สิ่งที่ผมพูดเป็นเรื่องจริงทุกอย่างนะครับ และผมก็ไม่รู้ว่าจะโกหกไปเพื่ออะไร เหมือนคล้ายๆผมอยากระบายยังไม่รู้แหะๆ ตั้งแต่เกิดมาผมชอบผู้ชาย มีอารมณ์ก็กับผู้ชาย วันดีคืนดี ผมเริ่มมองผู้หญิงอะครับ คือสับสนมาก แต่ตอนนี้ผมชอบผู้หญิงคนนึงครับ เป็นรุ่นพี่ครับ เธออยู่ม.5 ไปตามจีบตามสนิทกับเธอครับ เธอน่ารักดี ผมไม่เคยชอบผู้ชายหรือผู้หญิงคนไหน จริงจังเท่ากับเธอมาก่อนแล้วอะครับ มีอยู่ว่า วันนั้นเป็นวันรับน้องครับเป็นงานรับน้องของชมรม ซึ่งใครที่เพิ่งเข้าชมรมจะถูกรับน้อง ซึ่งผมอยู่ม.3และมีพี่ม.5คนนึงก็เพิ่งเข้าชมรมเหมือนกันครับ เราเลยถูกรับน้องด้วยกัน ผมมองเธอบ่อยมากครับ เหมือนรู้สึกผมกำลังชอบเค้าอ่ะ (เหมือนแต่งนิยายเลยง่ะ5555) ผมเลยให้เพื่อนไปขอเฟซเธอก็ผมอายอะ พอได้เฟซมาดีใจมาก เลยรีบกลับบ้านไปหาเฟซพี่เค้าแล้วชวนคุยครับ เค้าจำผมได้ที่ผมไปรับน้องกับเค้า เลยทำความรู้จักกัน ผมมีความสุขมากเลยครับ ตั้งแต่เกิดมาไม่มีเกย์หรือผู้หญิงหรือผู้ชายคนไหนทำให้ผมมีความสุขขนาดนี้ ผมเลยบอกเธอในแชทว่า พรุ่งนี้เช้าผมอยากไปหา แบบอยากให้ช่วยปั่นงานอะไรประมานนี้5555 เธอบอกว่าเธออยู่โรงอาหารครับ คือคืนนั้นผมดีใจมากจนนอนไม่หลับเพราะจะได้กลับไปคุยกับพี่เค้าอีก โอ้ยยย555 ผมเลยรีบมา รร.แต่เช้าเลยแหะๆ ผมเลยยืนมองหาเธอทั่วโรงอาหาร แต่ไม่เจอง่ะ เลยทักแชทไปบอกเธอให้มารับผมไปนั่งที่โต๊ะรุ่นพี่ครับ เลยไปนั่งปั่นการบ้านกัน คือผมมีความสุขสุดๆแล้วอะ แต่แล้ววันนี้เมื่อตอนเย็นเธอบอกกับผมว่า "พี่ไม่อยากคุยแบบชอบใครรักใคร เป้าหมายชีวิตของพี่ คือพี่ต้องเรียนต่างประเทศพี่ไม่อยากเสียใจหรือเสียดายจนไม่ทำตามฝันของพี่" ผมควรทำใจสินะครับ รู้สึกอึดอัดในใจยังไงไม่รู้อะครับ และอีกอย่างคือเธอเป็นอิสลามด้วย แล้วผมเป็นพุทธ เค้าบอกว่าไม่สามารถเป็นแฟนกันได้ อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับ และผมคิดว่า ความรัก กับ sex ผมว่ามันไม่เหมือนกันนะครับ เพราะผมกับไม่มีอารมทางเพศกับผู้หญิงเลย แต่กลับไปหลงรักเธอได้ไงก็ไม่รู้เนอะ
ผมเป็นเกย์แต่กลับไปหลงรักรุ่นพี่ผู้หญิงมอปลาย อกหักครับTT