ผมเป็นคนนึงที่ใช้รถใช้ถนนทุกวัน มอไซค์ก็ใช้นะเดี๋ยวหาว่าไม่เข้าใจมอไซค์แต่สมัยนี้ไม่ค่อยได้ใช้แล้ว เพราะของเยอะต้องแบกเอกสารและอุปกรณ์มากมายไปทำงานเลยจำเป็นต้องใช้แต่รถยนต์ จริงๆอยากใช้มอไซค์นะ เพราะว่ามันสะดวกรวดเร็ว แต่ด้วยความจำเป็นทำให้ผมต้องเอา4ล้อผจญรถติดใน กทม.ทุกวัน
เวลาที่ผมขับรถบนถนนก็พยายามเบี่ยงหลบมอไซค์ อย่างสมมุติเราอยู่เลนส์ขวาสุด ผมก็จะเบี่ยงไปจนล้อแทบเบียดเกาะกลาง เพราะว่าเคยมีประสบการณ์โดนเฉี่ยวชนแล้วหนีมามากมาย ตั้งแต่รถคันเก่า จนตอนนี้ออกรถคันใหม่มาก็อยากรักษาสภาพสีเดิมไว้หน่อย (คันเก่าแผลเยอะ)
ทีนี้เราเบี่ยงหลบแล้ว พยายามเอากระจกข้างของรถตัวเองให้มันไปอยู่ตรงช่องว่าง พูดง่ายๆคือไม่ให้กระจกรถผมไปตรงกับรถยนต์คันข้างๆก็แล้ว แต่ทำไมมีบางคนชอบขับรถเบียดมาเรื่อยๆ แบบจอดเบียดจนเลยเส้นประของถนนกินเลนมาทางรถผม
และผมมองเข้าไปในรถเค้าจอดปุ๊บกดโทรศัพท์ปั๊บ คืออารมณ์ตรูม่ายสนมอไซค์แมล่งอยากเบียดอยากแทรกถูรถตรูไปก็เชิญตรูจะแชท รถตรูเก่าแล้วไม่เอาไรแล้ว ทีนี้พอมอไซค์ไปไม่ได้ก็มาออเต็มเลย หาทางจะไป(ผมก็เข้าใจนะว่าอากาศมันร้อน) ผมก็หักขวาชิดไปอีก ไม่ถึงคืบล้อจะเบียดเกาะกลางถนนแล้ว(ถ.เพชรเกษม) พับกระจกเข้ามาด้วย เพราะมอไซค์พยายามดันจะไปให้ได้ ลุ้นในใจโดนมั้ยๆตรู
รถคันข้างๆก็ไม่สนกดโทรศัพท์ต่อไป หรือมันตั้งใจอยากจะกั๊กไว้ฝั่งนี้ แล้วให้ไปทางซ้ายแทนก็ไม่รู้ แต่ไอคันหน้าของคันนี้มันปิดซ้ายไว้อีก สรุปมันก็เหลือแค่ช่องนี้ คิดภาพออกไหมถนน 3 เลน คือมันเป็นประเภทรถตัวเองไม่รักไม่สนใจ พากรรมมาตกที่ผมอีก สุดท้ายรถผมโดนที่พักเท้ามอไซค์ขูดไป แล้วเหมือนเดิมก็หงึกหัวหนึ่งครั้งแล้วหายไป เอาอีกแล้วรถตรูว่าจะรักษาสีเดิมไว้ให้ได้นานที่สุด กล้องหน้ารถก็ยังไม่ทันหามาติด
คืออยากบอกว่าใช้รถใช้ถนน(คนที่จะเล่นแต่โทรศัพท์) เนี่ยช่วยหันมาสนใจสภาพการจราจรก่อนได้มั้ย พยายามตั้งรถตัวเองให้อยู่ในเลนส์ที่สุด แล้วก็มีน้ำใจให้มอไซค์นิดนึง เพราะคงไปห้ามไม่ให้เค้าแทรกไม่ได้ แล้วอากาศเมืองไทยมันร้อนเรานั่งในรถแอร์เย็นๆก็หักหลบสักนิด ผมนี่ถ้าอยู่ขวาสุดหรือซ้ายสุดก็เบียดจนเกือบถูฟุตบาท หรือเกาะกลาง พยายามจะไม่เลือกอยู่กลาง เพราะรับความเสี่ยงเยอะกว่า พยายามลดความเสี่ยงให้ตัวเอง แต่ก็มาเจอพวกไม่สนใจมาเพิ่มความเสี่ยงให้อีก
จบลงที่รถผมโดนพักเท้า ไม่ก็กระจก มอไซค์ก็ควรใจเย็นลงนิดนึงอันไหนไม่แน่ใจว่าไปได้ก็ช้าๆ
อยากบอกว่ามันมีคนประเภทไม่สนใจไรทั้งนั้นบนท้องถนนมากมาย ได้แต่คิดมันกินเลนมา อีกด้านเว้นไว้ปลูกข้าว รถมันไม่โดน แต่รถเราดันโดน ยังคิดในใจไอ ha ตรูเว้นให้ขนาดนี้แล้ว พยายามเบี่ยงหลบแล้วหลบอีก เมิงยังเอาที่พักเท้าถูประตูตรูลงเนาะ ทำไมไม่ไปถูมัน คนไม่สนใจไรดันไม่โดนคิดแล้วเจ็บใจ ทุกวันนี้เราต้องทำใจยอมรับความเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้กันแล้วสินะ
