หรือว่าผมจะตกหลุมรักเธอเขาแล้ว

เรื่องมีอยู่ว่าผมไปงานบวชผมก็หลายโต๊ะคับเดินไปทั่วเพราะญาติกันรู้จักกันหมดแล้ววงดนตรีที่เล่นก็เป็นของพ่อผมคับพอผมกลับมาที่โต๊ะประจำเจอผู้หญิงคนนึงอายุน่าจะพอๆกับผม15-16นั่งโต๊ะห่างกันประมาณ1-3โต๊ะผมมองเธอคับเธอก็มองกลับมามองไปมองมาเกือบชั่วโมงผมมองไปเธอหันไปทางอื่นเธอมองมาผมหันไปทางอื่นเรื่อยจนผมเลิกมองแล้วนั่งเฉยๆคับจนกลับบ้าน(ในใจมันคงคิดไอ้นี้โลกจิต)แน่ๆอีกวันนึ่งเราเจอกันที่โบสตอนทรงพระเข้าโบสเจอเธอแล้วก็ทำอะไรจนเสร็จวิธีเราก็เอาของไปเก็บข้างในด้วยกับก็เห็นหน้ากันตั้งแต่เมื่อคืนแต่ยังไม่รู้จักกันนะคับจนมานั้งรวมกันคับแต่เราอยู่คนละฝั่งกับคับแต่นั้งตรงพอดีกันคับผมเห็นเธอจ้องผมอยู่แปปนึ่งผมก็มองกับเราจ้องตากันประมาณ7วิผมก็หันกลับไปคุยกับญาติเพราะไม่กล้ามองเธอนานจิงๆเราก็จ้องกันบ่อยมากแต่ผมเป็นฝ่ายหันกลับตลอดจนออกนอกโบสก็เหมือนเดิมคับพอกลับผมเห็นเธอกลับกับญาติผมก็ไม่กล้าทักนะเพราะกลัวไปหาว่าจีบลูกสาวเขาพีเธอผู้ชายก็ตัวใหญ่เกินแล้วก็ไม่ได้เจอกันแล้วคับผมเหลือเพียงภาพถ่ายเธอรูปเดียวที่ติดเธอในงานผมต้องติดต่อกับเธอสักครั้งพอดีจะมีวิธีไหนแนะนำที่จะหาเฟสไลน์เธอได้บ้างไปดูเช็คอินที่วัดเธอก็ไม่ได้เช็คอินคับ หรือว่าผมควรตัดใจจากเธอดีคับตอนนี้ผมพยามหาเฟสของเธอมาเพื่อนในเฟสญาติๆเพื่อนๆโรงเรียนไกล้เคียงอยู่คับแต่อยากเจอเธอจริงๆ อาจเรียกว่าหลงก็ได้ ที่เลามาอาจดูมโนแต่ผมเล่าตามความจริงคับ