ผมเป็นคนที่เกิดในยุค 90 ช่วงปลายๆ เพราะถ้ามองย้อนกลับไป ผมจะเป็นแค่เด็กประถมในช่วงยุค 90 แต่ผมก็ได้ใช้ชีวิตในช่วงนั้นอย่างมีความสุขและคุ้มค่า จนถึงทุกวันนี้ยังย้อนคิดถึงความรู้สึกสมันก่อนๆได้เป็นที่ตราตึงใจอย่างดี
สมัยยุค 90 เป็นยุคที่เทคโนโลยียังเข้าไม่ถึงมากนัก การใช้ชีวิตถึงเรียบง่าย ไม่มีใครเดินถือสมาร์ทโฟนเหมือนปัจจุบัน สมัยนั้นเท่าที่ผมจำได้ เด็กๆรุ่นเดียวกันกับผม ก็เดินถือดิจิไว หรือ ทามาก๊อต เขย่าทั้งวันจนเมื่อยแขนแต่ก็สนุกสุดๆไปเลยในสมัยนั้น
แล้วที่ชอบอย่างมากในช่วงยุค 90 คือ คุณลองจิตนาการว่า บ้านเมืองในสมัยนั้นมันสวยงามมากนะ สวยกว่าสมัยนี้อีก!! สมัยนั้นบ้านผมจะติดอยู่กับแม่น้ำ และข้างๆแม่น้ำจะมีวัด คนเข้าไปกราบไหว้เยอะมากๆ บางช่วงจะมีจัดงานริมแม่น้ำซึ่งเป็นตอนหัวค่ำ คนจะมาเยอะมาก จะเป็นตลาดเดินยาวไปจนสุดสายแม่น้ำ ทางเดินจะเป็นหินอ่อนสวยงามไปจนสุดทาง มีทั้งของกินของเล่นของใช้ขาย ผมไม่อาจจะอธิบายในคุณผู้อ่านออกมาได้ว่ามันสวยงามขนาดไหน ทั้งแสงไฟสีส้มสบายตา ทั้งผู้คนที่ปูเสื่อกันนั่งริมแม่น้ำจุดเทียน มาเป็นคู่ก็มี มาเป็นกลุ่มเพื่อนๆบ้างก็มี นั่งกันตามริมแม่น้ำ และมีทั้งเด็กๆที่วิ่งเล่นไล่จับกันอย่างสนุกสนาน ถนนทางเดินสามารถมองเห็นบรรยากาศต้นไม้แสงเทียนและธรรมชาติได้อย่างทั่วถึง!! ซึ่งในสมัยนั้นคนจะเดินมาไม่ก็นั่งรถเมล์เพราะคนมีรถส่วนตัวใช้ค่อนข้างน้อย!! ไม่เหมือนสมัยนี้ที่ใครๆก็มีรถส่วนตัวใช้จนจะไปไหนมาไหนก็ต้องใช้รถ จอดรถกันเต็มไปหมดจนมองไปทางไหนก็มีแต่รถเต็มไปหมด
ตอนนั้นเวลาตื่นเช้าผมก็จะชอบดูการ์ตูนช่อง 7 ก่อน แล้วก็ไปต่อที่ช่อง 9 ถ้าให้เรียงการ์ตูน จำของช่อง 7 ไม่ได้ช่อง 9 เรื่องแรกจะเป็นโดเรมอน แล้วต่อด้วย รถคาสเกีย และก็ .... เรื่องสุดท้ายน่าจะเป็นโคนันนะ เท่าที่จำได้ ดูรวดเดียวตั้งแต่ 7โมงยัน 10 โมง 555555 ถ้าเป็นตอนเด็กผมจะชอบปวดท้องเข้าห้องน้ำตอนเช้าแต่การ์ตูนของผมยังจะฉายอยู่ ผมก็ต้องอดดูไปตามๆกัน ตอนนั้นเสียใจมากกก มาปวดอะไรตอนนี้ ถ้าเป็นสมัยนี้คงถือสมาร์ทโฟนเข้าไปดูในห้องน้ำชิวๆ ไม่ก็ดูย้อนหลังเอา แต่สมัยนั้นพวกเว็ปอะไรยังไม่มีเลยครับ มีแต่โนเกีย 3310 มีเกมส์หนอนกับเกมส์ตะลุยอวกาศ 7 หรือ 8 ด่านนี่แหละจำไม่ได้ สมัยนั้นยืมของพ่อแม่มาเล่น เล่นจนน๊อคเป็น 10 รอบ 5555555 ไม่เคยเบื่อเลยนะ พอนึกถึงก็อยากเปิดเล่นซะตอนนี้เลย แต่ผมก็ชอบตอนนั้นมากกว่านะครับ จะทำอะไรก็ต้องตรงต่อเวลา 55555 มาเช้าเรื่องกันต่อ..
