[กระทู้ระบาย+ขอความเห็น] คนที่รักเรา และ คนที่เรารัก ควรเลือกใครคะ?

ยาวหน่อยนะคะ พยายามเรียบเรียงให้เข้าใจง่าย เท่าที่เป็นไปได้แล้ว
(กระทู้แรกของ log in นี้นะคะ ขออนุญาตไม่ใช้ log in หลัก เพราะคนที่กล่าวถึง เล่น pantip ทั้งคู่ค่ะ)

แนะนำก่อนล่ะกันค่ะ
เรา แทนว่า A
เพื่อนสนิท (ชาย) แทนว่า B
เพื่อน (ชาย) แทนว่า C นะคะ

เราอายุ 28 ค่ะ มีการงานมั่นคง ไม่เคยมีแฟน คือมีคนเข้ามาบ้าง แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เพื่อนกันน่ะค่ะ

ตอนนี้เรามีเรื่องกลุ้มใจมากที่อยากขอคำปรึกษา

เรากับ B เป็นเพื่อนสนิทกันมากกกกกค่ะ สนิทกันตั้งแต่เรียนมหาลัยแล้ว
จับคู่ทำงาน ไปไหนมาไหน กินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง เล่นกีฬาไปด้วยกันตลอด
เราก็เคยชอบ B นะคะ แต่ B ไม่เคยพูดอะไร เราก็เลยคิดว่า คงเป็นแค่เพื่อนกันล่ะมั้ง (เสียใจไปพักนึงเลย)

สุดท้าย ทั้งเรา ทั้ง B ก็แยกย้ายกันไปทำงานค่ะ (คนละจังหวัดเลย)
ยังมีนัดเจอกันเรื่อยๆ เดือนสองเดือนครั้ง ก็ยังคุยกันสนิทกันมาตลอด (ทั้งๆที่อยู่กันคนละที่)

พอทำงาน เรามาเจอ C ค่ะ ทำงานโต๊ะข้างๆกันพอดี ก็เลยสนิทกัน
แว้บแรกที่เห็นเนี่ยคือ โหยยยย หล่อมากกกกก หน้าตาตรงสเปกเลย (ตอนนั้นยังสงสัย หล่อขนาดนี้ โสดได้ไงเนี่ย)
ด้วยความที่ทำงานแผนกเดียวกัน โต๊ะติดกัน และบังเอิญมาก คอนโดเดียวกันอีก
ก็เลยสนิทกันมากค่ะ หัวหน้าแจกงานให้ ก็ได้เป็นบัดดี้กันตลอด
(ทั้งแผนกมี ผญ คนอื่นด้วยค่ะ แต่สายที่เราทำหลักๆ มีเราเป็น ผญ คนเดียวค่ะ)

ผ่านไป 1 ปี C ขอเราคบเป็นแฟนค่ะ (แฟนคนแรกของเราเลย)
ตอนนั้นเราคิดจริงจังกับ C มาก คือ อายุเราก็เริ่มเยอะแล้วล่ะนะ แล้ว C ก็เป็นคนดีมากด้วย ตั้งใจทำงานมาก เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ไม่ติดเกมส์ ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่เจ้าชู้ (เรากับ C ชอบสลับมือถือกันเล่นบ่อยๆค่ะ เค้าดูของเราได้ เราดูของเค้าได้ ไม่เคยหวง)

ฟังดูเหมือนจะดีใช่ไหมคะ? พอผ่านไป 1 ปี....เรารู้เลยค่ะ ทำไมก่อนหน้านี้ C ถึงไม่มีแฟน
C เป็นคนดีนะคะ เป็นเพื่อนที่ดี เป็นพนักงานที่ดี แต่เป็นแฟนที่ไม่ดีค่ะ
C ผิดสัญญากับเราตลอด (บางครั้งก็เรื่องเล็กน้อย เช่น ดูหนัง แต่บางครั้งก็เรื่องใหญ่ เช่น นัดทำงาน)
C ไม่เคยจำอะไรเกี่ยวกับเราได้เลย เช่น เรากินอะไรไม่ได้ เราอยากไปไหน เราชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
แม้แต่ วันครบรอบ C ยังจำไม่ได้เลยค่ะ ฮือๆ
วันเกิดเรา C ก็ไม่พูดอะไรกับเราเลย พอเราถาม C บอกว่า เผลอหลับไป
เวลาเราป่วย C จะถามแค่ เป็นอะไร กินยารึยัง 1 ครั้ง และจากนั้นจะ "ไม่ถามอีกเลย" ถึงเราจะไข้ขึ้นหนักมาก นอนสลบอยู่โต๊ะข้างๆ C ก็จะไม่มาถามไถ่อะไรเราต่อทั้งนั้นค่ะ