คนใช้ถนนทุกวันควรเข้ามาอ่าน
เวลาที่ผมขับรถบนถนนก็พยายามเบี่ยงหลบมอไซค์ อย่างสมมุติเราอยู่เลนส์ขวาสุด ผมก็จะเบี่ยงไปจนล้อแทบเบียดเกาะกลาง เพราะว่าเคยมีประสบการณ์โดนเฉี่ยวชนแล้วหนีมามากมาย ตั้งแต่รถคันเก่า จนตอนนี้ออกรถคันใหม่มาก็อยากรักษาสภาพสีเดิมไว้หน่อย (คันเก่าแผลเยอะ)
ทีนี้เราเบี่ยงหลบแล้ว พยายามเอากระจกข้างของรถตัวเองให้มันไปอยู่ตรงช่องว่าง พูดง่ายๆคือไม่ให้กระจกรถผมไปตรงกับรถยนต์คันข้างๆก็แล้ว แต่ทำไมมีบางคนชอบขับรถเบียดมาเรื่อยๆ แบบจอดเบียดจนเลยเส้นประของถนนกินเลนมาทางรถผม
และผมมองเข้าไปในรถเค้าจอดปุ๊บกดโทรศัพท์ปั๊บ คืออารมณ์ตรูม่ายสนมอไซค์แมล่งอยากเบียดอยากแทรกถูรถตรูไปก็เชิญตรูจะแชท รถตรูเก่าแล้วไม่เอาไรแล้ว ทีนี้พอมอไซค์ไปไม่ได้ก็มาออเต็มเลย หาทางจะไป(ผมก็เข้าใจนะว่าอากาศมันร้อน) ผมก็หักขวาชิดไปอีก ไม่ถึงคืบล้อจะเบียดเกาะกลางถนนแล้ว(ถ.เพชรเกษม) พับกระจกเข้ามาด้วย เพราะมอไซค์พยายามดันจะไปให้ได้ ลุ้นในใจโดนมั้ยๆตรู
รถคันข้างๆก็ไม่สนกดโทรศัพท์ต่อไป หรือมันตั้งใจอยากจะกั๊กไว้ฝั่งนี้ แล้วให้ไปทางซ้ายแทนก็ไม่รู้ แต่ไอคันหน้าของคันนี้มันปิดซ้ายไว้อีก สรุปมันก็เหลือแค่ช่องนี้ คิดภาพออกไหมถนน 3 เลน คือมันเป็นประเภทรถตัวเองไม่รักไม่สนใจ พากรรมมาตกที่ผมอีก สุดท้ายรถผมโดนที่พักเท้ามอไซค์ขูดไป แล้วเหมือนเดิมก็หงึกหัวหนึ่งครั้งแล้วหายไป เอาอีกแล้วรถตรูว่าจะรักษาสีเดิมไว้ให้ได้นานที่สุด กล้องหน้ารถก็ยังไม่ทันหามาติด
คืออยากบอกว่าใช้รถใช้ถนน(คนที่จะเล่นแต่โทรศัพท์) เนี่ยช่วยหันมาสนใจสภาพการจราจรก่อนได้มั้ย พยายามตั้งรถตัวเองให้อยู่ในเลนส์ที่สุด แล้วก็มีน้ำใจให้มอไซค์นิดนึง เพราะคงไปห้ามไม่ให้เค้าแทรกไม่ได้ แล้วอากาศเมืองไทยมันร้อนเรานั่งในรถแอร์เย็นๆก็หักหลบสักนิด ผมนี่ถ้าอยู่ขวาสุดหรือซ้ายสุดก็เบียดจนเกือบถูฟุตบาท หรือเกาะกลาง พยายามจะไม่เลือกอยู่กลาง เพราะรับความเสี่ยงเยอะกว่า พยายามลดความเสี่ยงให้ตัวเอง แต่ก็มาเจอพวกไม่สนใจมาเพิ่มความเสี่ยงให้อีก
จบลงที่รถผมโดนพักเท้า ไม่ก็กระจก มอไซค์ก็ควรใจเย็นลงนิดนึงอันไหนไม่แน่ใจว่าไปได้ก็ช้าๆ
อยากบอกว่ามันมีคนประเภทไม่สนใจไรทั้งนั้นบนท้องถนนมากมาย ได้แต่คิดมันกินเลนมา อีกด้านเว้นไว้ปลูกข้าว รถมันไม่โดน แต่รถเราดันโดน ยังคิดในใจไอ ha ตรูเว้นให้ขนาดนี้แล้ว พยายามเบี่ยงหลบแล้วหลบอีก เมิงยังเอาที่พักเท้าถูประตูตรูลงเนาะ ทำไมไม่ไปถูมัน คนไม่สนใจไรดันไม่โดนคิดแล้วเจ็บใจ ทุกวันนี้เราต้องทำใจยอมรับความเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้กันแล้วสินะ