ใครเคยเป็นแบบเราบ้าง😞

ครอบครัวเรา ทำอาหารขายในแต่ละวันของทุกๆเข้า แล้วเราก็จะช่วยพ่อกับแม่ล้างจานในวันยุด แต่เมื่อวานแม่บอกว่าไม่ต้องไปล้างจานที่มันอยู่ใกล้กับบ้านป้าเพราะป้าบอกว่า เสดอาหารมันไปค้างที่บ้านป้า แต่เราก็ล้างจนไม่เห็นเสดอะไรเลย เราก็พูดอะไรไม่ได้เพราะเราเป็นเด็ก ที่นี้เราก็มานั่งล้างอยู่ฝัง1 ของบ้าน ที่ตรงนี้สบายกว่าที่นั่นก็จริง แต่ที่นี่ไม่มีหลังคา เพราะแม่จะเอาไว้ล้างตอน มีงานที่บ้าน เราก็ได้มานั่งล้างจานกางสายฝนที่ กำลังจะตก แม่บอกว่าไม่ต้องล้างเดียวแม่กับมาจากที่ทำงานเดียวแม่ล้างเอง ที่นี่พ่อกับแม่ก็แยกกันไปทำงานก็เหลือแต่เราแล้วก็ตากับยาย พอตากับยายหลับเราก็แอบออกมาล้างจาน ตอนนั่นเราคิดแค่อย่างเดียวว่าเราจะต้องล้างจานให้เสร็จ แมว่าฝนจะแรงแค่ไหนก็ตามเพราะเราอยากช่วยแบ่งเบาแม่ได้บ้าง ตอนนั่นเราทังล้างจานแล้วก็ร้องให้ เพราะเราคิดว่าตอนแบบนี่ ด่าว่าไม่ให้เราล้างจานไกลเขดบ้านเค้า แต่ที่ตอนจะเป็นจะตายเรียกหาแต่แม่เรา เราเข้าใจนะว่าแม่เราเป็นหมอ แต่ตอนนี้ทำไม่ ป้าไม่เข้าใจเราบ้างว่า ฝนมันตก แถมยังว่าด่าเราอืกว่า อย่าให้เสดอาหารไปอยู่ที่บ้านสันแล้วก็เดีนไป ตอนนั่นน้ำตาเราไหลจนไม่มีน้ำตาให้ไหล ตอนนี้เราคิดอะไรไม่ออกคิด แค่ว่าอยากออกไปจากตรงนี้ไปอยู่ที่อื่นแต่เพราะตากลับยายเราจำเป็นต้องได้ อดทนเราก็พูดอะไรไม่ได้เพราะเราเป็นเด็ก ทุกคนเราควรบอกพ่อกับแมเราย้ายบ้านไม่เราทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว😔😞😰😶