สวัสดีค่ะ วันนี้มีปัญหาชีวิตมาปรึกษาพี่ๆเพื่อนๆ ที่อาจจะเคยมีประสบการณ์รึผ่านประสบการณ์แบบนี้มาก่อน ขอแทนตัวเองว่าหนูนะคะ ก่อนหน้านี้หนูไม่เคยมีแฟนผู้ชายมาก่อน คบกับทอมตลอดค่ะ แต่เป็นคนที่รักเด็กอยากมีลูกมากและด้วยอายุตอนนี้ก็20 ปลายๆ เห็นเพื่อนแต่งงานมีครอบครัวไปบ้างเลยคิดว่า เอาละถึงคราวที่เราอาจจะต้องเปลี่ยนแปลงความคิดครั้งใหญ่ ปัจจัยหลักๆไม่เกี่ยวกับพ่อแม่ทั้งหมดนะคะ มีแฟนเป็นทอมแต่พ่อแม่ไม่ได้ห้ามค่ะ แต่พอวันนีงเราได้รู้ว่า เค้าอยากให้เรามีครอบครัวมีผู้ชายที่สามารถดูแลเราได้มากกว่า มีลูกหลานคอยดูแลตอนแก่ คือพ่อแม่กลัวเราเป็นผู้หญิงโสดแก่ตายไม่มีใครดูแลตอนแก่ค่ะ 55 หลังจากที่เราคิดจะเปลี่ยน เราก็ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวว่าเราจะเป็นผู้หญิงปกติเสียที จากที่ไม่ค่อยสนใจใส่ใจตัวเอง ก็หันมาดูแลตัวเองมากขึ้น คือก็คิดว่าเปลี่ยนตัวเองมาไกลค่ะ และในจุดที่คิดเปลี่ยนก็มีผู้ชายคนนึงที่อาจจะเป็นหนึ่งในปัจจัยด้วย พี่เค้าเป็นหมอค่ะ คือเราสองคนนี่เจอกันด้วยเหตุการณ์ ที่ไม่น่าจะสานต่อได้ และห่างกันร่วม 15 ปีเลยค่ะ พี่เค้าเคยผ่านการมีชีวิตคู่มาแล้ว แต่ก็ต้องเลิกกันไป อาจจะเป็นเพราะไม่มีเวลาให้ เพราะต้องทำงานสร้างครอบครัว เราเป็นคนที่เข้าไปในชีวิตเขาก่อน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเพียงแต่รู้ว่า อยากจะบรรเทาความทุกข์จากรักครั้งก่อนของเขาให้เบาบางลงมา หนูเข้าไปในชีวิตเขาแบบ ไม่ได้หวังให้เขามารัก แต่หนูก็คิดว่าหนูทำทุกอย่างด้วยความจริงใจและอยากที่จะทำให้โดยไม่หวังว่าเขาจะกลับมาสนใจหนู คนรอบข้างหนูบางคนไม่เห็นด้วยว่าทำไมเราต้องไปสนใจคนที่เคยมีครอบครัวมาก่อน เขามาหลอกหนูรึป่าว แต่หนูไม่ได้สนใจตรงนั้นค่ะ พอหลังจากที่หนูทำดีและใส่ใจเขา วันนึงเขาก็มาสารภาพค่ะว่าเขาเริ่มมีใจให้เราแล้ว เพราะเราทำกับเขาเหมือนที่เขาเคยทำให้คนรักของเขา เราสองคนเลยตกลงศึกษากันไปค่ะ เรามีอะไรที่คล้ายกัน ความคิด นิสัยบ้าๆบอ จนทำให้เรารู้สึกว่าเหมือนเราเคยรู้จักกันมาก่อนสักชาติ อายุห่างไม่ใช่อุปสรรคเลยค่ะ แต่มาวันนี้ วันที่เค้าสามารถเคลียร์ทุกอย่างได้หมด