ไปต่อหรือพอแค่นี้

สวัสดีค่ะเรามีเรื่องจะปรึกษาหน่อยค่ะ ตอนนี้เราสับสนกับความรู้สึกตัวเองมาก คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ เราคบกับแฟนเรามาประมาณ เกือบๆ 5 ปี ตลอดเวลาที่คบกันชีวิตความรักเราก็ดีหมดทุกอย่าง ยกเว้นที่ช่วงแรก แฟนเราเขาชอบเเอบคุยกับคนอื่น เวลาเราจับได้เราโกรธเป็นเรื่องปกติ แต่เราเริ่มที่จะเปลี่ยน จากเมื่อก่อนไม่เคยระเเวงอะไรเลย ไม่ตาม แบบเขาจะทำไรก็ตามใจหมด หลังจากมีเรื่องพวกนี้เข้ามาเราก็กลายเป็นคนขี้ระแวงมากขึ้น เขาก็เคยบอกนะว่าเราขี้ระแวงมากไป เราก็พยายามกลับมาตามใจเค้าเหมือนเดิม เวลานับจากตอนนั้นจนถึงตอนนี้ เรื่อง ผญ ก็เงียบไป จนเรื่องมันแดงเมื่อปลายเดือนที่แล้วเพราะแฟนน้องเขามาบอก ว่าแฟนเราแอบคุยกับแฟนเค้ามาเกือบ 4 ปี ง่ายๆเลยนะคะคือ เเฟนเราอ่ะ เขาทำกับน้องคนนั้นแบบเกินคำว่าไม่ได้คิดอะไร เป็นห่วงเป็นใย ซื้อเสื้อผ้า ซื้อของให้ เวลาไปไหนก็จะซื้อของมาให้น้องเขาตลอด วีดีโคอลกันตอนเราไม่ว่าง โทรหากัน  (เขาสมัคเฟสใหม่คุยกัน เราถามรหัสเฟสนั้นมาก็อ่านแชททั้งหมดอ่านไปร้องให้ไป) ซึ่งแฟนเราไม่เคยทำแบบนั้นกับเราเลย 5555+ เราถามเค้าสองคนนะว่าทำไปได้ไง พวกเขาสองคนตอบว่าไม่ได้คิดอะไร โอเคเราคงดีไม่พอสำหรับเขา เราขอเลิกแต่เเฟนเราเขาบอกว่าจะไม่ทำอีก ซึ่งเราก็คุ้นเคยกับคำนี้มามากพอ ตอนนี้เราให้โอกาสแก้ตัวอีกครั้ง แต่ความรู้สึกเราเหมือนว่าความรักที่เคยมี มันลดลงเรื่อยๆ เราไม่รู้จะทำไง จะเดินออกมาก็เป็นห่วงเค้า หรือว่าคบเค้าต่อไปเดียวความรักก็กลับมา ?
ปล. เเฟนน้องเค้า เพื่อนเรา เพื่อนแฟนเรา รุ่นน้องเรา ทุกคนรู้เรื่องหมด ยกเว้นเรา เขาไม่กล้าบอกกลัวเรามีปัญหากัน
ปล.1 แฟนน้องคนนั้นเขาเตือนทั้งสองแล้วว่าให้หยุดคุยกัน ต่างคนต่างมีแฟนแล้ว (ตอนนั้นเราซื่อบื้ออยู่ ไม่รู้เรื่องไรเลย)
ปล2. แอบไปหากันตลอดตอนว่าง (เขาชอบบอกเราว่าไปบ้านเพื่อน เราก็ไม่รู้เรื่องเช่นเดิม)
ปล.3 เราถามพวกเค้าว่า ถ้าเราไม่รู้เรื่องจะคุยกันต่อมั้ย พวกเค้าบอกว่าไม่รู้ ไม่ได้คิดอะไรกัน
ปล.4 ตอนที่รู้เรื่องเราคิดมากจนที่บ้านเป็นห่วง กินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ เก็บตัวอยู่ในห้อง ถ้าตอนนั้นเราไม่คุยกับครอบครัวเราคงป่วยเข้าโรงบาลไปแล้ว 555
ปล.5 อย่างน้อยเเฟนเราก็ยังมีข้อดีอยู่บ้างค่ะ

(เราไม่ได้มีเจตนาจะว่าเขาสองคนนะคะ เราดีไม่พอเองแหละ )
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ  😀😀