ผมก็แค่อยากจะละบายครับเรื่องมันมีอยู่ว่า
ตอนมัธยมปลายตอนนั้นผมได้ย้ายมาเรียนที่กรุงเทพตอนม.4แล้วผมได้แอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งผมก็ได้แต่แอบมองแบบไม่ให้ใครรู้มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนผมมันจับได้ว่าผมชอบผู้หญิงคนนี้เพื่อนผมมันก็แกล้งมันเลยไปบอกผู้หญิงคนนั้นว่าผมชอบผมก็เลยเอาวะเค้าได้รู้แล้วผมก็เลยทักfacebookไปคุยด้วยเราได้สนิดกันมากขึ้นแต่ผมก็ทำได้แค่คุยในfacebookพอเจอตัวจริงผมก็ไม่กล้าคุยกับเค้าเพราะผมเป็นคนขี้อายเราก้คุยกันมาเลยๆๆจนมาม.5พอถึงวันวาเลนไทน์ผมก็เอาช็อกโกแลตกับดอกกุหลาบไปให้แต่เราก็ยังไม่ใด้คุยกันก็อย่างที่บอกแหละครับผมเป็นคนขี้อายแต่เหมือนเค้าก็ชอบผมนะไม่รู้ผมคิดไปเองรึป่าวเพราะเวลาคุยเค้าก้มีมุขแบบหวานๆมาหยอกผมบ้างเป็นบางครั้งแล้วก็เวลาอยู่โรงเรียนพอเวลาเค้าเดินผ่านเพื่อนก็ชอบล้อดูเหมือนเค้าเขิลลนะบ้างครั้งก็ยิ้มแล้วก็ตีเพื่อนผมบางครั้งก็มองผมแล้วก็ยิ้มให้เเล้วก็รีบเดินไปเลยแต่พอมาช่วงหลังๆๆเค้าไม่ค่อยจะตอบfacebookผมนะไม่รู้ว่าเค้าไม่ว่างหรืออะไรผมแอบส่องfacebookเค้าทั้งวันแทบจะไม่ได้ออนเลยพอมาม.6ผมก็ท้อเลยพยายามที่จะเลิกชอบเค้าให้ได้เพราะจบม.6ไปผมกับเค้าคงไม่ใด้เจอกันอีกแต่ผมก็ทำไม่ได้เพราะยังเจอกันทุกวันผมเลยคิดที่จะมีแฟนเผื่อจะลืมเค้าได้แต่ก็ลืมไม่ได้ครับผมก็ได้เลิกกันผู้หญิ่งอีกคนเพื่อกลับไปชอบผู้หญิงคนเดิมที่ตามจีบมา3ปีแต่ก็ไม่ติดพอถึงวันวาเลนไทน์ผมก็เอากุหลาบกับช็อกโกแลตไปให้เหมือนเดิมแล้วผมก็ตาจีบเค้าไปเลยๆๆจนผมก็จบม.ุแล้วเรา2คนก็ได้แยกย้ายกันไปเรียนตามความฝันของตัวเองแต่ทำไมขนาดไม่ใด้เจอกันผมก็เลิกชอบเค้าไม่ใด้สักที ผมลืมบอกไปผู้หญิงคนนี้เค้าเป็นเด็กเรียนได้เกรดสู้ที่สุดในสายชั้นเลยแล้วเธอเป็นคนนิสัยดีมาก
ชอบช่วยเหลือเพื่อนนี้แหละคือเหตุผมที่ทำให้ผมชอบเค้า
นี้แหละคือชีวิตของม.ปลายทำอย่างไงผมถึงจะเลิกชอบเค้าได้นะ
คนแอบชอบ
ตอนมัธยมปลายตอนนั้นผมได้ย้ายมาเรียนที่กรุงเทพตอนม.4แล้วผมได้แอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งผมก็ได้แต่แอบมองแบบไม่ให้ใครรู้มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนผมมันจับได้ว่าผมชอบผู้หญิงคนนี้เพื่อนผมมันก็แกล้งมันเลยไปบอกผู้หญิงคนนั้นว่าผมชอบผมก็เลยเอาวะเค้าได้รู้แล้วผมก็เลยทักfacebookไปคุยด้วยเราได้สนิดกันมากขึ้นแต่ผมก็ทำได้แค่คุยในfacebookพอเจอตัวจริงผมก็ไม่กล้าคุยกับเค้าเพราะผมเป็นคนขี้อายเราก้คุยกันมาเลยๆๆจนมาม.5พอถึงวันวาเลนไทน์ผมก็เอาช็อกโกแลตกับดอกกุหลาบไปให้แต่เราก็ยังไม่ใด้คุยกันก็อย่างที่บอกแหละครับผมเป็นคนขี้อายแต่เหมือนเค้าก็ชอบผมนะไม่รู้ผมคิดไปเองรึป่าวเพราะเวลาคุยเค้าก้มีมุขแบบหวานๆมาหยอกผมบ้างเป็นบางครั้งแล้วก็เวลาอยู่โรงเรียนพอเวลาเค้าเดินผ่านเพื่อนก็ชอบล้อดูเหมือนเค้าเขิลลนะบ้างครั้งก็ยิ้มแล้วก็ตีเพื่อนผมบางครั้งก็มองผมแล้วก็ยิ้มให้เเล้วก็รีบเดินไปเลยแต่พอมาช่วงหลังๆๆเค้าไม่ค่อยจะตอบfacebookผมนะไม่รู้ว่าเค้าไม่ว่างหรืออะไรผมแอบส่องfacebookเค้าทั้งวันแทบจะไม่ได้ออนเลยพอมาม.6ผมก็ท้อเลยพยายามที่จะเลิกชอบเค้าให้ได้เพราะจบม.6ไปผมกับเค้าคงไม่ใด้เจอกันอีกแต่ผมก็ทำไม่ได้เพราะยังเจอกันทุกวันผมเลยคิดที่จะมีแฟนเผื่อจะลืมเค้าได้แต่ก็ลืมไม่ได้ครับผมก็ได้เลิกกันผู้หญิ่งอีกคนเพื่อกลับไปชอบผู้หญิงคนเดิมที่ตามจีบมา3ปีแต่ก็ไม่ติดพอถึงวันวาเลนไทน์ผมก็เอากุหลาบกับช็อกโกแลตไปให้เหมือนเดิมแล้วผมก็ตาจีบเค้าไปเลยๆๆจนผมก็จบม.ุแล้วเรา2คนก็ได้แยกย้ายกันไปเรียนตามความฝันของตัวเองแต่ทำไมขนาดไม่ใด้เจอกันผมก็เลิกชอบเค้าไม่ใด้สักที ผมลืมบอกไปผู้หญิงคนนี้เค้าเป็นเด็กเรียนได้เกรดสู้ที่สุดในสายชั้นเลยแล้วเธอเป็นคนนิสัยดีมาก
ชอบช่วยเหลือเพื่อนนี้แหละคือเหตุผมที่ทำให้ผมชอบเค้า
นี้แหละคือชีวิตของม.ปลายทำอย่างไงผมถึงจะเลิกชอบเค้าได้นะ