ขออนุญาตท้าวความย้อนกลับไปก่อนนะคะ เพราะสุดท้ายเราจะขอความเห็นเพื่อนๆค่ะ
เรากับแฟนอยู่คนละ จ. มีคุยโทรศัพท์และวีดีโอคอลกัน แฟนทำงานไม่ค่อยว่างค่ะนานๆทีว่างก็คงได้มาหา
ตอนที่คบกัน เรางี่เง่าค่ะ ยอมรับตรงๆเลย ตอนนั้นเหมือนเด็ก คือวันนึงได้คุยกันแค่สวัสดีตอนเช้า และตอนเย็นที่แฟนเลิกงาน หรือบางทีแฟนเลิก 6 โมงก็พิมพ์มาบอกว่าจะนอน แล้วช่วงทุ่มกว่าๆก็ออกไปวิ่ง ทานข้าว เล่นเกมส์ 4ทุ่มแวะมาบอกฝันดี ประมาณนี้ เลยทำให้เราน้อยใจว่าแฟนไม่สนใจ (เมื่อก่อนนะคะ)
แล้วก็มีปัญหาเล็กน้อยเข้ามา ทั้งเรื่องเขายังไม่ลืมแฟนเก่า ต่างๆนาๆ ไม่มีเรื่องผู้ ญ อื่นนะคะ ส่วนใหญ่จะเป็นเราที่น้อยใจ
สุดท้ายไปบอกเลิกเขา วันนั้นพีคเพราะเครียดเรื่องเงินบวกกับเขาไปกินเหล้าแล้วไม่บอก มาบอกเอาตอน5ทุ่มแบบหายไปเลยเราก็โกรธจนบอกเลิก
วันต่อมาเราก็ไปคุยแบบให้ดูแลตัวเองดีๆนะ เขาก็บอกเขาก็ไปต่อไม่ไหวเหมือนกัน แล้วอยากอยู่คนเดียว
ด้วยความที่น้อยใจดันไปบอกเลิกแต่ใจไม่อยากเลิกก็พยายามทำใจอยู่นะ ก็มีสำนึกและเปลี่ยนความคิดใหม่ ให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้น
ซึ่งหลังจากเลิกกันมาก็คุยกันตลอดเป็นห่วงกันตลอด เขาก็บอกเป็นห่วง (แล้วไม่มีทะเลาะ ไม่มีมาน้อยจงน้อยใจแบบแต่ก่อนแล้วนะ)
แต่พอเราบอกว่าเราก็อยู่ข้างๆเขาตลอด เขาก็หาข้ออ้างมาบอกว่าให้เราไปเจอคนดีๆ และตัวเขาเองก็เริ่มหวั่นไหวกับคนอื่น จนเขาขอโทรมาระบายกับเรา
เราก็เป็นแม่พระให้คำปรึกษาไป แต่ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดมากเพราะพอฟังแล้วรู้เลยว่าเป็นแค่ความหลงชั่ววูบ และผู้หญิงเขาไม่ได้ติดต่อมาเลยค่ะ พยายามดึงสติเขา
พอคุยกันไปเรื่อยๆ เขาก็แอบมีหลุดบอกว่ารู้สึกดีนะ (ตอนคบกันเขาไม่เคยบอกว่ารักเราเลย) เราก็ถามว่าดีที่ไม่มีคนชวนทะเลาะแบบเมื่อก่อนหรอ เขาบอกไม่ใช่ ดีที่ได้คุยกับเตงแทบทุกวัน
แต่ไม่อยากกลับไปทะเลาะกันแบบเมื่อก่อน เราก็บอกว่าเราพยายามปรับตัวแล้วตอนนี้คือเราบอกตรงๆว่าเย็นขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากกกกกกกกก
เพราะช่วงนี้หันไปสวดมนต์ อ่านหนังสือแนวๆคิดบวกอ่าค่ะ
พอเราเงียบหายไป 1 วันนนนน กลับเป็นเขาที่ทักมาว่า เตงลืมเค้าแล้วใช่มะ (เราก็เอ้า คือยังไงถามทำไมก็ไล่เราเอง)
เขาบอกว่าที่ถามเพราะจะได้รู้สึกดีว่าเตงโอเค !! เราก็บอกเราก็ไม่ได้ลืม เพียงแต่ไม่อยากมาคุยให้ลำบากใจเปล่าๆ เขาก็บอกถ้าเขามีคนใหม่ก็คงจะมีเรา ผสมปนๆไปคงอีกนานกว่าจะลืม !!
