เลิกเรียนแล้วไปทำงานดีมั้ย ?

เราอายุ 18 ปี เพิ่งจบปวช.กะลังต่อปวส. ตอนนี้เป็นช่วงที่เราปิดเทอม
เราเลยไปทำงานโรงงานแหล่งนึง ชีวิตโรงงานเป็นอะไรที่เหนื่อยมากๆยืน
ทำวันละ 8 ชม.ถ้าวันไหนทำโอก็ 12 ชม.ที่เราไปทำเราไม่ได้ร้อนเงินอะไรขนานนั้นหรอก
เราแค่อยากแบ่งเบาภาระทางบ้าน เราคิดว่าเราเป็นตัวภาระ ตัวปัญหา เลยไปหางานทำ
      ที่บอกว่าเป็นตัวภาระเพราะ พ่อกะแม่เราเลิกกันตั้งแต่เราเด็กๆ เราอยู่กะพ่อ
แต่พ่อไม่มีเวลาที่จะเลี้ยงดูเราเท่าไหร่ ปู่กะย่าเลี้ยงเรามาตลอด
และป้าเป็นคนส่งเสียค่าเลี้ยงดูเราทั้งหมด ย่ากะปู่มีอาชีพขายของ
เราสงสารที่เค้าต้องมาลำบากเลี้ยงเรา เราพยายามหาเงินทุกช่องทางเพื่อเก็บไว้ใช้ยามจำเป็น
ยามวิกิต แต่เราไม่เคยบอกที่บ้าน เพราะเราว่ามันงี่เง่าไปหน่อย
      ทุกวันนี้ทั้งรับจ้างพิมพ์งาน ทำรายงาน แปลภาษา และก็เพิ่งมาทำโรงงานช่วงปิดเทอม
วันนึงนอนไม่ถึง 3 ชม.ด้วยซ้ำ วันไหนว่างหน่อยก็ได้นอนเยอะ แต่ส่วนน้อยที่จะได้นอน
ที่บ้านด่าเราทุกวันว่าเราเป็นตัวขี้เกียจเอาแต่นอน ไม่ช่วยทำงานบ้าน เรารู้สึกแย่นะ
ด่าเราว่าเราทุกวัน เรามีน้องคนนึงแต่คนละแม่ ทุกคนเอาแต่ชมน้องว่าเป็นเด็กดี ช่วยงานบ้านช่วยขายของ
แต่ไม่เคยเห็นเราดีเลย ด่าว่าเราแรงๆ บางครั้งท้อกะสิ่งที่ทำอยากเลิกเรียนและไปทำงานไปใช้ชีวิตคนเดียว
     แต่ใจก็คิดว่ายังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณคนที่บ้านที่เลี้ยงก็เลยทน คนที่บ้านไม่เคยรู้ว่าเราทำอะไรเพื่อเขาบาง
แต่เราไม่บอกเองละ ช่วยไม่ได้นี้นะ 55555 เราอาจจะไม่ดีอยากที่เขาว่าก็ได้
เคยคิดจะหนีออกจากบ้านหลายครั้ง เงินมีงานมี
      แต่ก็อย่างว่ามันก็ดหมือนการหนีปัญหาเรามันไอ้ขี้แพ้ที่ไม่เคยมีดีสักอย่าง
เรียนได้เกรดน้อย เพราะ ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย แต่ใช่ว่าจะเรียนไม่รู้เรื่องนะ
แค่ไม่ค่อยได้ส่งงานแต่เราก็ทำดีที่สุดเท่าที่คนๆจะทำได้แล้ว เราเหนื่อยเราท้อ
ไม่เคยมีใครให้กำลังใจเรา แต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป เลยมาระบายให้เพื่อนๆพี่ๆ
และอยากขอคำปรึกษาว่าควรจะทำยังไงต่อดีอะค่ะ
#นี้เป็นกระทู้ของเราถ้าไม่ดีหรือน่าเบื่อยังขอโทดด้วยนะคะ