เลิกกับแฟนเพราะความคิดมากของตัวเองหรือเป็นเพราะคนที่เข้ามาในชีวิตเธอทำให้เธอเปลี่ยนไป ผมจะทำใจยังไงดี.

กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกเองของผมเลย เรื่องประสบการณ์การเล่า ถ้าพิมพ์ติดขัดยังไงไม่รู้เรื่องยังไงก็ขออภัยครับ
-------------------------------------------------------------------------
จขกท.ยังเป็นแค่วัยรุ่นที่อายุยังไม่ถึง 18 นะครับ ยังเรียนอยู่ แต่อยากทำสิ่งที่ความรู้สึกต้องการ คือต้องการหาคนรักสักคนนึงในชีวิตนี้มีความหวังและคาดหมายเรื่องนี้มากๆ มาเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่าครับ

ผมขอใช้นามสมมติแทนบุคคลที่ 3 คือ ท

เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนนั้นกว่าจะคบกันก็ดูใจกันมาเยอะพอสมควรกว่าผมจะได้สารภาพและได้ขอคบ ทุกอย่างเป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากๆสำหรับครั้งแรกของผม เธอเหมือนทำให้โลกที่น่าเบื่อของผมสดใสได้มีสีสัน เขาเป็นคนนิสัยขี้เล่น หัวเราะเก่ง  ซึ่งผมจะมีนิสัยที่เข้าสังคมไม่เก่ง ขี้อาย ชอบแกล้ง อยู่ดีๆก็หัวเราะเองเหมือนคนบ้า 55555+ แต่ในใจลึกๆของผมคือการกลบความทุกข์ทรมานความน่าเบื่อหน่ายในการใช้ชีวิตแบบไปวันๆ คือการเรียน เล่น กิน นอน วนแบบนี้ไปเรื่อยๆ พ่อแม่ก็ไม่ค่อยมีเวลากับผมมากหรอก ส่วนใหญ่ผมเลยจะอยู่คนเดียวสะมากกว่า
------เข้าเรื่องต่อๆ----------
ผมกับแฟนคบกันได้ประมาณเกือบปี 1 แล้ว คบกันช่วงแรกๆยอมรับเลยครับว่าเจ็บเหมือนกัน เพราะเขามีเพื่อนผช.เยอะ ยังเล่นกันแตะเนื้อต้องตัวกัน ผมเองก็รู้สึกหึงมากๆ เพราะมีอยู่ครั้งนึงที่ผมนั่งรอแฟน ผมเหลือบไปเห็นแฟนไปซบไหล่กับเพื่อนผช. ซึ่งเค้าสารภาพว่าทำแบบนี้มานานแล้ว แต่ก็คุยกันเข้าใจกันไม่นานเขาก็เลิกทำไป ทุกวันที่คบกันไม่มีน่าเบื่อเลย พอเริ่มช่วงหลังๆผมเองก็เริ่มที่จะเห็นแก่ตัวมากๆ ละขี้งอแงมาก (เรื่องที่ผมน้อยใจบ่อยๆคือการที่เธอไปเที่ยวบ่อยๆแหละครับ) จนเกือบเลิกกันไปครั้งนึง แต่เขาให้โอกาสผมแก้ตัว ซึ่งผมใช้มันไป ทำให้ผมเปลียนไปมากเขารักผมขึ้นมากๆ การเรียนผมดีขึ้นเยอะด้วย จากเกรด 3 นิดๆ ไป 3.5+ แฮปปี้เลย จนมาถึงวันที่เราต้องแยกที่เรียนกันไปตามสาย เราก็คุยๆกันว่าจะเอายังไงต่อ คำตอบคือเรื่อยๆครับ ทางบ้านผมและเขาไม่มีใครรู้ว่าคบกัน อาจารย์ที่ ร.ร รู้ว่าคบกันแต่ก็สนับสนุนครับ มีอยู่ครั้งนึงที่ผมโดนจับได้ และโดนสั่งให้เลิกไป ช่วงนั้นน่าจะพึ่งคบกัน 3 เดือนกว่าๆเองครับ ก็ทำใจนานอยู่เช่นกันแต่ก็ผ่านมาได้ถึง 9 เดือน รวมๆก็คบกัน 11 เดือนกว่าๆครับ ทะเลาะกันบ้างอะไรบ้าง