พอมาวันนี้เขาก็บอกเราว่ารู้สึกเสียใจที่เหมือนเตงร่ำลา (คือเราบอกว่าเราจะไม่ไปวุ่นวายใจเขาหรอกก็ขออยุ่ห่างๆแบบนี้แต่อาจจะคุยน้อยลงแล้วล่ะ)
เขาก็เศร้าแล้วบอกว่าธรรมดาแหละคนที่รักจะจากไป (เราก็คิดในใจเอ้า ถ้าบอกว่ารักแล้วจะปล่อยเราทำไม)
เขาบอกอยากให้เราเจอคนที่ดีกว่า แต่ไปๆมาๆบอกสงสาร ที่เราต้องมานั่งรอแฟน เช้า เที่ยง เย็น แฟนก็มัวแต่เล่นเกมส์ไปวิ่งไม่มีเวลา บลาๆ (เป็นคำพุดที่เคยพุดเมื่อก่อน) แล้วเขาหมดกำลังใจไปต่อตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ..
เราก็ได้แต่ยอมรับและขอโทษ(ไม่รุ้กี่ครั้งแล้วที่บอกว่าเรารุ้สึกผิด ขอโทษและจะปรับปรุงตัว)
ซึ่งตอนนี้ไม่ว่าเขาจะว่าอะไรก็ได้แต่ยอมรับและบอกว่า ไม่อยากขุดอดีต เอาเป็นว่ายังรักเหมือนเดิมเป็นห่วงเหมือนเดิมแหละ เขาก็ร่ำลาบอกว่าให้เจอคนดีๆนะ
ผ่านไป ชม. คือโทรมา !! แต่เผอิญเรานอนปิดเครื่อง เลยโทรกลับ เขาก็ไม่ได้รับแต่พิมพ์มาว่า เตงโอเคขึ้นยัง แค่เป็นห่วง
เราก็ถามว่า คือไล่แล้วมาเป็นห่วงหมายความว่ายังไงงะ ? เขาบอกก็เป็นห่วงไม่ว่าฐานะอะไรก็ยังห่วง ... เรานี่แบบก็คิดว่าผู้ชายคนนี้เป็นเมนส์ปะ หลายอารมณ์มากๆ (เคยเลิกกับแฟนคนเก่าๆคือถ้าเลิกคือต้างฝ่ายต่างหายไปเลยอ่ะ แต่คนนี้แปลก)
เราก็ได้แต่บอกไปว่าไม่เป็นไรอะ ถ้ามีโอกาสไงจะไปหานะ เขาก็บอกมาเลยจะรอ ..
สรุปว่าทุกวันนี้คุยเค้าๆเตงๆเหมือนปกติ แต่จะไม่ล้ำเส้นเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ คุยในแบบเชิงให้กำลังใจกัน
แต่ตัวเราเองอะ อยากเป็นแฟนเหมือนเดิมนะ คือเราอยากดูแลเขามากๆ และอยากเป็นคนพิเศษสำหรับเขาด้วย
ตอนนี้ลังเลมากๆว่า จะคุยต่อหรือจะเว้นช่วงให้เขาไปคิดทบทวน (เผื่อว่าเขาอยากจะกลับมา รึเปล่า ??)
