เราไม่เคยเขียนกระทู้มาก่อน แต่เราไม่รู้จะไปปรึกษาหรือระบายกับใคร
เริ่มเรื่องเลยแล้วกัน
มีเพื่อนคนหนึ่งของผม สมมุติชื่อว่า "ไหม" เปนเพื่อน โรงเรียนเดียวกันตั้งแต่เด็กเลย เราก็ไม่สนิทกันมากแต่มาสนิทกันจิงๆก็ตอน มัธยม เราแอบเอาโทรศัพ แม่โทรหาไหม บ่อยมาก บางครั้งก็เเอบไปหยอดตู้โทร สมัยนั้นมันยังไม่มีโทรศัพแพร่หลายแบบสมัยนี้ เราก็แอบคบกันได้ไม่นาน เราจำได้แค่ว่า รู้สึกดีต่อกันมากๆ แต่แล้วเราก็เลิกกันไปเพราะมีรุ่นพี่คนนึงมาชอบไหม แล้วไหมก็เปลี่ยนไปคบกับบรุ่นพี่คนนั้น
เราก็ทำตัวเหมือนเดิม ด้วยความที่อยากจะไปอยู่ใกล้ๆ เราก็เลยเลือกจะกลับไปเปนเพื่อน เพื่อที่อย่างน้อยเราก็ยังได้คุยกับเธอ
จนมีเพื่อนชายของผม สารภาพในกลุ่มกันเองว่าชอบไหม เอาละสิงานนี้ ไอ้เราก็ยังชอบเขาอยู่ในใจลึกๆ แต่คือเพื่อนเราไม่รู้ไง แต่เพื่อนเราก็ไม่ได้คบกับไหมหรอก *ตอนนั้นไหมเลิกกับรุ่นพี่ไปแล้ว*
หลังจากนั้นเราต้องแยกกันคนละโรงเรียน เราไม่ได้คุยไม่ได้เจอกันเลยเหมือนแต่ก่อน จนมาวันนึงที่เราหันเหชีวิตเข้าสู่ช่วงหัวเรี่ยวหัวต่อ
เราก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ในฐาณะเพื่อน
เราก็มีแฟน ไหมเองก็มีแฟน แต่เราก็ยังไปกินข้าวด้วยกัน ความรู้สึกดีดีเราค่อยๆกลับมา
ช่วงสาม-สี่ปีมานี้ ไหมเองก็มีแฟน บ้าง พอเลิกกันไปก็โทรมาร้องไห้กับเรา เราเองก็มีแฟน พอไหมโสด เราก็กลับมีแฟน พอเราโสดไหมก็มีแฟน
ทุกอย่างมันเหมือนอยู่ในใจเราหมดเลย ทุกความรู้สึก ยิ่งเวลาผ่านไปนานแค่ไหนมันก็ยังเหมือนเดิม เราไม่กล้าแม้แต่จะบอกกับไหมเลย เพราะเรากลัวจะเสียเพื่อนไป แต่ผมว่าไหมก็น่าจะรู้สึกอะไรบางอย่างกับผมบ้าง เพียงแต่ผมรู้สึกว่ามันยังไม่ถึงเวลาของเรา
ทุกวันนี้เราคุยกับไหมแทบจะทุกวัน มีบางวันนัดไปกินข้าว ไปดูหนังบ้าง มันเปนความสุขของเราจิงๆ เราก็เข้ากับครอบครัวไหมได้ดี พ่อแม่ไหมไว้ใจเราไปรับไปกินข้าว ไปดูหนัง พ่อแม่ไหมจะรู้หมดทุกอย่าง แล้วไหมละรู้สึกอะไรบ้างมั้ย
ถามเพื่อนๆชาวพันทิปว่าถ้าเพื่อนๆเปนผม เพื่อนๆจะทำยังไงกับความรู้สึกแบบนี้
-ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านกระทู้ไร้สาระของเรา
-เปนกระทู้แรกเขียนไม่น่าอ่านตัองขออภัย
