กระทู้นี้ เราแค่อยากถามคนที่มีน้อง ทุกคนว่า "การที่เรามีน้องแบบนี้เป็นเรื่องปกติ...ใช่ไหม?"
เราจะเริ่มจากอธิบายเกี่ยวกับตัวเราก่อน
ส่วนตัวเราก็คิดว่า ไม่ใช่พี่ที่ดีเท่าไร เพราะเราไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับโลกภายนอกเท่าไร แล้วก็เรื่องวัยรุ่นทั่วไปก็ไม่ค่อยรู้ด้วย(เราเป็นโอตาคุมังงะนะ) และส่วนมากเราก็ใช่เวล่ส่วนใหญ่เล่นเกมอยู่ในห้องบ้าง อ่านหนังสือบ้าง ทั้งหนังสือการ์ตูนและหนังสือเรียน และก็รู้ตัวอีกอย่างด้วยคือ เราเป็นคนอยู่ไม่สุข ชอบทำนู้นทำนี้ เลยหาอะไรมาทำว่างๆ เช่น นั่งวาดรูป แล้วก็ กวาดๆถูๆบ้านไปเรื่อย(ถ้ามีอารมณ์นะ) ก็เลยคิดว่าเวลาน้องคุยกับเราแบบ "ไอ้เ*ี้ย ยุ่งห่าอะไร", "หยุดเผือกดิ", "หัดขอบคุณกูบ้าง กูช่วยตั้งเยอะ" และการพูดเสียดสีฯลฯ อีกมากมาย
แล้วก็การมองด้วยสายตาดุๆใส่ กับชอบกระฟัดกระเฟียดใส่คนเป็นพี่อย่างเรา มันเป็นเรื่องปกติไหมสำหรับพี่-น้อง ของครอบครัวอื่นๆเปล่า?
เราเคยลองเอาคำพูดพวกนี้ไปถามเพื่อนนะ เพื่อนก็บอกเป็นเหมือนกัน....
....แต่เรายังไม่เคยพูดรายระเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับน้องเราจริงๆเลย เพราะมักจะโดนผู้ปกครองสั่งไม่ใหเพูดเรื่องในบ้าน(แต่มันไม่ไหมแล้ววววว)
น้องสาวเรา จากที่เราสั่งเกตนิสัยมา(อย่าหาว่าเราคิดร้ายเกินไปนะ) น้องสาวเราชอบพูดจากับพ่อเราดี๊ดี กล้าพูดเลยว่าไม่เคยพูดคำหยาบใส่พ่อตัวเอง แต่กับแม่และเรา...ชอบพูดกระแทกกระทัน มากกกกกกกกกกกกก เน้นเลยว่ามากกกกกกกกก ไม่ได้เคารพความเป็นพี่-แม่กันเลย ให้ช่วยอะไรหน่อย สายตามักจะค้อนใสทันที่(เหมือนตัวร้ายในเมะเบย) แล้วถ้ายิ่งไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ก็จะเหวียงแบบ กรี้ดกร๊าด ทำร้ายข้าวของ แต่พอพ่อรู้เรื่องที่เกิดขึ้น...ก็จะร้องไห้ แล้วบอกว่าอย่างนู้นอย่างนี้ ทำให้หนูเป็นแบบนี้ แล้วด้วยความที่ว่าเป็นน้อง พ่อก็เชื่อ แล้วแม่เราก็คิดว่ามันแก้นิสัยแบบนี้ไม่ได้แล้ว ก็เลยหยวนๆไป ปล่อยให้เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ รวมไปถึงเรื่องความดีความชอบต่างๆที่เราทำ น้องของเราก็จะได้รับไปหมด พอเราแย้งว่าไม่ใช่ พวกเค้าก็ไม่เชื่อเราเลย ......!!!แต่เราไม่ชอบ!!! มันเหมือนกับน้องเราชอบทำตัวดีปิดทองหลังต่อหน้าพ่อ แล้วมาทำนาบนหลังคนกับฉัน แล้วมันก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนเด็ก(9-10 ปีได้แล้ว)
.
.
อยากจะถามว่า มันเป็นเรื่องปกติใช่ไหม? ถ้าใช่ฉันจะได้เฉยๆตามไป แต่ถ้ามันไม่ปกติละก็ ก็อยากได้วิธีกำราบหน่อบได้ไหม?
.
.