หรือเพื่อนๆมีวิธีไหนแนะนำไหม ถ้าอยากให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิม
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ ^^
ใครเลิกกับแฟนแล้ว แต่ยังคุยกันเหมือนเดิมทุกวันบ้างคะ ?
เรากับแฟนอยู่คนละ จ. มีคุยโทรศัพท์และวีดีโอคอลกัน แฟนทำงานไม่ค่อยว่างค่ะนานๆทีว่างก็คงได้มาหา
ตอนที่คบกัน เรางี่เง่าค่ะ ยอมรับตรงๆเลย ตอนนั้นเหมือนเด็ก คือวันนึงได้คุยกันแค่สวัสดีตอนเช้า และตอนเย็นที่แฟนเลิกงาน หรือบางทีแฟนเลิก 6 โมงก็พิมพ์มาบอกว่าจะนอน แล้วช่วงทุ่มกว่าๆก็ออกไปวิ่ง ทานข้าว เล่นเกมส์ 4ทุ่มแวะมาบอกฝันดี ประมาณนี้ เลยทำให้เราน้อยใจว่าแฟนไม่สนใจ (เมื่อก่อนนะคะ)
แล้วก็มีปัญหาเล็กน้อยเข้ามา ทั้งเรื่องเขายังไม่ลืมแฟนเก่า ต่างๆนาๆ ไม่มีเรื่องผู้ ญ อื่นนะคะ ส่วนใหญ่จะเป็นเราที่น้อยใจ
สุดท้ายไปบอกเลิกเขา วันนั้นพีคเพราะเครียดเรื่องเงินบวกกับเขาไปกินเหล้าแล้วไม่บอก มาบอกเอาตอน5ทุ่มแบบหายไปเลยเราก็โกรธจนบอกเลิก
วันต่อมาเราก็ไปคุยแบบให้ดูแลตัวเองดีๆนะ เขาก็บอกเขาก็ไปต่อไม่ไหวเหมือนกัน แล้วอยากอยู่คนเดียว
ด้วยความที่น้อยใจดันไปบอกเลิกแต่ใจไม่อยากเลิกก็พยายามทำใจอยู่นะ ก็มีสำนึกและเปลี่ยนความคิดใหม่ ให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้น
ซึ่งหลังจากเลิกกันมาก็คุยกันตลอดเป็นห่วงกันตลอด เขาก็บอกเป็นห่วง (แล้วไม่มีทะเลาะ ไม่มีมาน้อยจงน้อยใจแบบแต่ก่อนแล้วนะ)
แต่พอเราบอกว่าเราก็อยู่ข้างๆเขาตลอด เขาก็หาข้ออ้างมาบอกว่าให้เราไปเจอคนดีๆ และตัวเขาเองก็เริ่มหวั่นไหวกับคนอื่น จนเขาขอโทรมาระบายกับเรา
เราก็เป็นแม่พระให้คำปรึกษาไป แต่ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดมากเพราะพอฟังแล้วรู้เลยว่าเป็นแค่ความหลงชั่ววูบ และผู้หญิงเขาไม่ได้ติดต่อมาเลยค่ะ พยายามดึงสติเขา
พอคุยกันไปเรื่อยๆ เขาก็แอบมีหลุดบอกว่ารู้สึกดีนะ (ตอนคบกันเขาไม่เคยบอกว่ารักเราเลย) เราก็ถามว่าดีที่ไม่มีคนชวนทะเลาะแบบเมื่อก่อนหรอ เขาบอกไม่ใช่ ดีที่ได้คุยกับเตงแทบทุกวัน
แต่ไม่อยากกลับไปทะเลาะกันแบบเมื่อก่อน เราก็บอกว่าเราพยายามปรับตัวแล้วตอนนี้คือเราบอกตรงๆว่าเย็นขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากกกกกกกกก
เพราะช่วงนี้หันไปสวดมนต์ อ่านหนังสือแนวๆคิดบวกอ่าค่ะ
พอเราเงียบหายไป 1 วันนนนน กลับเป็นเขาที่ทักมาว่า เตงลืมเค้าแล้วใช่มะ (เราก็เอ้า คือยังไงถามทำไมก็ไล่เราเอง)
เขาบอกว่าที่ถามเพราะจะได้รู้สึกดีว่าเตงโอเค !! เราก็บอกเราก็ไม่ได้ลืม เพียงแต่ไม่อยากมาคุยให้ลำบากใจเปล่าๆ เขาก็บอกถ้าเขามีคนใหม่ก็คงจะมีเรา ผสมปนๆไปคงอีกนานกว่าจะลืม !!
