กลับมาคืนดีกัน...แต่มันไม่ได้รักเหมือนเดิมแล้ว?

ผมกับแฟนคบกันมา 11 เดือนละครับ เดือนหน้าก็ครบปีพอดี
แต่หลังจากที่มีเรื่องทะเลาะและเลิกกันมาหลายๆครั้ง ผมก็ยิ่งรู้สึกเหนื่อยไม่อยากคบต่อแล้ว
หลังๆมาเขารักสันโดษมากขึ้น พอทะเลาะก็ขอแยกกันอยู่ ตอนนี้ก็แยกกันอยู่มาเดือนนึงละ
แต่พวกเราก็เจอกันบ้าง อาทิตย์ละครั้งตามที่เขาอยากได้

หลังจากที่แยกกันอยู่เดือนนึง ผมกลับมาถามตัวเองว่าผมรับได้เหรอแบบนี้
เพราะว่าผมไม่ได้ต้องการความรักที่อยู่ห่างกัน ผมอยากได้คนรักที่พร้อมจะอยู่ด้วยกัน
แต่เขาอยากมีช่องว่างบ้างตามประสาคนที่รักสันโดษ แต่พอห่างเราก็คุยกันน้อยลง
ผมอยากคุยนานๆ แต่เขาก็ไม่ว่าง ต้องทำงาน
ผมอยากโทรศัพท์ไปคุย วีดีโอคอล แต่เขาไม่ชอบคุยแบบนี้ชอบพิมพ์มากกว่า
ผมอยากคุยด้วยตอนดึก แต่เขาเป็นคนนอนไวสามสี่ทุ่มก็นอนแล้ว (ผมเลิกงาน 2 ทุ่ม เขาเลิกงานห้าโมง)
หลายๆอย่างมันไม่เหมือนมีผมอยากได้แล้ว ทั้งๆที่ผมรักเขามากนะครับ แต่ผมไม่ได้ต้องการความรักแบบนี้

ผมเคยขอให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่เขาบอกว่าไม่พร้อม แล้วพอไปๆมาๆหากันทุกวันเขาก็ไม่โอเค
มาขอร้องว่าอยากอยู่คนเดียว จนตอนนี้ผมเหงามาก ทั้งๆที่มีแฟน แต่เหมือนผมไม่มีใครเลยสักคน
ผมจะต้องทนจริงๆเหรอ ถ้าสถานะไม่โสด แต่ก็เหมือนไม่มีใครให้ดูแลหรืออยู่ใกล้
ผมต้องยอมเขาต่อไปเรื่อยๆเหรอ ต้องตามใจเขา ทั้งๆที่ผมก็มีความต้องการแบบนี้

เขาเคยตามใจผมแล้วที่มาอยู่ด้วยกัน แต่มันก็ไม่รอด เขาก็ทำได้ไม่นาน
ตอนนี้ก็มาทำตามความต้องการเขาบ้าง และผมกำลังจะหมดกำลังใจ
ผมเหงา ผมคิดถึงเขา ผมอยากคุยกับเขา แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ ตอนที่ผมพิมพ์อยู่นี้ผมก็ยังไม่เลิกงาน
แต่เขาก็ไม่ตอบไลน์ผมแล้ว น่าจะเตรียมตัวนอนไปแล้ว

กลับบ้านไป ผมก็ไม่มีใคร ได้แต่เวิ่นเว้อคิดถึง เหงา....ผมต้องทนจริงๆเหรอ
มันไม่ใช่ความรักในแบบที่ผมอยากได้เลย หรือว่าเราต่างกันเกินไปจริงๆครับ