ตามหัวข้อเลยค่ะ คือว่าเหมือนทุกวันนี้ต้องทำตัวให้ดูดี ทำตัวให้คนในสังคมเดียวกับเรายอมรับแล้วบางครั้งมันก็รู้สึกไม่สบายใจ เหมือนเราแคร์เขาว่าเขาจะมองเรายังไง พอบางทีเราดีไม่ได้เท่าเขาเราก็รู้สึกแย่ แล้วจะมีสายตามองเราแปลกๆไม่เหมือนเมื่อก่อน แต่พอได้กลับมาที่บ้านก็ยังมีคนที่รักเรารออยู่และพร้อมจะกอดเราทุกเมื่อ พร้อมที่จะรับฟังปัญหาของเรา แต่พอกลับมาที่บ้านเราก็เอาเรื่องที่ไม่สบายใจในสังคมนั้นมาคิดมันก็เหมือนติดอยู่ในใจเราตลอดเวลา
เราอยากจะหนีไปจากตรงนี้แต่ก็ทำไม่ได้ อยากรู้ว่าเราควรจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ที่เมื่อก่อนในสังคมนี้เราเคยมีความสุขมากๆกับสังคมนี้ แต่ตอนนี้มันก็มีเรื่องให้กังวลใจอยู่ตลอดเวลา อยู่อย่างไม่มีความสุขคะ มันแย่มากจริงๆเลยนะ
ควรสนใจคนที่รักเราหรือคนที่อยู่ในสังคมเดียวกับเรา
เราอยากจะหนีไปจากตรงนี้แต่ก็ทำไม่ได้ อยากรู้ว่าเราควรจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ที่เมื่อก่อนในสังคมนี้เราเคยมีความสุขมากๆกับสังคมนี้ แต่ตอนนี้มันก็มีเรื่องให้กังวลใจอยู่ตลอดเวลา อยู่อย่างไม่มีความสุขคะ มันแย่มากจริงๆเลยนะ