และที่สำคัญ เรารู้สึกว่า C ไม่ให้เกียรติเราในฐานะ ผญ เท่าไรนัก (แต่ส่วนนี้ เรายอม C เองด้วยแหละค่ะ ไม่โทษ ผช ฝ่ายเดียว)
เราไปนอนค้างห้อง C บ่อยมาก (เวลาเคลียร์งานไม่เสร็จ) แต่เรา กับ C ไม่เคยมีอะไรกันนะคะ
แต่ก็เกือบๆแล้วล่ะค่ะ ทำแทบจะครบทุกสเตปแล้ว ยกเว้นขั้นตอนสุดท้าย (เรายอมเค้าเองค่ะ ยอมรับผิดโดยดุษดี)

เวลาอยู่กัน 2 คน C ค่อนข้างมือไวนะคะ แต่พออยู่ที่สาธารณะ แม้แต่จับมือ ยังไม่จับเลยค่ะ
จนบางที เราก็สงสัยว่า C ไม่อยากให้ใครรู้รึเปล่าว่า คบเราเป็นแฟน
ซึ่งเพื่อนในกลุ่ม C คนอื่น (ที่ทำงานคนละที่) ก็ไม่มีใครรู้จริงๆค่ะว่า เรากับ C เป็นแฟนกัน

เราร้องไห้เพราะ C บ่อยมาก (ก่อนหน้านี้ไม่เคยต้องร้องไห้เพราะ ผช เลยค่ะ อกหักก็แค่ซึมๆ)
เราเลยขอเลิกกับ C
C พยายามรั้งเรานะคะ เค้าขอโอกาส เค้าบอกเค้าจะพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อเราให้ได้

ตอนเลิกกัน เราได้เจอกับ น้องสาวเค้าค่ะ พอคุยกันเลยรู้เลยว่า C เนี่ยถูกเลี้ยงมาแบบ ให้ดูแลตัวเองหมด พึ่งตัวเองอย่างเดียว
C เลยเป็นคนที่ไม่รู้จักการเทคแคร์คนอื่นค่ะ
(น้องสาวบอกว่า C เองก็มีปัญหากับเพื่อนสนิทและแฟนเก่าประเด็นนี้บ่อยๆ)

หลังจากเรารู้เรื่อง เราก็เลยพยายามให้โอกาสเค้า
แต่ทุกๆครั้ง C ก็ยังทำเราเสียใจด้วยเรื่องเดิมๆตลอด

จนถึงตอนนี้ สถานะ เรา กับ C คือ ลองดูนิสัยใจคอกันไปก่อน (คือมากกว่าเพื่อนนะ แต่ไม่ใช่แฟน)
แต่เราก็ยังไปนอนค้างห้อง C อยู่นะคะ (แย่เหนาะ ตัวเรา)

ระหว่างนี้ค่ะ ก็มีเรื่องใหม่มาให้เราต้องคิดอีก คือ B ค่ะ
อย่างที่บอกไปข้างต้น เรา กับ B สนิทกันมากๆๆๆ แม้จะทำงานคนล่ะที่ แต่ก็ยังนัดมาเจอกันบ้าง
ทุกครั้งที่เจอ ก็รู้สึกสบายใจทุกครั้ง เค้าเป็น ผช ที่เรารู้สึกเป็นตัวของตัวเองที่สุดเวลาอยู่ด้วย
เป็นคนที่เราสามารถพาได้ดูภาพที่หอศิลป์ ไปตระเวนหาร้านกาแฟนั่ง ไปลองน้ำหอม ไปงานมอเตอร์โชว์ อะไรแบบนี้ได้อย่างไม่ขัดเขิน 555

ตอนเราคบกับ C เราก็เล่าให้ B ฟังค่ะ
B ก็พยายามให้กำลังใจเรามาตลอด พยายามพูดข้อดีของ C ให้เราฟัง
C กับ B ไม่รู้จักกันนะคะ แต่เวลาเราระบายเรื่อง C B ก็จะพยายามหาเหตุผลว่า C ทำแบบนั้นเพราะอะไร เค้าอาจจะมีเหตุผลอื่นรึเปล่า เค้าอาจจะไม่ตั้งใจทำเราเสียใจ พยายามให้เรามองในแง่ดีเข้าไว้

จนสุดท้าย เราก็ ขอเลิก กับ C อยู่ดีค่ะ (ตอนนั้นเรายังไม่ทันได้บอก B นะคะ)
แล้ววันหนึ่ง เราก็ถาม B ขำๆค่ะว่า "เมื่อไหร่จะแต่งงาน เรารอเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวแกอยู่นะ"
B ก็เลยบอกเราค่ะว่า "จริงๆแล้ว เค้าชอบแกนะ"
เราก็อึ้งสิคะ (ไม่คิดว่าจะโดนสารภาพรักด้วยซ้ำ) ตอนแรกเราก็แซวติดตลกว่า "ชอบนี่ หมายถึงตอน สมัยเรียนรึเปล่า"
B บอกเรา ด้วยประโยคที่เราอึ้งกว่าเดิมอีกค่ะ "อื้ม เค้าชอบแกตั้งแต่ตอน มหาลัย แล้วแหละ ชอบมาตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังชอบอยู่ เค้าเคยคิดว่า ถ้าแกมีแฟน เค้าจะตัดใจได้ แต่เค้ารู้แล้วว่า เค้าตัดใจจากแกไม่ได้จริงๆ" (จำประโยคเป๊ะๆไม่ได้นะคะ ของจริงมันยาวกว่านี้ แต่ใจความประมาณนี้)

