ช่วยด้วยค่ะ มีใครเคยออกจากบ้านเพราะคำพูดของแม่มั้ยค่ะ

พอดีแม่เราเป็นคนที่ค่อนข้างพูดแรงมากๆ เริ่มจากสมัยเด็กๆ เอารองเท้าตบหน้าบ้าง จิกหัวด่าบ้าง พูดบ้างว่าเราไม่ควรเกิดมาเลย ถ้าไม่มี้ราครอบครัวคงสบายกว่านี้และพ่อคงไม่ต้องทำงานหนักขนาดนี้ มันแรงมากขึ้นเรื่อยๆจนเป็นคำพูดที่ว่า จิตใจสกปรก หน้าตาก็สกปรก มองดูก็รู้แล้วว่าเป็นคิดแต่เรื่องชั่วๆ ขี้อิจฉา คิดแต่สิ่งไม่ดี และที่หน้าเป็นแบบนี้เพราะจิตใจสกปรก(หน้าเราสิวขึ้นเรื้อรังไม่ได้เยอะมากมายแค่รอยแดง) ขี้อิจฉาน้อง คิดว่าตัวเองดูดีมากหรอ เริ่มต้นเลยเราแค่เสนอวิธีแก้ไขปัญหาและบอกข้อเสียของน้อง เพื่อที่จะให้แม่ไปบอกน้อง เพราะน้องเป็นคนก้าวร้าว แต่เรากลับโดนว่าแบบนั้นเรารู้สึกเสียใจมาก เจ็บจนบอกไม่ถูก เราไม่รู้จะปรึกษาใคร เราเลยโพสสเตตัสในเฟสว่าวันนี้เป็นวันที่เสียใจมากที่สุด พ่อก็ได้ทักเฟสเรามาบอกว่าที่แม่พูดไปเพราะรัก เราเลยบอกว่ารักเราหรอถึงพูดแบบนี้ พูดกับเราว่ามองหน้าเราก้รุ้เลยว่าเราเป้นคนจิตใจสกปรก มีแต่สิ่งไม่ดี พ่อก็ตอบกลับมาว่าก็น่าจะรู้ว่าแม่เป็นคนพูดตรงๆ เรายิ่งเจ็บเข้าไปอีก ตอนนี้เรากำลังจะขึ้นปี2 เราคิดว่า้ราจะแยกออกมา เราควรวางแผนชีวิตยังไงดี เราไม่ไหวแล้ว เจอหน้าพ่อแม่ทีไรก็จะร้องให้ คิดแต่ว่าพ่อแม่เจอหน้าเราก็จะคิดว่าเราเป็นแบบนั้น เป็นคนอย่างงั้น เราเจ็บมาก เราควรทำยังไง ตอนนี้ทำไรไม่ได้นอกจากคิดอยุ่อย่างงั้นและเอาแต่ร้องให้