เขาเป็นเพื่อนที่เราไม่เคยเปลี่ยนความรู้สึกไม่ว่าจะเจอใครหลายๆคน

เราแอบชอบเขาตั้งแต่ ม.2 จนถึง ม.6 เรารู้ช่วงที่มันอาจจะเจ็บสุด ปวดใจสุดๆก็ต้องเป็นวันที่เราต้องจากกันไปตามหาอนาคตของตัวเอง ความรักวัยนี้ถ้าจะจิงๆก็เอาแน่เอานอนกับมันไม่ได้แต่ ทุกๆวันเราโครตจะห่วงเขาตลอดเวลา โครตจะแคร์เขาในหลายๆเรื่อง เขาเป็น ทอมน่าตาน่ารัก .มองไปทีไรก็มีความสุข ขนาดอยู่บ้านยังคิดถึง เขาไม่ค่อยพูดเป็นคนเงียบๆตั้งใจเรียน แต่เรากลับเป็นคนเสียงดังพูดมากก เอะอะโวยวายได้ทั้งวัน เราก็แอบมองเขามานานนะ มา 5 ปีละ แต่เขาก็ไม่มีท่าทีจะสนใจเรา เอาจิงๆเราก็เป็นเพื่อนแก๊งเดียวกันแหล่ะ เราก็ไม่อยากเสียเพื่อนด้วยถ้าเขารู้ว่าเราชอบเขาอาจจะตัดเพื่อนก็ได้ งั้น เป็นเพื่อนกันแบบนี้ไปตลอดดีที่สุดแล้ว แต่ทำไงอ่ะ มันทั้งเจ็บทั้งรักทั้งคิดถึงอยู่ตลอด มันถอยไม่ได้แล้วหว่ะความรู้สึกมันก็ยังเหมือนเดิมไม่ว่าจะเจอใครมาหลายคนเข้ามาก็ตาม กลับมาเจอเขาอีกรอบมันก็เหมือนเดิมทั้งทีเราทั้งคู่ไม่เป็นอะไรกัน