เรานี่ตกใจเลยค่ะ เท่ากับว่า B ชอบเรามาหลายปีมากๆๆๆ โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย
เราคิดว่า เรารู้ใจ B ที่สุดแล้ว B คิดอะไร เรารู้แทบทุกอย่าง
แต่เรากลับไม่รู้ว่า จริงๆแล้ว B ชอบเรา

เรา "แล้วทำไมตอนที่เรียน ถึงไม่บอก เราเคยชอบแกนะ แต่เราคิดว่าแกไม่ได้ชอบเรา เราเลยตัดใจจากแกไปแล้ว"

เราบอก B ค่ะว่า เราเลิกกับ C แล้ว
B ก็เลยบอกเราค่ะ "ถ้างั้น เค้าขอให้แกมองเค้าในแบบ ผช ได้ไหม แกให้โอกาสเราได้ไหม"
(ก่อนหน้านี้เวลามีใครถาม เราบอกคนอื่นบ่อยๆว่า เราไม่เคยมอง B ในฐานะ ผช เลยค่ะ เรามองว่า B คือ เพื่อนสนิทที่สุด)

สรุปคือ เราให้โอกาส B และ C ค่ะ
ทั้ง B และ C ไม่รู้จักกันนะคะ แต่เราเล่าเรื่องของ B ให้ C ฟัง และ เล่าเรื่องของ C ให้ B ฟังเช่นกัน
ทั้ง 2 คน รู้นะคะว่า เราดูๆกับทั้งคู่ เราไม่เคยปิดบังอะไร 2 คนนี้เลย เพราะรู้สึกว่า ถ้าปิดบัง มันก็ไม่แฟร์

ตอนนี้ สิ่งที่เราทำคือ ดูๆกันกับทั้ง 2 คน (ฮือออ ดูเป็นนางวันทองมากเลย)

กับ B : เป็นคนที่เราสนิทมากที่สุด สบายใจที่สุด เข้าใจกันและกันมากที่สุด รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรต้องการอะไร อยู่ด้วยแล้วเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด (เรากับ B แทบไม่เคยทะเลาะกันเลยค่ะ)
แต่ เราไม่เคยใจเต้น หรือว่า เขินอาย หรือว่า มีอารมณ์เรื่องแบบนั้น กับ B เลย

ทำให้เราไม่แน่ใจว่า จริงๆเรา รู้สึกกับ B แค่ เพื่อน รึเปล่า

กับ C : เป็นคนที่เวลาเราสุข เราก็สุขมากกกก แต่ถ้าทุกข์ ก็ทุกข์มากกกกก เป็นคนที่ทำเราเสียใจมากกว่าดีใจ แทบไม่เคยเป็นห่วงแทคแคร์อะไรเราเลย ผิดสัญญากับเราตลอด(แม้กระทั่งเรื่องเดิมๆ) แม้เรารู้ว่า C พยายามแล้ว เค้ากำลังพยายามปรับ แต่เราก็รู้ว่า เค้าไม่น่าจะเปลี่ยนได้ เพราะสุดท้ายหลายๆครั้ง ที่เค้าบอกจะเปลี่ยน เค้าก็เปลี่ยนไม่ได้ (เราเชื่อว่ามันเป็นนิสัยเดิมเค้า ที่ไม่รู้จักการดูแลคนอื่น ซึ่งมาเปลี่ยนตอนโตแล้ว คงจะไม่ได้แล้ว)
แต่เป็นคนที่เราอยู่ด้วยแล้ว ใจเต้นตุ้บๆๆ รู้สึกทำตัวไม่ถูก บางทีก็มีอารมณ์เรื่องอย่างว่า

เรารู้สึกว่า เราชอบ C แน่ๆ (แม้เค้าจะทำเราเสียใจหลายครั้ง เราก็ให้อภัยเค้าตลอด)

ที่เรากลุ้มคือ ในอนาคต เราควรเลือกใคร? เราควรทำยังไงต่อ?
เราพยายามคิดมาหลายเดือน แต่เราก็ไม่สามารถตัดใครสักคนออกไปได้เลย

ด่าเราได้นะคะ เรายอมรับว่า เราทำตัวไม่ดีจริงๆ
เราพยายามแล้ว แต่เราทำไม่ได้จริงๆที่จะเลือกใครสักคน
หรือเราควรจะอยู่คนเดียวดี หรือจริงๆเราไม่ได้รักใครเลย แต่เราเห็นแก่ตัวและรักแต่ตัวเอง

เราเครียดมากจริงๆ เราไม่อยากทำร้ายใครเลย เราควรทำยังไงต่อไปดีคะ?

น้อมรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ ขอบคุณค่ะ