนอยู่ห่างๆหลังจากนั้นฉันพยายามไล่หลายที แต่เขาก็มักจะเปลี่ยนเรื่องพยามยามจะแสดงตัวตนพยามจะเล่าว่าเขาเป็นใครทำไมถึงทำแบบนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะแสดงความจริงใจให้เราเห็นอ่ะค่ะ ฉันทั้งงง  กลัวก็กลัว สับสนมากค่ะว่าเรื่องแบบนี้มันมีด้วยหรอ? การที่คนเราจะชอบใครสักคนด้วยการเดินผ่านเพียงเสี้ยวนาทีเท่านั้น