เรื่องบุคคลในบ้าน โรคประจำตัว

เราชื่อ เอ (นามสมมุติ) ตอนนี้อายุ 18 เรียนสายวิทย์คณิต เราเป้นคนที่เครียดง่าย ขี้กังวล เเละชอบถุกดุประจำ เหตุผลก้ ลืมล้างจานบ้าง ไม่ซักผ้าบ้าง เอาง่ายๆ ทำงานบ้านช้าค่ะ เราก้อยากเล่นตามประสาเรา เรามีโรคประจำตัวค่อนข้างเยอะ ยกตัวอย่าง่ายๆก่ฉี่รดที่นอนค่ะ ถามว่าอายมั้ย ก้นิดหน่อยค่ะ ถ้าเครียดหรือ ก่อนเมนมา จะเป็นค่ะ ละก้ช่วงที่อากาศหนาว เป้นคนกินน้ำน้อยค่ะ สุขภาพค่อนข้างเเย่  (นอกเรื่องละ) คือเเม่เราจะชอบมาดุว่าฉี่เเล้วทำไมไม่ซัก บลาๆๆ ไอ่เราก้ไม่ค่อยว่างซัก คือจะเก้บรวมๆไว้ซักวันเสาร์หรือวันอาทิตย์ครั้งเดียว เเม่เคยถามว่าอยากปรึกษาหมอมั้ย เราบอกเเม่เเค่ง่า ครียดถึงเป็น เเม่ก้ถามว่าเครียดอะไร เราก้บอกไปหลายๆเรื่อง แต่บอกไม่หมดค่ะ บอกหมดเดี่ยวเป้นเรื่องอีก ยิ่งหัวโบราณอยุ่ เลยทำให้เราค่อนข้างเก้บตัว มีอะไรไม่เคยบอกหรอก เก้ยเงียบ เพราะบอกทีไร ก้โดนด่า บางคนอาจบอกว่าที่ด่าเพราะรัก ใช่ค่ะ อันนั้นรุ้ เเต่นี่คือบอกไม่บอกก้โดนเหมือนกัน คือ " โตเเล้วไม่รุ้จักโต " คือ ... เราผิดมากขนาดนั้นเหรอค่ะ บางครั้งที่เราเครียด ก้เพราะเเม่หรือพ่อนั่นแหลค่ะ ด่าเราบาง เปรียบเทียบเรากับคนอื่นบ้าง ไม่ยอมให้ไปไหนมาไหนเองบ้าง เราถูกเลี้ยงเเบไข่ในหินค่ะ มดไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม เเทบจะถุกปิดกั้นจากโลกภายนอกเลยค่ะ  เราเคยขอลิงเรียนมวย ก้ไม่ให้เราเรียน เราอยากเล่นดนตรี ก้ไม่อยากจะให้เราเล่น เรามาเรียนไกลบ้าน ก้เหมือนไม่อยากจะให้มา กลับบ้านค่ำก้โดนด่าอีก ไม่รับโทรศัพท์ก้โดนด่า รับตอนขับก้โดนด่า ชีวิตนี้เหมือนไม่มีเป้าหมายอะค่ะ ยิ่งพ่อยิ่งเเล้วใหญ่เลย เลี้ยงดีทุกอย่างจริงๆค่ะ ไม่ขาดตกบกพร่อง ซื้อโทรศัพท์ให้ ให้เงินตอนปีใหม่ ถามว่าดีใจมั้ย ดีใจค่ะ เเต่อยากได้อิสระมากกว่าของพวกนี้นะค่ะ อยากที่จะเรียนรุ้โลกภายนอกบ้าง ว่าเค้าทำอะไรกันบ้าง เรื่องเเฟน มีค่ะ แม่รุ้ค่ะ เเต่เเม่ไม่ยอมรับ เเค่รับรุ้เฉยๆ แม่บอกว่าถ้ายังไม่มีตัง ก้ไม่ต้องเอาเข้าบ้าน ส่วนพ่อนะเหรอค่ะ เหอะๆ ถ้าให้รุ้ เราคงไปอยุ่ กทม. และเเฟนเรา อาจได้กลับบ้านเก่าเเน่ๆค่ะ .....
เราอยากคุยกับพ่อเเม่จริงๆจังๆนะค่ะ เรื่องนี้ ทางเเม่ฝ่ายชายยินดีรับค่ะ เเต่ฝั่งเราไม่ยินยอม ดี๊ดี~
นิสัยเราคือ ชอบอยุ่คนเดียว พึ่งตัวเอง โลกส่วนตัวสูง อารมณ์ค่อนข้างรุนเเรงทีเดียวค่ะ เคยคิดขั้นหนีออกจากบ้าน  เพราะบางครั้งทนไม่ไหว เเทบจะไม่มีชีวิตเป้นของตัวเองเลยค่ะ ...