แอบรักเพื่อนคะ แต่เขาไม่สนใจ

อาจเป็นเพราะความบังเอิญ....ที่ทำให้เราสองคนได้มาเรียนที่เดียวกัน สอบห้องเดียวกันรู้จักัน มันเหมือนความฝันที่ไม่อยากตื่นเลย
เรื่องมันเริ่มจาก ม.1 เราได้เจอกันตอนที่ติวก่อนสอบเลือกห้อง ตอนนั้นเราเจอกัน เรารู้สึกได้ทันทีเลยว่า...."เราชอบคนนี้มาก" สุดใจเลย
จนเราสองคนได้รู้จักกันได้คุยกัน จนวันที่ผลสอบออก..เรากับเค้าอยู่คนละห้องกัน แต่อยู่ห้องข้างๆกัน (เหมือนฝันสลาย) ทำไรไม่ถูกเลย
หลังจากวันนั้นเราสองคนก็คุยกันน้อยลง เหมือนความเป็นเพื่อนมันหายไป แต่เราก็เฝ้ามองเขาตลอด เวลาที่เดินสวนกันเราก็อดมองเขาไม่ได้
(ก็เขาน่ารักนิ) แต่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปมากกว่าเดิม เขาคบกับพี่ม.3 นกเลยง่ะ
เราเสียใจมากพอสมควร แต่ก้ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี.... หลังจากนั้นมา เขาสองคนก้เลิกกัน เราดีใจสุดขีด
จนขึ้นม.2 เราก็โสดเขาก็โสด มีโอกาสมากขึ้น... เราเริ่มคุยกันบ้าง คุยนิดๆหน่อยๆตามน้ำไป ).....
เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน และเขาก็คบกับพี่ม.6 (คบแต่รุ่นพี่ไม่เห็นสนใจรุ่นเพื่อนเลยง่ะ) นกอีกแล้วคับ.....
และก็ดีใจอีกครั้ง เพราะเขาก็เลิกกันอีกตามเคย... ในช่วงพที่เขามีแฟนเราก็คบกับเพื่อนร่วมชั้นอยู่
ช่วงนั้นเราก็เลิกกับแฟนเหมือนกัน โอกาสทองกลับมาอีกครั้ง...
จนขึ้นม.3 เรากับเขาก็คุยกันอีก แต่คุยน้อยกว่าเดิม...พอเราคุยกลับเขาเราก็กลับมาชอบเขาอีก จนเราอยากรู้ว่า "เขาเคยชอบเรามั้ย"
เราก้เลยให้เพื่อนไปถามให้ และคำตอบคือ "ชอบ" เราเเบบปี๊ดแตกอ่ะ คือดีมาก ดีใจอย่างกับได้ iphon8 อะไรเบอนั้นเลย
เราก็เลยทักแชทไปหาเขา เพื่อจะเอาคำตอบที่ชัดเจนจากเขาอีกครั้ง แต่เขาไม่ตอบแชทเราเลยง่ะ>>>>เราใช้เวลาเป็นอาทิตย์....เพื่อคำตอบ
และหลังจากนั้นมาไม่นาน...เขาก็คบกับพี่ม.6 อีกแล้ว...ครั้งนี้แบบเจ็บมาก เจ็บกว่าทุกครั้ง เจ็บยิ่งกว่าเดินชนเสาอีก
เราได้แต่บอกกับตัวเองว่า..."เหนื่อยมั้ย...พยายามเพื่อคนที่เขาไม่เห็นคุณค่าของเรา...ตัดใจเถอะ" เราควรจะตัดใจได้ตั้งนานแล้ว แต่เราแค่ไม่อยากรับรู้..."ว่าเขาไม่เคยชอบเรา" เหมือนคนที่วิ่งมาเจอทางตันแล้วออกไปไม่ได้ เราก็ตัดใจจากเขาไม่ได้เหมือนกัน.... เราอยากจะบอกกลับเขาตรงๆเลยว่า..."เราชอบเธอนะ' แต่เราคงไม่มีโอกาสได้พูดแล้ว เพราะเธอเลือกพี่เขาไม่ใช่เรา.... เราตัดใจจากเธอยากกว่าทุกครั้ง..."เราชอบเธอ" >>>ปลื้ม<<<