พอมาวันนี้เขาก็บอกเราว่ารู้สึกเสียใจที่เหมือนเตงร่ำลา (คือเราบอกว่าเราจะไม่ไปวุ่นวายใจเขาหรอกก็ขออยุ่ห่างๆแบบนี้แต่อาจจะคุยน้อยลงแล้วล่ะ)
เขาก็เศร้าแล้วบอกว่าธรรมดาแหละคนที่รักจะจากไป (เราก็คิดในใจเอ้า ถ้าบอกว่ารักแล้วจะปล่อยเราทำไม)
เขาบอกอยากให้เราเจอคนที่ดีกว่า แต่ไปๆมาๆบอกสงสาร ที่เราต้องมานั่งรอแฟน เช้า เที่ยง เย็น แฟนก็มัวแต่เล่นเกมส์ไปวิ่งไม่มีเวลา บลาๆ (เป็นคำพุดที่เคยพุดเมื่อก่อน) แล้วเขาหมดกำลังใจไปต่อตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ..
เราก็ได้แต่ยอมรับและขอโทษ(ไม่รุ้กี่ครั้งแล้วที่บอกว่าเรารุ้สึกผิด ขอโทษและจะปรับปรุงตัว)
ซึ่งตอนนี้ไม่ว่าเขาจะว่าอะไรก็ได้แต่ยอมรับและบอกว่า ไม่อยากขุดอดีต เอาเป็นว่ายังรักเหมือนเดิมเป็นห่วงเหมือนเดิมแหละ เขาก็ร่ำลาบอกว่าให้เจอคนดีๆนะ
ผ่านไป ชม. คือโทรมา !! แต่เผอิญเรานอนปิดเครื่อง เลยโทรกลับ เขาก็ไม่ได้รับแต่พิมพ์มาว่า เตงโอเคขึ้นยัง แค่เป็นห่วง
เราก็ถามว่า คือไล่แล้วมาเป็นห่วงหมายความว่ายังไงงะ ? เขาบอกก็เป็นห่วงไม่ว่าฐานะอะไรก็ยังห่วง ... เรานี่แบบก็คิดว่าผู้ชายคนนี้เป็นเมนส์ปะ หลายอารมณ์มากๆ (เคยเลิกกับแฟนคนเก่าๆคือถ้าเลิกคือต้างฝ่ายต่างหายไปเลยอ่ะ แต่คนนี้แปลก)
เราก็ได้แต่บอกไปว่าไม่เป็นไรอะ ถ้ามีโอกาสไงจะไปหานะ เขาก็บอกมาเลยจะรอ ..
สรุปว่าทุกวันนี้คุยเค้าๆเตงๆเหมือนปกติ แต่จะไม่ล้ำเส้นเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ คุยในแบบเชิงให้กำลังใจกัน
แต่ตัวเราเองอะ อยากเป็นแฟนเหมือนเดิมนะ คือเราอยากดูแลเขามากๆ และอยากเป็นคนพิเศษสำหรับเขาด้วย
ตอนนี้ลังเลมากๆว่า จะคุยต่อหรือจะเว้นช่วงให้เขาไปคิดทบทวน (เผื่อว่าเขาอยากจะกลับมา รึเปล่า ??)
หรือเพื่อนๆมีวิธีไหนแนะนำไหม ถ้าอยากให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิม
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ ^^