ใครเคยรู้สึกว่าชีวิตมันน่าสับสนบ้างไหมคะ?

คือช่วงนี้เราเจอทั้งสิ่งดีบ้างแย่บ้างเข้ามาในชีวิต แต่เวลาจะแย่ก็แย่แบบสุดแล้วมันก็รุ้สึกเครียดมากๆจนกลาบเป็นเบื่อโลกไปสักพักเลย หรือไม่ก็เวลาเจออะไรดีๆก็มีความสุขมากเกินไปจนหยุดคิดเรื่องนั้นๆไม่ได้เลย แต่รุ้สึกช่วงที่แย่ที่สุดคงเป็นช่วงเบื่อๆไม่ก็อะไรแย่ๆเข้ามามัยรู้แบบไร้ค่าแต่ไม่ไดถึงขั้นแบบอยากตายแต่มันแค่แบบถ้าเรื่องนี้ไม่เกิดมันน่าจะดีกว่านี้หรือไม่ก็ถ้าเราไม่ทำแบบนนี้มันน่าจะดีกว่าคือมันชอบกังวลเป็นพักๆ จนบ้างครั้งเวลาเรียนก็มีเหม่อบ้างไปเลย
ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างไหมคะ?