เปิดตัวเราได้อย่างเต็มที่ หนูกับมาคิดว่า ที่ผ่านมาหนูทำทุกอย่างทุ่มเท และรอเค้าพร้อมจะมีเราทุกอย่างเรารักเขาจริงๆไหม ที่ผ่านมามีอุปสรรคนะคะ และค่อนข้างหนักพอตัว ไหนจะเรื่องที่เราคบแบบเปิดเผยยังไม่ได้ เพราะเค้ายังจัดการเรื่องรักก่อนไม่จบในด้านทางกฎหมาย ไหนจะเรื่องความไม่มั่นใจในตัวหนูที่มีผู้ชายเขามาเยอะ คือไม่ได้สวยนะคะ แต่หนูก็ไม่ได้บอกใครว่ามีแฟน คือสถานะเราสองคนมนเมื่อไม่ชัดเจน หนูก็จะไม่ชัดเจนว่าเรามีแฟนเช่นกัน และคิดว่าเราควรเปิดใจศึกษาคนดีๆคนอื่นในระหว่างที่รอเค้าเคลียร์ มีผู้ชายดีๆผ่านมาเยอะค่ะ แต่หนูยังเลือกที่จะมั่นคงกับเขา แม้บางทีคนที่ต้องเสียใจคือหนู คนที่ต้องการความชัดเจนคือหนู แต่หนูก็อดทนรอค่ะ จนมันถึงวันที่ทุกอย่างมันลงตัวแล้วในตอนนี้ เราเปิดตัวเป็นแฟนกัน และคงคิดว่าอีกไม่นาน ถ้าอะไรมันลงตัวคงแต่งงานสร้างครอบครัว มีลูกกันไป ซึ่งหนูดีใจที่ทุกอย่างมัน จบแบบแฮปปี้ แต่มันอยู่ที่ตัวหนูเองค่ะ ที่หนูจะมั่นใจในตัวเองไหม ว่าถ้าเลือกเขา เราต้องทำใจหลังแต่งงานหลายเรื่อง เช่นเรื่อง งานของเขาที่ต้องเข้าเวรที่รพ.เราอาจจะไม่ได้นอนด้วยกัน และอายุห่างกันมากขนาดนี้ เรื่องบนเตียงเขาจะไหวไหมเพราะ เราคิดว่าเราให้ความสำคัญกับเรื่อง Sex มากพอๆกับความรัก และเราสองคนจะมีลูกได้รึป่าว เราสองคนต่างรักครอบครัวค่ะ คือจะแยกตัวมาอยู่สองคน ก็คงไม่เอา เลยต้องทำการตกลงว่า ถ้าเขาอยู่ที่ไหนเราจะไปอยู่กับเขาด้วย กลายเป็นคนมีหลายบ้านไปซึ่งตรงนี้เราไม่ซีเรียสค่ะ เพราะเราจะรู้ผลเสียของคนที่แต่งงานกันและแยกกันอยู่ มันต้องสร้างช่องโหว่ในชีวิตคู่มากขึ้นแน่ๆ ซึ่งหนูไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น ในตอนนี้รู้ว่าเหตุการณ์มันยังไม่ถึงขั้นที่คิด แต่กลัวว่าพอถึงวันนั้นเราจะโทษตัวเองไหมที่ไม่คิดให้ดีก่อน มีสามีเป็นหมอเราต้องทำใจกับเวลาที่เขาจะมีให้ เลยอยากจะมาถามพี่ๆค่ะ ว่าหนูควรต้องคิดแบบไหนให้รู้สึกว่า เราสบายใจและไม่ทำให้คนที่เรารักต้องเสียใจภายหลังค่ะ ขอบคุณค่ะ
เมื่อวันนึงเราได้ทำให้คนที่เรารักเขาข้างเดียวมารักเรากลับแต่เมื่อได้เขามาเรากลับไม่รู้ใจตัวเองว่าเรารักเขาจริงไหม?