ผมต้องเลิกกับผู้หญิงคนนึงเพราะนิสัยผมเองผมควรทำไงคับผมทำใจไม่ได้ ?

ผมจะเล่าให้ฟังนะคับผมต้องเลิกกับผู้หญิงคนนึงซึ่งผมรักมาก อย่าเรียกว่ารัก เรียกว่าผูกพันมากกว่า สาเหตุที่เลิกกันนั้นเป็นเพราะนิสัยผมเองด้วยคับ ผมอารมณ์ร้อน ผมจะยกตัวอย่างให้ฟังนะคับ เวลาผมทะเลาะกับเเม่หรือทะเลาะกับใครผมก็จะเล่าให้เธอฟัง เธอให้คำปรึกษาที่ดีตลอดเเต่ผมกลับไปหัวร้อนใส่เธอไม่ฟังเธอตวาดเธออยู่เสมอว่าสิ่งที่เธอพูดไม่ถูกอยู่เสมอผมเอาอารมณ์เป็นใหญ่ตลอด เเต่นั้นไม่ใช่อย่างเดียวที่ผมทำกับเธอ ผมเป็นผู้ชายที่ติดเพื่อนมาก ส่วนใหญ่ผมใช่เวลาอยู่กับเพื่อนมากกว่าเธอ (เธอเป็นคนต่างจังหวัดคับ) เราอยู่ไกลกันผมก็เลยไม่ค่อยได้ตอบเฟสเธอซักเท่าไหร่ จนอยู่มาวันนึงเธอได้พูดกับผมตรงว่าเธออยู่ได้เเล้วนะโดนไม่ต้องมีผมเเล้ว วันนั้นผมรู้สึกว่าผมกกำลังจะเสียเธอไป เเล้วผมก็เสียเธอไป ผมพยามง้อเธอทุกอย่างผมทำทุกอย่างเเล้วจิงๆ จนเธอบอกผมเธอให้โอกาศผม ผมก็ทำมันให้ดีขึ้นทุกอย่าง ผมใส่ใจเธอตลอด ทักไปตลอดเป็นห่วงตลอด จนเธอก็บอกผมตรงๆว่าเค้าไม่เหมือนเดิมเเล้ว ผมก็หลอกตัวเองนะว่าเธอยังเหมือนเดิม ผมก็ยังหน้าด้านทักไปตลอดผมเศร้าผมก็ไปกินเหล้ากับเพื่อนผมทำแบบนี้เกือบทุกวันซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าผมเป็นยังไงบ้างเเต่คิดมุมในสิ่งที่ผมทำกับเธอ มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดให้ผมโทษตัวเองอยู่ตลอด ทุกวันนี้ชีวิตผมหมดอะไรตายอยากมาก เเต่เธอดูสบายดีไม่เป็นอะไรเลยเธอก็บอกผมให้ไปหาคนที่ดีๆซึ่งผมไม่อยากหาผมอยากได้เธอกลับมา ตอนนี้ผมอยู่ในช่วงไม่มีที่เรียนคับ(พึ่งจบม.6) ผมแอดมิดขั่นไม่ได้คับเกรดผมออกช้า ผมรู้สึกเสียใจ เธอบอกผมให้ไปอยู่มหาลัยเดียวกับเธอ เธออยากให้เราได้อยู่ด้วยกันซึ่งผมทำไม่ได้ ผมได้เเต่โทษตัวเองคับผมมันโง่เองหละ (ตอนเเรกผมได้ที่เรียนเเล้วคับรอบโควต้า) เเต่ผมไม่เอาตอนนั้นผมติดเพื่อนคือในหัวตอนนั้นมีเเต่เพื่อน จนได้มาเจอเธอ เธอเปลี่ยนความคิดผมทุกอย่าง ที่บ้านผมพ่อเเม่ทุกคนในครอบครัวโอเครกับเธอมาก (เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคับ สูง 153 หนัก41) จนผมต้องเลิกกับเธอ ผมทำใจไม่ได้เลยคับ ผมรักเธอมาก ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคับที่มาอ่านชีวิตดราม่าไร้สาระของผม ผมเศร้าจิงๆคับ

#ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้เเชร์ไปให้เธอเห็นด้วยได้ก็จะดีมากเลยคับ