เพราะครั้งล่าสุดที่เราทะเลอะกับน้อง ถึงขั้นปาข้าวของใส่หน้ากันแล้วอ่ะ T T
***ปัญหาระหว่างพี่-น้อง...การอยู่ร่วมกันของพี่น้องที่ไม่เคารพกันเหมือนพี่น้อง***
เราจะเริ่มจากอธิบายเกี่ยวกับตัวเราก่อน
ส่วนตัวเราก็คิดว่า ไม่ใช่พี่ที่ดีเท่าไร เพราะเราไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับโลกภายนอกเท่าไร แล้วก็เรื่องวัยรุ่นทั่วไปก็ไม่ค่อยรู้ด้วย(เราเป็นโอตาคุมังงะนะ) และส่วนมากเราก็ใช่เวล่ส่วนใหญ่เล่นเกมอยู่ในห้องบ้าง อ่านหนังสือบ้าง ทั้งหนังสือการ์ตูนและหนังสือเรียน และก็รู้ตัวอีกอย่างด้วยคือ เราเป็นคนอยู่ไม่สุข ชอบทำนู้นทำนี้ เลยหาอะไรมาทำว่างๆ เช่น นั่งวาดรูป แล้วก็ กวาดๆถูๆบ้านไปเรื่อย(ถ้ามีอารมณ์นะ) ก็เลยคิดว่าเวลาน้องคุยกับเราแบบ "ไอ้เ*ี้ย ยุ่งห่าอะไร", "หยุดเผือกดิ", "หัดขอบคุณกูบ้าง กูช่วยตั้งเยอะ" และการพูดเสียดสีฯลฯ อีกมากมาย
แล้วก็การมองด้วยสายตาดุๆใส่ กับชอบกระฟัดกระเฟียดใส่คนเป็นพี่อย่างเรา มันเป็นเรื่องปกติไหมสำหรับพี่-น้อง ของครอบครัวอื่นๆเปล่า?
เราเคยลองเอาคำพูดพวกนี้ไปถามเพื่อนนะ เพื่อนก็บอกเป็นเหมือนกัน....
....แต่เรายังไม่เคยพูดรายระเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับน้องเราจริงๆเลย เพราะมักจะโดนผู้ปกครองสั่งไม่ใหเพูดเรื่องในบ้าน(แต่มันไม่ไหมแล้ววววว)
น้องสาวเรา จากที่เราสั่งเกตนิสัยมา(อย่าหาว่าเราคิดร้ายเกินไปนะ) น้องสาวเราชอบพูดจากับพ่อเราดี๊ดี กล้าพูดเลยว่าไม่เคยพูดคำหยาบใส่พ่อตัวเอง แต่กับแม่และเรา...ชอบพูดกระแทกกระทัน มากกกกกกกกกกกกก เน้นเลยว่ามากกกกกกกกก ไม่ได้เคารพความเป็นพี่-แม่กันเลย ให้ช่วยอะไรหน่อย สายตามักจะค้อนใสทันที่(เหมือนตัวร้ายในเมะเบย) แล้วถ้ายิ่งไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ก็จะเหวียงแบบ กรี้ดกร๊าด ทำร้ายข้าวของ แต่พอพ่อรู้เรื่องที่เกิดขึ้น...ก็จะร้องไห้ แล้วบอกว่าอย่างนู้นอย่างนี้ ทำให้หนูเป็นแบบนี้ แล้วด้วยความที่ว่าเป็นน้อง พ่อก็เชื่อ แล้วแม่เราก็คิดว่ามันแก้นิสัยแบบนี้ไม่ได้แล้ว ก็เลยหยวนๆไป ปล่อยให้เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ รวมไปถึงเรื่องความดีความชอบต่างๆที่เราทำ น้องของเราก็จะได้รับไปหมด พอเราแย้งว่าไม่ใช่ พวกเค้าก็ไม่เชื่อเราเลย ......!!!แต่เราไม่ชอบ!!! มันเหมือนกับน้องเราชอบทำตัวดีปิดทองหลังต่อหน้าพ่อ แล้วมาทำนาบนหลังคนกับฉัน แล้วมันก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนเด็ก(9-10 ปีได้แล้ว)
.
.
อยากจะถามว่า มันเป็นเรื่องปกติใช่ไหม? ถ้าใช่ฉันจะได้เฉยๆตามไป แต่ถ้ามันไม่ปกติละก็ ก็อยากได้วิธีกำราบหน่อบได้ไหม?
.
.
เพราะครั้งล่าสุดที่เราทะเลอะกับน้อง ถึงขั้นปาข้าวของใส่หน้ากันแล้วอ่ะ T T