คุณลองนึกบรรยากาศตอนเช้าในช่วงนั้นสิ มันแตกต่างกับปัจจุบันมาก หรือผมรู้สึกไปเอง? มันเป็นเช้าที่สดใส ผมว่าท้องฟ้ามันสะอาดกว่าตอนนี้อะครับ(เป็นความรู้สึกของผมเองนะ) คุณลองมองขึ้นไปในตอนเช้าสิ และลองย้อนนึกถึงตอนคุณเป็นเด็ก ผมว่ามันไม่เหมือนเดิมนะ ผมอธิบายไม่ถูกมันมีอะไรมากกว่านั้นเยอะ มันเป็นความรู้สึกมากกว่า!! สมัยนั้นในช่วงปิดเทอม ก็จะมีไปเที่ยวกับเพื่อนๆและครอบครัวบ้าง ผมยังจำได้ตอนไปน้ำตกบนเขา นั่งรถท้ายกระบะกับเพื่อนๆพี่ พวกผู้ใหญ่เขาจะนั่งหน้า จะให้เด็กนั่งหลังแต่จะมีพี่ใหญ่คนที่โตสุดคอยคุม เพราะตอนเด็กๆสมัยนั้นผมและพวกเพื่อนๆจะร้องขอนั่งหลังกระบะกัน เพราะลมมันเย็นไม่ร้อนเหมืนสมัยนี้ ทางที่ขับรถไปจะเป็นถนน 2 เลนและมีอุโมงต้นไม้ตลอดทาง ผมชอบมากก ต้นไม้จาก2ฝั่งจะปกคุมถนนเป็นอุโมง แล้วมีแสงแดดลอดลงมาเป็นช่วงๆ มันสวยงามอย่างบอกไม่ถูกอะครับ ไม่ใช่แค่ถนนช่วงนั้นนะครับ มันจะมีตลอดทาง!! ต่อให้นั่งท้ายกระบะก็ไม่รู้สึกร้อนเลยครับ บรรยากาศร่มรื่นมากๆ มองไปทางไหนก็มีแต่สีเขียว ทุกครั้งที่ออกเดินทางรู้สึกเหมือนกับเป็นการผจญภัยไปในตัว!! ถ้าเป็นสมัยนี้มานั่งกระบะแบบนั้นอาจจะร้อนตายได้ เพราะตอนนี้เพิ่งไปล่าสุดถนนเปลี่ยนเป็น 6 เลนแล้ว ต้นไม้หายเกลี้ยงกลายเป็นภูเขาโล้นๆ แดดก็ร้อนสุดๆไปเลย ไม่น่าเที่ยวเหมือนแต่ก่อน TT
พอถึงน้ำตก ก็จะมีบ้านไม้ริมน้ำเป็นศาลาหลายหลังซึ่งเป็นที่พักผ่อนสำหรับคนมาเที่ยว หรือถ้าเด็กๆจะเล่นน้ำกัน พวกผู้ใหญ่ก็จะคอยดูเด็กอยู่บนศาลา ตอนนั้นพวกผุ้ใหญ่เขาก็สั่งไก่ย่างส้มตำมากินกันบนศาลา ศาลาจะติดกับน้ำตกเลย แบบสร้างบนโขดหินเป็นไม้ไม่สูงมากเกือบติดหิน สามารถกระโดดจากศาลาลงน้ำได้เลย บรรยากาศตอนนั้นผมชอบมาก พวกผู้ใหญ่ก็จะนั่งคุยเรื่องสนุกๆกัน ถ้าเปรียนตอนนี้พวกผู้ใหญ่ก็จะนั่งเช็ค fb ig mail ต่างคนต่างไปคนนั่งคนละมุม ตอนนั้นผมก็ลงล่นน้ำกับเพื่อนๆ จะมีห่วงยางให้เช่าอันละ 10 บาท เล่นได้ทั้งวัน บรรยากาศดีมาก ผมไปทางไหนก้มีแต่ผู้คนเอาใจใส่กับการละเล่น สนุกเฮฮา ไม่มีหรอกคนที่นั่งก้มหน้ามองจอ!! น้ำตกที่ผมเล่นมันจะมีสไลเดอร์โขดหินสนุกมาก!! สมัยนี้คงเปรียบได้กับ สไลเดอร์ของสวนน้ำต่างๆ
ทุกคนจะเช่าหวงยางแล้วก็เอาตูดหย่อนลงไปในช่วงกลางของห่วงยาง แล้วก็ปล่อยให้มันไหลไปตามทางโขดหินสนุกมากๆครับ แต่ถ้ารูสึกไหลไปไกลแล้วให้รีบหาหินเกาะแล้วรีบขึ้นฝั่งนะครับ เพราะทางน้ำไหลมันจะไหลลงเหวน้ำตก ผมเคยมีประการ์ณเฉียดตายแล้วนะครับ เดี๋ยวมาเล่ากันต่ออิอิ
