เรากับแฟนรู้จักกันผ่านเฟสบุ๊คโดยเรื่องมันเริ่มจากเราเลิกกับแฟนเก่ามาได้ประมาณ 4 ปี ทีนี้ก็เกิดอยากรู้อยากคุยกับเขาเลยสร้างเฟสบุ๊คปลอมขึ้นมา เพื่อที่จะแอดไปหาแฟนเก่าอยากรู้ว่าเขาเป็นยังไง แต่เราก็ไม่เคยทักไปได้แต่แอบส่อง (เฟสหลักบล็อกมันไว้) เฟสปลอมที่ไม่มีตัวตนเราใช้โพสระบายในเรื่องต่างๆ แต่ส่วนมากจะเป็นความรักมากกว่า เฟสจริงเรามีหน้าที่การงานที่ดี มีครอบครัวมีเจ้านายเป็นเพื่อนเลยไม่กล้าโพสอะไรมากมาย จนกระทั้งก็มีผู้ชายคนหนึ่งแอดเฟสเรามาเขาดูเป็นผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง อายุห่างกับเรา 9 ปี พี่เขาอายุ 35 ตอนนั้นพี่เขาเป็นตำรวจแต่ตอนนี้ลาออกแล้ว ไปทำไร่ทำสวน ขอเล่าละเอียดหน่อยนะเราอยากพูดถึงพี่เขา เขาทำให้เรามีความสุขมาก คุยสนุกพูดเรื่องตลกฮาๆให้เราไม่เครียด รู้ว่าชอบอะไรเขาจะใส่ใจหาให้แนะนำคอยเป็นที่ปรึกษาเวลามีเรื่องอะไรต่างๆ ที่เข้ามา นอนทีหลังไม่ว่าดึกแค่ไหนต้องรอเราหลับก่อน ตื่นเช้ารีบโทรหา ทักหา ตลอดทั้งวันก็คอยถามไถ่ห่วงเราตลอด เรารู้สึกดีมากตลอดระยะเวลา 2 เดือนที่เริ่มคุยกันจริงจัง จนกระทั้งนัดเจอกันเราอยู่ไกลกันมาก เราตัดสินใจบอกความจริงโดยการวีดีโอคอลและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง ลืมบอกไปเราใช้รูปปลอมสร้างขึ้นมา เราก็ตัดใจแล้วคิดว่าพอเถอะโลกในฝันกับความจริง มันเหมือนไม่สามารถเชื่อมโยงหรือโคจรมาหากันได้ แต่ผิดคาดพี่เขาบอกว่าเขารักผู้หญิงคนที่เขาคุยด้วยทุกวันถึงแม้จะไม่ใช่คนในรูปภาพ การนัดเจอยังคงดำเนินต่อไป พี่เขามาหาเรา แต่เราผิดสัญญาที่ไม่กล้าขับรถเก๋งออกไปรับเขา เพราะเราขับรถไม่เก่งและไม่กล้าขอพ่อด้วย เราเลยขับมอไซด์ออกไปเจอ เพราะมันก็ไม่ได้ไกลจากบ้านเรามาก เขาไม่พอใจเรา ก็ทะเลาะกันนิดหน่อย พี่เขาก็กลับบ้านในวันนั้นเลย เราเสียใจมาก คิดอะไรต่างๆ นานาว่าเพราะเหตุผลนั้นเหรอ มันติดอยู่ที่ใจเรานี่แหละ เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ ทะเลาะกันบ่อยขึ้น พูดจาหยาบคายด่าสารพัด เริ่มเปลี่ยนตรงกันข้ามทุกอย่าง กลับกลายเป็นเราที่วิ่งตาม เออลืมบอกเราไม่ได้ขี้เหล่นะ แต่เพราะรักเขามากขึ้นทุกวัน เริ่มหึง เริ่มหวง งี่เง้า ทะเลาะกัน ณ ตอนนี้ก็ยังทะเลาะกัน 555 แต่แล้ววันหนึ่งก็เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง แฟนเก่ามาที่เลิกกันไปตอนนี้ก็ 5 ปีกว่าแล้ว กลับมาขอคืนดี แต่เรารู้ใจตัวเองแล้วว่าเราไม่ได้รักแฟนเก่าอีกต่อไปรู้สึกรำคาญด้วยซ้ำ และก็ยังมีเพื่อนสมัยเรียนอนุบาลบ้านอยู่ตรงข้ามกันมาจีบพ่อแม่ของเราทั้ง 2 ฝ่ายก็ยินดีรู้เห็นเป็นใจกับเรา 2 คน แต่เราไม่ได้ชอบ เราก็ไม่รู้จะพูดยังไงได้แต่เงียบบอกยังไม่พร้อม เพราะผู้ใหญ่ยินดีมาก และคนนั้นก็เพื่อน รอแค่เราตกลงเขาก็ยินดีมาสู่ขอทันที เราควรจะทำยังไง คนไม่เคยรักกันมันจะฝืนใจให้รักกันได้จริงๆเหรอ แล้วคนที่เรารักเขาก็ไม่เคยรับรู้หรือสนใจเราเลย สถานการณ์อึดอัดมาก พอแค่นี้แหละเล่า 3 วันก็ไม่จบ ขอบคุณนะที่รับฟัง ^^! เราควรพอกับความรักตัวเองหรือวิ่งตามต่อ หรือจะลองเปิดใจรับคนใหม่เข้ามา หรือจะอยู่คนเดียว เอาจริงก็กลัวการมีชีวิตคู่ เฮ้ออออออ
คุณคิดยังไงกับเรื่องนี้ เราก็งงตัวเราเองเหมือนกัน ว่าทำแบบนั้นทำไม