จนถึงเวลากลับไปเรียนคือเปิดเทอมช่วงแรกๆไม่มีปัญหาอะไรครับเพราะมีการไปหากันบ้าง จนมันมีเรื่องที่ผมรู้ว่า มีคนแอบชอบเธออยู่ ตอนนั้นผมก็คิดมากครับเลยไปปรึกษาเพื่อนหลังๆเธอก็ชอบหายไป เพราะมะก่อนผมเองก็ชอบหายไปตอนแชทกันบ่อยๆเพราะต้องแอบ มันทำให้ผมกับเธอต้องมีปากเสียกันด่ากัน ทะเลาะกันบ่อยอยู่ครับ เพราะบางทีมันถึงเวลาพักของเธอแต่เธอกลับหายไปเลย มาอีกทีก็เข้าเรียนแล้ว ผมเลยว่าเธอไป ทั้งที่จริงเธอทำงานอยู่ แต่ผมเห็นแก่ตัวที่แค่ต้องการสละเวลาสักนิดเพื่อบอกว่าทำอะไรอยู่ผมจะได้รับรู้และปล่อยให้เธอทำ และไม่กี่วันที่ผ่านมาซึ่งมีคนที่แอบเล็งเธออยู่เช่นกันผมเลยสั่งให้เธอระวังและห้ามเธอไว้ให้ห่างๆ และการที่ผมว่าเธอบ่อยๆทำให้เธอเลือกที่จะเลิกกับผมไป เพราะมันทำให้เธอหน่วงใจละเธอกลัวผม ผมเลยตามไปง้อเธอเมื่อวานแต่ก็ไม่สำเร็จ จนผมมารู้ตัวตอนกลับบ้านสักพักเพราะเธอไม่ค่อยเป็นคนที่จะกดปุ่มรักบนรูปโปรให้ใครยาก แต่เธอกดให้กับคนที่ชอบผมเลยไปถามเธอ เธอโกหกผมว่าเธอไม่ตั้งใจ จนเธอสารภาพว่าเธอทำ ผมเองก็เจ็บครับ จนเพื่อนสงสารผมมากๆเพื่อนเลยมาบอกผมไปว่าก่อนที่ผมจะไปง้อเธอ 1 วัน "ท" ได้มาสารภาพกับเธอไปแล้วซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเธอทำตัวยังไง
"ท"รู้ตลอดว่าเธอมีแฟน แต่พึ่งมารู้กันตอนสารภาพว่าเธอเลิกกันแล้ว เขาดีใจมากและคงจะใช้โอกาสนี้จีบเธอ
เธออยากให้ผมเป็นเพื่อนแต่ผมทำใจไม่ได้เพราะผมยังมีใจให้เธอ ผมถามเธอยังรักแคร์กันไหมคำตอบที่ได้คือ ไม่รู้ ผมทักแชทเธอไปเธอตอบแค่ประโยคเดียวคือ อือ เธอบอกให้ผมรอปีหน้าให้มาจีบเธอ แต่ผมคิดว่าต้องตัดใจ เพราะเหมือนผมทำอะไรไปก็ไร้คุณค่าสำหรับเธอไปแล้ว
"ท"ดีกว่าผมหลายอย่างหลายด้านและบ้านเขาปล่อยเรื่องแฟนซึ่งตอนนี้เธอทำเหมือนให้ความหวังเขาตลอดส่วนผมต้องยอมใจไปจริงๆ
แต่บางทีเธอก็ให้หวังผมเพราะผมไปง้อเธอ เธอยังป้อนขนมน้ำให้ผมทำตัวกันเหมือนที่คบกันแต่ปากยังเป็นเพื่อน
ลึกๆเธอก็มีความเจ้าชู้ ตั้งแต่เลิกกันไปเธอเปลี่ยนไปมากๆ อยากกลับไปนะครับแต่ตอนนี้อยากตัดขาดไปเลย
-------------------------------
ผมอยากทำใจเรื่องนี้ยังไงดีครับเพราะแอบห่วงเธอว่าคนที่มาจีบจะหวังแค่ฟัน เพราะน่าจะดูคบที่หน้าตามากกว่าเพราะเธอสวยครับ
และคงทำใจไม่ได้ถ้าเธอคบกับเขาเพราะมันเร็วมากละดูฉวยโอกาสครับ