ความรู้สึกตอนเป็นเด็กสมัยยุค 90 มีใครรู้สึกย่างงี้บ้างครับ
สมัยยุค 90 เป็นยุคที่เทคโนโลยียังเข้าไม่ถึงมากนัก การใช้ชีวิตถึงเรียบง่าย ไม่มีใครเดินถือสมาร์ทโฟนเหมือนปัจจุบัน สมัยนั้นเท่าที่ผมจำได้ เด็กๆรุ่นเดียวกันกับผม ก็เดินถือดิจิไว หรือ ทามาก๊อต เขย่าทั้งวันจนเมื่อยแขนแต่ก็สนุกสุดๆไปเลยในสมัยนั้น
แล้วที่ชอบอย่างมากในช่วงยุค 90 คือ คุณลองจิตนาการว่า บ้านเมืองในสมัยนั้นมันสวยงามมากนะ สวยกว่าสมัยนี้อีก!! สมัยนั้นบ้านผมจะติดอยู่กับแม่น้ำ และข้างๆแม่น้ำจะมีวัด คนเข้าไปกราบไหว้เยอะมากๆ บางช่วงจะมีจัดงานริมแม่น้ำซึ่งเป็นตอนหัวค่ำ คนจะมาเยอะมาก จะเป็นตลาดเดินยาวไปจนสุดสายแม่น้ำ ทางเดินจะเป็นหินอ่อนสวยงามไปจนสุดทาง มีทั้งของกินของเล่นของใช้ขาย ผมไม่อาจจะอธิบายในคุณผู้อ่านออกมาได้ว่ามันสวยงามขนาดไหน ทั้งแสงไฟสีส้มสบายตา ทั้งผู้คนที่ปูเสื่อกันนั่งริมแม่น้ำจุดเทียน มาเป็นคู่ก็มี มาเป็นกลุ่มเพื่อนๆบ้างก็มี นั่งกันตามริมแม่น้ำ และมีทั้งเด็กๆที่วิ่งเล่นไล่จับกันอย่างสนุกสนาน ถนนทางเดินสามารถมองเห็นบรรยากาศต้นไม้แสงเทียนและธรรมชาติได้อย่างทั่วถึง!! ซึ่งในสมัยนั้นคนจะเดินมาไม่ก็นั่งรถเมล์เพราะคนมีรถส่วนตัวใช้ค่อนข้างน้อย!! ไม่เหมือนสมัยนี้ที่ใครๆก็มีรถส่วนตัวใช้จนจะไปไหนมาไหนก็ต้องใช้รถ จอดรถกันเต็มไปหมดจนมองไปทางไหนก็มีแต่รถเต็มไปหมด
ตอนนั้นเวลาตื่นเช้าผมก็จะชอบดูการ์ตูนช่อง 7 ก่อน แล้วก็ไปต่อที่ช่อง 9 ถ้าให้เรียงการ์ตูน จำของช่อง 7 ไม่ได้ช่อง 9 เรื่องแรกจะเป็นโดเรมอน แล้วต่อด้วย รถคาสเกีย และก็ .... เรื่องสุดท้ายน่าจะเป็นโคนันนะ เท่าที่จำได้ ดูรวดเดียวตั้งแต่ 7โมงยัน 10 โมง 555555 ถ้าเป็นตอนเด็กผมจะชอบปวดท้องเข้าห้องน้ำตอนเช้าแต่การ์ตูนของผมยังจะฉายอยู่ ผมก็ต้องอดดูไปตามๆกัน ตอนนั้นเสียใจมากกก มาปวดอะไรตอนนี้ ถ้าเป็นสมัยนี้คงถือสมาร์ทโฟนเข้าไปดูในห้องน้ำชิวๆ ไม่ก็ดูย้อนหลังเอา แต่สมัยนั้นพวกเว็ปอะไรยังไม่มีเลยครับ มีแต่โนเกีย 3310 มีเกมส์หนอนกับเกมส์ตะลุยอวกาศ 7 หรือ 8 ด่านนี่แหละจำไม่ได้ สมัยนั้นยืมของพ่อแม่มาเล่น เล่นจนน๊อคเป็น 10 รอบ 5555555 ไม่เคยเบื่อเลยนะ พอนึกถึงก็อยากเปิดเล่นซะตอนนี้เลย แต่ผมก็ชอบตอนนั้นมากกว่านะครับ จะทำอะไรก็ต้องตรงต่อเวลา 55555 มาเช้าเรื่องกันต่อ..