เมื่อไหร่ฟ้าจะมีเวลาให้เรารักกัน
เริ่มเรื่องเลยแล้วกัน
มีเพื่อนคนหนึ่งของผม สมมุติชื่อว่า "ไหม" เปนเพื่อน โรงเรียนเดียวกันตั้งแต่เด็กเลย เราก็ไม่สนิทกันมากแต่มาสนิทกันจิงๆก็ตอน มัธยม เราแอบเอาโทรศัพ แม่โทรหาไหม บ่อยมาก บางครั้งก็เเอบไปหยอดตู้โทร สมัยนั้นมันยังไม่มีโทรศัพแพร่หลายแบบสมัยนี้ เราก็แอบคบกันได้ไม่นาน เราจำได้แค่ว่า รู้สึกดีต่อกันมากๆ แต่แล้วเราก็เลิกกันไปเพราะมีรุ่นพี่คนนึงมาชอบไหม แล้วไหมก็เปลี่ยนไปคบกับบรุ่นพี่คนนั้น
เราก็ทำตัวเหมือนเดิม ด้วยความที่อยากจะไปอยู่ใกล้ๆ เราก็เลยเลือกจะกลับไปเปนเพื่อน เพื่อที่อย่างน้อยเราก็ยังได้คุยกับเธอ
จนมีเพื่อนชายของผม สารภาพในกลุ่มกันเองว่าชอบไหม เอาละสิงานนี้ ไอ้เราก็ยังชอบเขาอยู่ในใจลึกๆ แต่คือเพื่อนเราไม่รู้ไง แต่เพื่อนเราก็ไม่ได้คบกับไหมหรอก *ตอนนั้นไหมเลิกกับรุ่นพี่ไปแล้ว*
หลังจากนั้นเราต้องแยกกันคนละโรงเรียน เราไม่ได้คุยไม่ได้เจอกันเลยเหมือนแต่ก่อน จนมาวันนึงที่เราหันเหชีวิตเข้าสู่ช่วงหัวเรี่ยวหัวต่อ
เราก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ในฐาณะเพื่อน
เราก็มีแฟน ไหมเองก็มีแฟน แต่เราก็ยังไปกินข้าวด้วยกัน ความรู้สึกดีดีเราค่อยๆกลับมา
ช่วงสาม-สี่ปีมานี้ ไหมเองก็มีแฟน บ้าง พอเลิกกันไปก็โทรมาร้องไห้กับเรา เราเองก็มีแฟน พอไหมโสด เราก็กลับมีแฟน พอเราโสดไหมก็มีแฟน
ทุกอย่างมันเหมือนอยู่ในใจเราหมดเลย ทุกความรู้สึก ยิ่งเวลาผ่านไปนานแค่ไหนมันก็ยังเหมือนเดิม เราไม่กล้าแม้แต่จะบอกกับไหมเลย เพราะเรากลัวจะเสียเพื่อนไป แต่ผมว่าไหมก็น่าจะรู้สึกอะไรบางอย่างกับผมบ้าง เพียงแต่ผมรู้สึกว่ามันยังไม่ถึงเวลาของเรา
ทุกวันนี้เราคุยกับไหมแทบจะทุกวัน มีบางวันนัดไปกินข้าว ไปดูหนังบ้าง มันเปนความสุขของเราจิงๆ เราก็เข้ากับครอบครัวไหมได้ดี พ่อแม่ไหมไว้ใจเราไปรับไปกินข้าว ไปดูหนัง พ่อแม่ไหมจะรู้หมดทุกอย่าง แล้วไหมละรู้สึกอะไรบ้างมั้ย
ถามเพื่อนๆชาวพันทิปว่าถ้าเพื่อนๆเปนผม เพื่อนๆจะทำยังไงกับความรู้สึกแบบนี้
-ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านกระทู้ไร้สาระของเรา
-เปนกระทู้แรกเขียนไม่น่าอ่านตัองขออภัย