คุณลองนึกบรรยากาศตอนเช้าในช่วงนั้นสิ มันแตกต่างกับปัจจุบันมาก หรือผมรู้สึกไปเอง? มันเป็นเช้าที่สดใส ผมว่าท้องฟ้ามันสะอาดกว่าตอนนี้อะครับ(เป็นความรู้สึกของผมเองนะ) คุณลองมองขึ้นไปในตอนเช้าสิ และลองย้อนนึกถึงตอนคุณเป็นเด็ก ผมว่ามันไม่เหมือนเดิมนะ ผมอธิบายไม่ถูกมันมีอะไรมากกว่านั้นเยอะ มันเป็นความรู้สึกมากกว่า!! สมัยนั้นในช่วงปิดเทอม ก็จะมีไปเที่ยวกับเพื่อนๆและครอบครัวบ้าง ผมยังจำได้ตอนไปน้ำตกบนเขา นั่งรถท้ายกระบะกับเพื่อนๆพี่ พวกผู้ใหญ่เขาจะนั่งหน้า จะให้เด็กนั่งหลังแต่จะมีพี่ใหญ่คนที่โตสุดคอยคุม เพราะตอนเด็กๆสมัยนั้นผมและพวกเพื่อนๆจะร้องขอนั่งหลังกระบะกัน เพราะลมมันเย็นไม่ร้อนเหมืนสมัยนี้ ทางที่ขับรถไปจะเป็นถนน 2 เลนและมีอุโมงต้นไม้ตลอดทาง ผมชอบมากก ต้นไม้จาก2ฝั่งจะปกคุมถนนเป็นอุโมง แล้วมีแสงแดดลอดลงมาเป็นช่วงๆ มันสวยงามอย่างบอกไม่ถูกอะครับ ไม่ใช่แค่ถนนช่วงนั้นนะครับ มันจะมีตลอดทาง!! ต่อให้นั่งท้ายกระบะก็ไม่รู้สึกร้อนเลยครับ บรรยากาศร่มรื่นมากๆ มองไปทางไหนก็มีแต่สีเขียว ทุกครั้งที่ออกเดินทางรู้สึกเหมือนกับเป็นการผจญภัยไปในตัว!! ถ้าเป็นสมัยนี้มานั่งกระบะแบบนั้นอาจจะร้อนตายได้ เพราะตอนนี้เพิ่งไปล่าสุดถนนเปลี่ยนเป็น 6 เลนแล้ว ต้นไม้หายเกลี้ยงกลายเป็นภูเขาโล้นๆ แดดก็ร้อนสุดๆไปเลย ไม่น่าเที่ยวเหมือนแต่ก่อน TT
พอถึงน้ำตก ก็จะมีบ้านไม้ริมน้ำเป็นศาลาหลายหลังซึ่งเป็นที่พักผ่อนสำหรับคนมาเที่ยว หรือถ้าเด็กๆจะเล่นน้ำกัน พวกผู้ใหญ่ก็จะคอยดูเด็กอยู่บนศาลา ตอนนั้นพวกผุ้ใหญ่เขาก็สั่งไก่ย่างส้มตำมากินกันบนศาลา ศาลาจะติดกับน้ำตกเลย แบบสร้างบนโขดหินเป็นไม้ไม่สูงมากเกือบติดหิน สามารถกระโดดจากศาลาลงน้ำได้เลย บรรยากาศตอนนั้นผมชอบมาก พวกผู้ใหญ่ก็จะนั่งคุยเรื่องสนุกๆกัน ถ้าเปรียนตอนนี้พวกผู้ใหญ่ก็จะนั่งเช็ค fb ig mail ต่างคนต่างไปคนนั่งคนละมุม ตอนนั้นผมก็ลงล่นน้ำกับเพื่อนๆ จะมีห่วงยางให้เช่าอันละ 10 บาท เล่นได้ทั้งวัน บรรยากาศดีมาก ผมไปทางไหนก้มีแต่ผู้คนเอาใจใส่กับการละเล่น สนุกเฮฮา ไม่มีหรอกคนที่นั่งก้มหน้ามองจอ!! น้ำตกที่ผมเล่นมันจะมีสไลเดอร์โขดหินสนุกมาก!! สมัยนี้คงเปรียบได้กับ สไลเดอร์ของสวนน้ำต่างๆ
ทุกคนจะเช่าหวงยางแล้วก็เอาตูดหย่อนลงไปในช่วงกลางของห่วงยาง แล้วก็ปล่อยให้มันไหลไปตามทางโขดหินสนุกมากๆครับ แต่ถ้ารูสึกไหลไปไกลแล้วให้รีบหาหินเกาะแล้วรีบขึ้นฝั่งนะครับ เพราะทางน้ำไหลมันจะไหลลงเหวน้ำตก ผมเคยมีประการ์ณเฉียดตายแล้วนะครับ เดี๋ยวมาเล่ากันต่ออิอิ